คือว่าเรายังอายุน้อยอยู่ค่ะ 15 เอง บ้านเราฐานะพอใช้ค่ะ คือเราไม่ค่อยอยากขอเงินพ่อแม่ ท่านทำงานหนักและเหนื่อยมาก เราเลยตัดสินใจขายของที่เรามีค่ะ ซึ้งเราทำเป็นกล่องสุ่ม หลังจากนั้นมีคนซื้อประมาณ 7 คนค่ะ พอเราส่งของไปมีลค.ทักมาต่อว่าเราบอกว่าได้ของไม่คุ้ม เลยจะส่งของกลับแล้วให้เราคืนเงินให้ ส่วนตัวเราเอาเงินนั้นไปเลี้ยงแม่กับพ่อจนใกล้จะหมดแล้วค่ะ เราอยากให้ท่านได้ทานอาหารดีๆบ้าง เราเลยบอกว่าจะขอคืนให้ 100 บาทได้ไหม เค้าบอกว่ายังไงก็จะเอาคืนหมดเลยและส่งของคืนเรา เราก็ทำอะไรไม่ได้แล้วค่ะ ตอนนี้กลัวว่าเราจะโดนแบบนี้อีก คือเรารับอะไรแบบนี้ไม่ไหวค่ะ คนนั้นเค้าน่าจะอยู่มหาลัยแล้ว ความรู้สึกคืออยากหายไปเลย แต่ก็สงสารพ่อกับแม่ ท่านคงเสียใจมากถ้าวันนึงเราหายไปแบบนั้น เราไม่รู้จะทำยังไงแล้วค่ะ ชีวิตตอนนี้ไม่มีความสุขเลย ไม่อยากยิ้มแต่ก็ต้องพยายามเวลาอยู่ต่อหน้าพ่อกับแม่ เราทำอะไรก็ผิดพลาดไปหมดเลยค่ะ อยากทำตัวให้ดีกว่านึ้ รับปัญหาตอนนึ้ไม่ไหวจริงๆ
เรารู้สึกว่าตัวเองทำอะไรก็ไม่ขึ้นเลย ผิดพลาดตลอด