คือตอนนั้นเราเรียนอยู่เทคนิคค่ะแล้วได้ฝึกงาน. อยู่. กทม. ทำงานเซเว่น. สักพักเรามีแฟน. เราก็คบกันมาได้สักระยะหนึ่ง. แล้ววันหนึ่งเราพลาด. มีลูกค่ะ. ช่วงนั้นเรียนจบแล้วค่ะ. ถึงมีน้อง. ทางฝ่ายผู้ชายบอกว่าจะรับผิดชอบ. พอรู้ว่าเราท้อง. เราก็บอกให้เขาโทรไปคุยกับแม่เราว่าทำเราท้อง แต่เข้าก็โทรไปค่ะ. แม่เราเสียใจมากค่ะ. ทางเราก็บอกให้มาหมั่นไว้ก่อน. คลอดแล้วค่อยมาแต่ง. ทางฝ่ายชายก็รีบเก็บเงิน. พอถึงวันเวลาที่นัดไว้ ใกล้จะถึงวันแค่งแต่ฝ่ายชาย. . ขอเลือน บอกว่าเก็บเงินยังไม่พอ ช่วงนั้นเราก็มีปากเสียงค่ะ. ว่าทำไมไม่ทำตามที่พูดไว้. ทางแม่เราก็ให้เลือน. มาจนถึงเดือน. พ.ย. ที่จะถึง. แต่จะกลับมาขอเลือนอีก. ตอนนี้. เราให้เวลามามากแล้วค่ะ ตั้งแต่ตั้งท้อง. จนตอนนี้. ลูกจะได้ 1 ขวบแล้วค่ะ. เวลาเราทะเลาะกัน. ทางฝ่ายชายก็มีแค่จะพูดให้ พ่อฟังพูดให้ยายฝ่ายเขาฟัง พูดให้เราว่าไม่ดีอย่างโน้ตอย่างนี้ เหมือนเราทำให้เขาเสียหาย เป็นเพราะเรา. ที่ทำให้ชีวิตเป็นแบบนี้. ใครจะไปรู้ว่าคนที่เรารักมากที่สุดกับมาทำแบบนี้กับเรา บางทีเล่นเกม. เราบอกให้เลิกเล่นเจาก็เอาโทรสับปาใส่หน้าเรา. เราบ่นเจาก็จะโทรหาพ่อบอกพ่อใส่ร้ายเรา. จะเลิกก็เลิกไม่ได้. สงสารลูกตัวเอง. ต้องทนตลอด.
คนที่เห็นแก่ตัวที่สุดคือแฟนเรา