คือผมเคยรู้จักผู้หญิงคนนึง เธอเป็นเพื่อนในห้องเรียนเดียวกันกับผม (ผมชอบเธอแบบว่าไม่เชิงแอบนะ คือชอบตรงๆเลย) ผมเลยตัดสินใจทักเธอไป แล้วเรา 2 คนก็ได้คุยกัน ผมมีความสุขมากๆเลย แล้วเธอก็มีความสุขเหมือนกัน แต่ผมไม่อยากรีบ อยากคุยไปเรื่อยๆ ให้รู้นิสัยใจคอกันอย่างเต็มที่ก่อน แต่แล้วก็มีอยู่วันนึง ผมจำได้ว่า นัดเธอไปดูหนัง แต่พอวันต่อมา ผมกลับได้เห็นข้อความ ข้อความนึง ซึ่งเธอส่งมา (ขอใช้คำพูดที่เรียบเรียงใหม่นะ ผมไม่อยากเอาประโยคที่เธอพิมพ์มาจริงๆเพราะผมยังแคร์เธออยู่เสมอเลย)
เธอได้บอกมาว่า.....
- เราอย่าคุยกันเลยนะ ฉันไม่อยากทำร้ายเธอ ด้วยนิสัยที่ไม่ดีของฉันเอง
* ผมทำไรไม่ถูกเลยตอนนั้น เพราะเวลาเราชอบใคร เราต้องมีความหวังกันทั้งนั้นแหละ
เข้าเรื่องต่อ ผมจำได้ว่า ผมโกรธเธอนะ ค่อนข้างมากเลยทีเดียว ไม่มองหน้าไม่คุยกับเธอไปนานเลย
*แต่พอมาตอนนี้ เธอมีแฟนแล้ว ชีวิตเธอมีความสุขทุกอย่าง ผมแอบเขียนจดหมายเธอ ผมบอกไปว่า “เค้าไม่โกรธแกแล้วนะ ตอนนี้เค้าเข้าใจแล้วทุกอย่าง เพราะทุกคนมีสิทธิ์เลือกคนในหัวใจของตัวเองว่าจะรักใคร จะชอบใคร แกยังเป็นคนเดิมของเค้าเสมอ”
ผมยังคิดถึงเธออยู่เสมอเลยนะ คือไม่ใช่ว่า ผมไม่ลืมเธอนะ แต่แบบไม่อยากลืมอ่ะ ตอนนี้ก็ดีขึ้นแล้ว ผมกับเธอก็เป็นเพื่อนกันได้เหมือนเดิม ❤️
เคยคิดถึงคนที่เคยคุยแต่ไม่ใช่แฟนมั้ยครับ !
เธอได้บอกมาว่า.....
- เราอย่าคุยกันเลยนะ ฉันไม่อยากทำร้ายเธอ ด้วยนิสัยที่ไม่ดีของฉันเอง
* ผมทำไรไม่ถูกเลยตอนนั้น เพราะเวลาเราชอบใคร เราต้องมีความหวังกันทั้งนั้นแหละ
เข้าเรื่องต่อ ผมจำได้ว่า ผมโกรธเธอนะ ค่อนข้างมากเลยทีเดียว ไม่มองหน้าไม่คุยกับเธอไปนานเลย
*แต่พอมาตอนนี้ เธอมีแฟนแล้ว ชีวิตเธอมีความสุขทุกอย่าง ผมแอบเขียนจดหมายเธอ ผมบอกไปว่า “เค้าไม่โกรธแกแล้วนะ ตอนนี้เค้าเข้าใจแล้วทุกอย่าง เพราะทุกคนมีสิทธิ์เลือกคนในหัวใจของตัวเองว่าจะรักใคร จะชอบใคร แกยังเป็นคนเดิมของเค้าเสมอ”
ผมยังคิดถึงเธออยู่เสมอเลยนะ คือไม่ใช่ว่า ผมไม่ลืมเธอนะ แต่แบบไม่อยากลืมอ่ะ ตอนนี้ก็ดีขึ้นแล้ว ผมกับเธอก็เป็นเพื่อนกันได้เหมือนเดิม ❤️