[CR] ตะลุยเสฉวน day2 T้hree natural bridges บวกผจญภัยไปกับหั่วเชอ (รถไฟจีน)

กระทู้รีวิว

เที่ยวต่างประเทศ ประเทศจีน เที่ยวภูเขา นักท่องเที่ยว

Day2
เช้านี้เรามาเริ่มกันที่ Wulong ตามแผนเราจะcheck out ฝากกระเป๋าแล้วไป Three Natural Bridges (天生三桥) กัน แต่ปรากฏว่าฝนตกแถม จนท รร ก็ไม่รู้อันตรธานหายตัวไปที่ไหน เหลือแต่เคาน์เตอร์อันว่างเปล่า พร้อมกล้องวงจรปิด งานนี้เราก็ได้ แต่ฝากกระเป่าให้กล้องวงจรปิดดูแลแล้วกัน เพราะมิมีแรงจะแบกลงบันไดไปเก็บในห้องอีกรอบ เลยตัดสินใจไปกินข้าวกันก่อนแล้วค่อยมา check out อีกที อาหารเช้าวันนี้เรายังคงฝากท้องไว้กับร้านเดิม ชุดนี้ราคา 28 หยวน

พอกลับไป check out เราก็ฝากให้ จนท รร เรียกแทกซี่ไป Three Natural Bridges (天生三桥) ให้เราที นางไปเรียกพักนึงแล้วบอกฝนตกหาแทกซี่ยากให้เราไปขึ้นบัสแทน เลยต้องตัดใจไปขึ้นบัสแทน ค่าโดยสารอยู่ที 10หยวน/คน เสียดายไม่ได้ถ่ายสภาพรถบัสมาด้วย ขอบรรยายแทนละกัน ขนาดเท่ารถตู้บ้านเรา แต่บ้านเราแถว1-3 ของรถตู้จะนั่งได้3 คน ที่จีน ที่ทางเดินตรง แถว 2-3 เอาเบาะพับได้มากางเป็นอีกที่นั่งนึง จัดว่าแคบมากแทบจะเหยียดขาไม่ได้เลย แถมฝนตกไม่เปิดหน้าต่าไม่เปิดแอร์ อาศัยลมผ่านรู ที่เจาะตรงกระจกเอา แถมกว่าจะไปถึงมีจอดแวะพักไปเสีย 5-10นาที จนเราคิดว่ารถเสียกลางเขาหรือเปล่านี่ แต่ไงก็แล้วแต่ก็ไปถึง wulong krast 仙女镇游客中心 อาคารรูปปิรามิดจนได้ พอลงรถก็เจอป้าๆมาขายที่สวมรองเท้ากันลื่น แรกเริ่มเสนอราคา ที่ 15หยวน แต่ต่อเหลือ 10หยวน ก็เลยซื้อ เพราะฝนตกรองเท้าผ้าใบไม่น่าจะรอด แล้วก็ไม่ผิดหวังมันดีจริงๆ ไม่ลื่น เกาะพื้นยิ่งกว่ารองเท้า nike ที่ใส่เสียอีก

เราต้องไปซื้อตั้วเข้า T้hree natural bridges กันที่ wulong krast 仙女镇游客中心 ค่ะ ราคา 135 หยวน แต่หากจะไป น้ำตกหุบผาสวรรค์/ รอยแยกของปฐพี (Longshuixia)ด้วย คนขายบอกให้ไปซื้อที่หน้าทางเข้า Longshuixia เลย หลังจากซื้อตั๋วเสร็จต้องลงบันไดเลื่อนมา1ชั้น เพื่อขึ้นรถบัสไป T้hree natural bridges 天生三桥

นั่งรถบัสไปประมาณ 15 นาทีก็จะเห็น bubble b ให้ลงได้

แล้วเดินผ่านประตูไปอีกสักระยะนึงก็จะถึงลิฟท์แก้ว เนื่องด้วยวันนี้ฝนตก และยังเช้าอยู่ จึงไม่ต้องต่อแถวเดียว

พออกจากลิฟท์มาจะมี พนง บริการแบกหามในกรณีที่เราคร้านจะเดินต่อ แต่ไม่รู้สนนราคาที่เท่าไร

บรรยากาศสวยงามและ ธรรมชาติมากๆ

ในบริเวณโรงเตี๊ยมนี้ จะมีบริการให้ถ่ายรูปเป็นฮองเฮา ดั่งบูเชคทียน เสนอ ราคาอยู่ที่ คนละ 50หยวนได้มา1 รูป ถ่ายสามคนแถม 1รูป ถ้าอยากได้ภาพเพิ่ม ซื้อเพิ่มได้ 2 รูป 50หยวน ถ่ายเสร็จเคลือบให้ทันที หากใครคิดจะถ่าย แนะนำให้ทาปากแดงๆ ไปนะคะ ไม่งั้นจะหน้าจืดเพราะแสงแรงมาก อีกอย่างที่ต้องเตรียมใจไปคือหน้าจะบานแน่ เพราะต้องเกล้าผมขึ้น
นอกจากนี้ ร้านข้างๆ ที่ถ่ายรูปจะเป็นร้านน้ำชาโบราณ แก้วละ 20หยวน

เดินถ่ายจนเพลินเวลาก็ปาไปบ่ายสองกว่าๆ แล้วรีบขึ้นรถกอล์ฟ เพื่อจะไปขึ้นรถบัส อีกที ค่ารถกอล์ฟ อยู่ที่ 15หยวน

กว่าจะไปถึงที่ขึ้นบัสก็ปาไปเกือบจะบ่ายสามแล้ว แต่รถบัสที่จะกลับไปwulong karst มีผู้โดยสารนั่งอยู่น้อยนิด ถามคนขับว่าน่าจะออกได้ประมาณกี่โมง คนขับว่า คนขับบอกต้องรอเ๖้มจึงออก คิดว่าราวๆ 15.10 เราเลยไปหาอะไรกินแถวนั้นก่อน ซึ่งราคาเท่าร้านทั่วไป แต่รสชาติก็อย่าไปหวังอะไรกับมันเลยจะดีกว่า

ปรากฎกินยังไม่ทันเสร็จเนื่องจากรออาเจ๊คนขายลวกเกี๊ยวป็นเวลานาน รถบัสก็จากไปเสียแล้ว คราวนี้ต้องรอคันใหม่จนกว่าคนจะเต็ม ก็ได้แต่คิดว่าซวยแล้ว เพราะเราจองรถไฟ กลับไปฉงชิ่งตอน 16.40 กว่าพี่คนขับรถบัสจะออกรอบใหม่ปาไป15.20 ขากลับนี่ใช้เวลานานกว่าขามาเสียเวลาไป30นาทีเห็นจะได้ พอลงรถบัสปลุ๊บ เอาละเดินหาชายที่ดูแล้วไม่น่าจะใช่นักท่องเที่ยว บอกจะไปรร เท่าไร คิดไม่ผิดนางเป็นคนขับแทกซี่เถือนจริงๆ เลยจ้างกลับไปที่ รร เอากระเป๋าอยู่ที่ 60หยวน แต่ระหว่างนั่ง คิดแล้วว่าถ้าหาแทกซี่ใหม่อีกรอบเพื่อไป สถานีรถไฟ ที่ห่างไปราวๆ 1.4กม ไม่น่าจะทัน เลยคุยกับตนขับให้เค้ารอเราเอากระเป๋าที่ รร แล้วพาไปส่งสถานีรถไฟต่อ คนขับโอเค แต่ไม่ยอมบอกราคา แต่งานนี้ช่างมันดีกว่าตกรถไฟ สรุปไปถึงสถานีรถไฟ ราวๆ 16.30 คนขับบอก 80หยวน เลยให้ไป 100หยวน นางว่าไม่มีเงินทอนเลยหยิบเงินในมือนางมา 5หยวน พอ มิใช่รวยไรแต่เพราะกลัวตกรถไฟมาก
เนื่องจากเป็นสถานีรถไฟ wulong เป็นสถานีรถไฟธรรมดา หรือรถไฟหวานเย็นแบบไทย เลยมีลูกกรงกั้นทางขึ้นรถไฟ

พอได้เข้าไปในตู้รถไฟชั้นประหยัด ก็ถึงกับอึ้ง จนไม่กล้ากระดุกกระดิกถ่ายรูปเลย เพราะเป็นที่นั่ง ฝั่งละสามคน ไม่มีพนักกั้น นั่งเข้าหากัน มีโต๊ะตัวน้อยตรงกลาง ชาวจีนบางคนก็นั่งเอาขาขึ้นเบาะคู้กินข้าว และ มีเพียงที่เก็บสัมภาระเหนือศรีษะ ซึ่งเราไม่มีความสามารถที่จะแบกกระเป๋าไปเก็บตรงนั้นได้ โชคยังดีมีพ่อหนุ่มช่วยเอาไปวางให้ แต่แม่สาวที่นั่งข้างๆเราส่งส้มข้ามหัวเราไปมาให้แม่ที่นั่งหลังเราอีกด้านนึง สุดท้ายนางขอเราย้ายที่เพื่อที่จะได้นั่งกับแม่ ตอบตกลงทันทีเพราะกลัวส้มหล่นใส่หัวจริงๆ กว่าจะมาถึงฉงชิ่งได้ใช้เวลาปาไป 2 ชม พอๆกับรถทัวร์ แต่ที่เลือกนั่งรถไฟ เพราะว่ารถไฟไปลงที่ chongqing bei north railway south square ง่ายกว่าในการจะต่อรถไฟความเร็วสูงเพื่อไปเฉิงตู ที่ต้องไปขึ้น chongqing bei north railway north square งานนี้ก็เข็ดกับรถไฟจีนชั้นประหยัดไปนาน
พอออกจากรถไฟ จะเจอพี่แทกซี่ป้ายดำมากมายดาหน้ามาหาเรา พอเราบอกจะไปขึ้นรถไฟความเร็วสูงซึ่งห่างไปแค่ 2 กม นางคิดพวกเรา 60หยวน งานนี้ก็เชิดสิค่ะ เรื่องอะไรจะให้โขก ลากกระเป๋าเดินหาที่จอกแทกซี่ปกติ ที่ห่างเกือบกิโล ได้ ค่าโดยสารเพียงแค่10หยวนเท่านั้นเอง เย็นนั้นก็กินข้าวง่ายๆที่สถานีรถไฟ กันไป กว่ารถไฟความเร็วสูงพาพวกเราไปถึงเฉิงตู ก็เป็นเวลา 22.30 เสียแล้ว แต่กว่าจะหารร เจอ นี่ก็ปาไป ห้าทุ่มเหตุเพราะ หลงทิศกับแผนที่ แผนที่บอกห่างจากสถานี 2บลอค ด้านตะวันออก แต่เราเกินไปด้านเหนือแทนจนไปเจอรร grand hyatt อันนี้ผิดทิศชัวร์เพราะไม่มีปัญญาจะพัก เลยถามทางป้าๆ ที่นั่งสังสรรค์อยู่แถวนั้นกว่าจะเจอ ลมจะจับ จนได้เห็นแพนด้าปีนตึกในยามวิกาล