เมื่อ2ปีที่แล้วเรามีเพื่อนอยู่กลุ่มนึง เทอมแรกเพื่อนที่สนิทกับเรามากที่สุด นั่งกับเรา แต่เทอม2เค้าไปนั่งกับคนอื่น ในกลุ่มเรามี7คน ที่นั่งจะนั่งเป็นคู่ มันจะเหลือ1 เราเลยเสียสละให้เพื่อน จากคาบเดียวจึงเป็นทุกๆคาบ ไม่มีเพื่อนเข้ามาถามเราเลยว่าโอเคมั้ย มีอะไรก็ไม่เคยบอกเรา มีครั้งหนึ่งเพื่อนลบเราออกจากกลุ่ม เราถามมันว่าลบทำไม มันก็ไม่ตอบเเล้วลากเราเข้าเหมือนเดิม เราย้อนแชทไปอ่าน เพื่อนๆพิมพ์กันว่ามันคงไม่ย้อนมาอ่านหรอก เราคุยเยอะจะตาย
ทำไมเราถึงรู้อะไรไม่ได้ ทำไมเพื่อนบอกทุกคนยกเว้นเรา เวลาไปเที่ยวก็ไม่เคยชวนเรา พอมาตอนซัมเมอร์มันลบเราออกจากกลุ่มอีกรอบ เรารู้สึกได้ว่ามีเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งไม่ชอบเรา แล้วแอบนินทาเราให้เพื่อนคนอื่นฟัง เราก็ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงไหม ก่อนหน้านี้เราเป็นคนร่าเริงมาก หลังจากเจอเรื่องแบบนี้เราไม่ค่อยร่าเริงเหมือนเมื่อก่อน เรากังวลทุกวันมา2ปีเต็ม ร้องไห้บ่อยมาก แต่เรารักตัวเองไง เราจึงพยายามที่จะอยู่คนเดียวให้ชิน พยายามมีความสุขด้วยการอยู่กับตัวเอง หลังจากพยายามเราคิดว่าเราดีขึ้นมาก มันทำให้เราความคิดโตมากขึ้น แต่เราก็ไม่ได้เกลียดเพื่อนหรอกนะ ขอบคุณด้วยซ้ำที่ทำให้เรารู้จักคิดมากขึ้น สตรองค่ะ อยู่คนเดียว เที่ยวคนเดียว มีความสุขคนเดียว สวยๆคนเดียวไปเลยค่ะ
เราอยากให้เพื่อนๆที่ไม่มีเพื่อนสู้ๆนะคะ คิดซะว่าที่ไม่มีเพื่อนไม่ใช่เราไม่ดี แค่เรายังไม่เจอคนที่เข้ากันได้ สู้ๆค่าา
ทำไมเราถึงไม่มีเพื่อน
ทำไมเราถึงรู้อะไรไม่ได้ ทำไมเพื่อนบอกทุกคนยกเว้นเรา เวลาไปเที่ยวก็ไม่เคยชวนเรา พอมาตอนซัมเมอร์มันลบเราออกจากกลุ่มอีกรอบ เรารู้สึกได้ว่ามีเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งไม่ชอบเรา แล้วแอบนินทาเราให้เพื่อนคนอื่นฟัง เราก็ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงไหม ก่อนหน้านี้เราเป็นคนร่าเริงมาก หลังจากเจอเรื่องแบบนี้เราไม่ค่อยร่าเริงเหมือนเมื่อก่อน เรากังวลทุกวันมา2ปีเต็ม ร้องไห้บ่อยมาก แต่เรารักตัวเองไง เราจึงพยายามที่จะอยู่คนเดียวให้ชิน พยายามมีความสุขด้วยการอยู่กับตัวเอง หลังจากพยายามเราคิดว่าเราดีขึ้นมาก มันทำให้เราความคิดโตมากขึ้น แต่เราก็ไม่ได้เกลียดเพื่อนหรอกนะ ขอบคุณด้วยซ้ำที่ทำให้เรารู้จักคิดมากขึ้น สตรองค่ะ อยู่คนเดียว เที่ยวคนเดียว มีความสุขคนเดียว สวยๆคนเดียวไปเลยค่ะ
เราอยากให้เพื่อนๆที่ไม่มีเพื่อนสู้ๆนะคะ คิดซะว่าที่ไม่มีเพื่อนไม่ใช่เราไม่ดี แค่เรายังไม่เจอคนที่เข้ากันได้ สู้ๆค่าา