ระบาย

สวัสดี.เรา พลอย เรามีหลายๆอย่างอยากเล่าให้ทุกคนได้ฟัง อยากให้ทุกคนคอยให้คำแนะนำไม่ว่าจะเป็นทางที่ดี หรือไม่ดี เราอายุ 21 ปี  เรามีแฟน ซึ่งเราหนีมายุกับเค้า ได้เกือบ2ปี เราเป็นคนอีสานส่วนแฟนเราเป็นคนไต้ เราเจอกันใน Facebook  เรารักเค้ามากยอมทุกอย่าง มาทำงานรับใช้เค้ากับครอบครัว เค้า เมื่อก่อน เราเหนื่อย เราท้อ เราโทรหาพ่อกับแม่เรา ตอนที่เรายุ กทม. ใช้ชีวิตยุคนเดียวยังไม่มีเค้าเข้ามา แต่ตอนนี้เพื่อทำให้พ่อกับแม่ไม่ห่วงไม่คิดมาก เราต้องมานั่งร้องไห้ในห้องน้ำบ้าง นั่งพิงผนังบ้านแล้วร้องไห้บ้าง  เราไม่รุหรอกว่าชีวิตคู่เป็นยังไง เพราะเราไม่เคยผ่านมันมาก่อน เราแค่อยากมีครอบครัวที่อบอุ่น พ่อ แม่ ลูก ทางฝ่ายพ่อแม่แฟนเค้ามีฐานะหน่อย สอนลูกสุขสบายไม่ต้องทำงานพ่อแม่หาเลี้ยง ส่วนเราทำงานตั้งแต่อายุ 17. ปี เป็นลูกจ้างเค้าแต่ก็ไม่ได้ลำบากมากมายอะไร ก็มีความสุขดี พอยุพอกิน ใช้ชีวิตหาเช้ากินค่ำ ในเมืองกรุง ตอนนี้เรามายุที่ภาคไต้ ทำงานช่วยแม่แฟน  ทุกคนคงมองภาพออกใช่ไหม แม่หลัวกับลูกสะไภ้ เรามองเค้าเป็นเหมือนแม่เรา แต่เค้าก็มองเราเป็นคนอื่นยุดีไม่ว่าจะเรื่องอะไร เรื่องการกินการนอน เราตื่นตี 5 ครึ่ง ทุกวัน อาบน้ำแต่งตัวพร้อมทำงาน แต่ลูกๆเค้าตื่น 7 โมงเช้า ขนาดเราตื่นสายไม่สบายวันก่อน 6 โมงเช้า คือทุกอย่างในวันนั้นของเราคือแย่มาก ตั้งแต่เช้ายันเย็น พอตกเย็นเราต้องมานั่งกอดเข่าร้องไห้ คิดดูว่าเราอึดอัดแค่ไหน มันพูดลำบากน่ะบางทีตอนนี้เราระบายอะไรกับใครไม่ได้เลย เวลาเหนื่อย เวลาท้อ คำพูดดีๆก็ไม่เคยได้ยิน แค่คำถามว่าวันนี้เหนื่อยไหมก็ไม่เคย เราเหนื่อย เราไม่รุจะเอายังไงต่อกับชีวิตตัวเอง