ถ้าพม่าไม่ติดพันสงครามกับต้าชิงแล้ว​ คิดว่าพระเจ้าตากสินจะกู้คืนเอกราชจากพม่าได้เร็วภายในเวลาแค่ไม่กี่เดือนหรือเปล่าครับ

ถ้าพม่าไม่ต้องรีบกลับไปรับศึกจีน ก็อาจจะมีวิธีจัดการการปกครองอยุทธยาที่รัดกุมมากกว่านี้ และทัพหลวงของพระเจ้ามังระยกลงมาตีกรุงศรีอยุทธยาด้วย กองทัพอังวะย่อมทำศึกในระยะยาวและมีวิธีการจัดการหัวเมืองต่างๆ ของกรุงศรีอยุทธยาอย่างเป็นระบบมากกว่า โดยเพื่อไม่ให้เป็นภัยคุกคามคงไม่ปล่อยให้มีเจ้าชุมนุมใหญ่ทั้งหลายตั้งตัวเป็นอิสระแล้วรวมแผ่นดินได้อย่างที่พระเจ้ากรุงธนบุรีทำครับ

สันนิษฐานว่าหากกองทัพอังวะสามารถพิชิตกรุงศรีอยุทธยาได้แล้ว น่าจะมีการวางกองทหารจำนวนมากประจำการไว้ที่ตัวราชธานีก่อน ที่ควบคุมโดยแม่ทัพชาวพม่าหรือ โป่ (ဗိုလ် bo) แทนที่จะตั้งเพียงสุกี้พระนายกองไว้เพียงรักษาเมืองและเก็บสมบัติอย่างที่เกิดขึ้นจริง พม่าสามารถมีเวลาเก็บรวมรวบทรัพย์สินและประชาชนส่งไปพม่าได้เรื่อยๆ ไม่ต้องรีบร้อน และสามารถแบ่งกำลังไปโจมตีชุมนุมอิสระอื่นๆ ต่อไป และอาจมีการตั้งข้าหลวงหรือมโยหวุ่น (မျို့ဝန် myowun) ของพม่าปกครองเมืองใหญ่บางเมือง อย่างที่ทำกับเชียงใหม่และเชียงแสนที่ถูกผนวกเป็นหัวเมืองของพม่าโดยตรง เพื่อสลายอำนาจของรัฐอยุทธยาที่ยังเหลืออยู่ (ด้วยวิธีนี้ทำให้พม่ามีอำนาจเหนือเชียงใหม่และเชียงแสนมากกว่าร้อยปี)

หากเป็นดังนี้ โอกาสที่ชุมนุมอิสระต่างๆ จะรวมกำลังขับไล่กองทัพพม่าออกไปจะเป็นไปได้น้อยมาก ถ้าทำได้ก็อาจจะต้องกินเวลายาวนานพอสมควร คงไม่สามารถทำได้เพียงในเวลา ๗ เดือนอย่างที่พระเจ้ากรุงธนบุรีทรงทำได้ อย่างไรก็ตาม ด้วยความที่สยามอยู่ห่างไกลและเป็นดินแดนของชนต่างถิ่น น่าเชื่อว่าก็คงไม่สามารถปกครองได้อย่างยืนยาวและสุดท้ายสยามก็จะแยกตนเป็นอิสระได้อยู่ดีครับ