#ความคิดส่วนตัวเมื่อเรียนมหาวิทยาลัย (ไทย)
เคยตั้งเป้าหมายไว้ว่า การเรียนมาหาวิทยาลัยจะได้เรียนสิ่งตัวเองชอบ และมีสิทธิ์เลือกจริงๆ ย้ำว่า ที่ชอบจริงๆ ไม่ใช่เรียนแบบสเปะสปะ โดยถูกวางกรอบไว้ว่าต้องเรียนอะไร ก็พอเข้าใจว่ามีวิชาบังคับ โน้นนี่นั้น ว่าเป็นพื้นฺฐานอย่างน้อยๆต้องรู้ สิ่งที่ตัวเองเข้าใจคือ มหาวิทยาลัย สิ่งที่ควรคำนึงที่สุดคือ คนที่มาเรียน มาเพราะอยากเรียนสิ่งที่ตนเองสนใจจริงๆ ไม่ใช่การเรียนแบบมัดรวมกัน สิ่งที่ควรเป็นคือ สิ่งคนอยากเรียน 70% วิชาพื้น 20% และวิชาบังคับ 10% สิ่งที่ผมคิดอาจจะผิดก็ได้ ฮ่าๆๆ
#ความคิดส่วนตัวเกี่ยวกับการสอบ (ไทย)
1.บางทีก็เห็นด้วยนะว่า ควรมีการสอบแบบ 100 คะแนน ทีเดียวในปลายภาค (ไม่ใช่ทุกวิชา) เพราะมันจะเป็นตัวบ่งบอกว่า คุณมีความรู้อยู่กับตัวจนถึงจบรายวิชานั้นๆ เรียกง่ายๆว่า มันกลายเป็นทักษะติดตัวไปแล้ว บางคนอาจจะบอกว่า งี้ก็ต้องอ่านหนังสือเยอะแน่นอนเลย มันก็อาจจะใช่นะ ประเด็นเรื่องการอ่านหนังสือ คนเรียนควรอ่านพอให้เข้าใจ ไม่ใช่จำทั้งหมด ถ้าตอนเรียน ตั้งใจ + ใกล้สอบ ทบทวนเล็กน้อยก็ได้แล้ว ไม่ควรเร่งจำอย่างเคร่งเครียดไปสอบอย่างเดียว ลองคิดดูนะว่าถ้าใกล้สอบ แล้วอ่านอย่างเอาเป็นเอาตาย เพื่อสอบให้ผ่าน กล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า หลังจากนั้น 70% ทิ้งไปกับสายลม
2.วิชาที่เป็นวิชาภาคปฏิบัติ ควรสอบแบบ
กลางภาค - ข้อเขียน + การปฏิบัติเล็กน้อย
ปลายภาค - สอบปฏิบัติล้วน
3.ข้อสอบที่ใช้สอบ ควรเป็นข้อสอบที่ใช้ในการวัดทักษะความสามารถจริงๆ บางทียุคสมัยอาจต้องปรับเปลี่ยนบางอย่างด้วย สิ่งที่อยากเห็นคือ
- ไม่ควรบอกแนวข้อสอบก่อนสอบ จงอย่าใจดี
- ความยาก ง่ายของการสอบ ให้ขึ้นอยู่กับเรื่องสอบ ถ้าอยากจะพลิกแพลงก็ได้นะ แต่ควรอยู่ในระดับความพอดี ไม่ใช่ว่าแอดวานซ์ซะจนเขียนไม่ออก (เรื่องไหนที่อยากให้ผู้เรียนจำ จำได้ ควรเน้นย้ำต้องแต่ในการสอน ไม่ใช่แทรกเนื้อหาเล็กน้อยๆ เข้ามาในข้อสอบ ในโลกนี้ไม่ใครสามารถจำได้ทั้งหมด)
- การออกข้อสอบแต่ละครั้งควรคำนึงอยู่เสมอว่า ผู้มาสอบ เคยเรียนมา และตรงตามเนื้อหาที่สอน
#สิ่งที่อยากให้ชัดเจนเมื่อเรียนมหาวิทยาลัย
- ทำให้เห็นว่า แตกต่างจากการเรียนมัธยม
- ทำให้เห็นว่า สามารถสอนให้เข้าใจได้ จนจบหลักสูตร
ทุกคนมีความคิดเห็นว่ายังไงบ้าง
การเรียนมหาวิทยาลัย
เคยตั้งเป้าหมายไว้ว่า การเรียนมาหาวิทยาลัยจะได้เรียนสิ่งตัวเองชอบ และมีสิทธิ์เลือกจริงๆ ย้ำว่า ที่ชอบจริงๆ ไม่ใช่เรียนแบบสเปะสปะ โดยถูกวางกรอบไว้ว่าต้องเรียนอะไร ก็พอเข้าใจว่ามีวิชาบังคับ โน้นนี่นั้น ว่าเป็นพื้นฺฐานอย่างน้อยๆต้องรู้ สิ่งที่ตัวเองเข้าใจคือ มหาวิทยาลัย สิ่งที่ควรคำนึงที่สุดคือ คนที่มาเรียน มาเพราะอยากเรียนสิ่งที่ตนเองสนใจจริงๆ ไม่ใช่การเรียนแบบมัดรวมกัน สิ่งที่ควรเป็นคือ สิ่งคนอยากเรียน 70% วิชาพื้น 20% และวิชาบังคับ 10% สิ่งที่ผมคิดอาจจะผิดก็ได้ ฮ่าๆๆ
#ความคิดส่วนตัวเกี่ยวกับการสอบ (ไทย)
1.บางทีก็เห็นด้วยนะว่า ควรมีการสอบแบบ 100 คะแนน ทีเดียวในปลายภาค (ไม่ใช่ทุกวิชา) เพราะมันจะเป็นตัวบ่งบอกว่า คุณมีความรู้อยู่กับตัวจนถึงจบรายวิชานั้นๆ เรียกง่ายๆว่า มันกลายเป็นทักษะติดตัวไปแล้ว บางคนอาจจะบอกว่า งี้ก็ต้องอ่านหนังสือเยอะแน่นอนเลย มันก็อาจจะใช่นะ ประเด็นเรื่องการอ่านหนังสือ คนเรียนควรอ่านพอให้เข้าใจ ไม่ใช่จำทั้งหมด ถ้าตอนเรียน ตั้งใจ + ใกล้สอบ ทบทวนเล็กน้อยก็ได้แล้ว ไม่ควรเร่งจำอย่างเคร่งเครียดไปสอบอย่างเดียว ลองคิดดูนะว่าถ้าใกล้สอบ แล้วอ่านอย่างเอาเป็นเอาตาย เพื่อสอบให้ผ่าน กล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า หลังจากนั้น 70% ทิ้งไปกับสายลม
2.วิชาที่เป็นวิชาภาคปฏิบัติ ควรสอบแบบ
กลางภาค - ข้อเขียน + การปฏิบัติเล็กน้อย
ปลายภาค - สอบปฏิบัติล้วน
3.ข้อสอบที่ใช้สอบ ควรเป็นข้อสอบที่ใช้ในการวัดทักษะความสามารถจริงๆ บางทียุคสมัยอาจต้องปรับเปลี่ยนบางอย่างด้วย สิ่งที่อยากเห็นคือ
- ไม่ควรบอกแนวข้อสอบก่อนสอบ จงอย่าใจดี
- ความยาก ง่ายของการสอบ ให้ขึ้นอยู่กับเรื่องสอบ ถ้าอยากจะพลิกแพลงก็ได้นะ แต่ควรอยู่ในระดับความพอดี ไม่ใช่ว่าแอดวานซ์ซะจนเขียนไม่ออก (เรื่องไหนที่อยากให้ผู้เรียนจำ จำได้ ควรเน้นย้ำต้องแต่ในการสอน ไม่ใช่แทรกเนื้อหาเล็กน้อยๆ เข้ามาในข้อสอบ ในโลกนี้ไม่ใครสามารถจำได้ทั้งหมด)
- การออกข้อสอบแต่ละครั้งควรคำนึงอยู่เสมอว่า ผู้มาสอบ เคยเรียนมา และตรงตามเนื้อหาที่สอน
#สิ่งที่อยากให้ชัดเจนเมื่อเรียนมหาวิทยาลัย
- ทำให้เห็นว่า แตกต่างจากการเรียนมัธยม
- ทำให้เห็นว่า สามารถสอนให้เข้าใจได้ จนจบหลักสูตร
ทุกคนมีความคิดเห็นว่ายังไงบ้าง