สวัสดีค่ะ เราพึ่งสมัครพันทิปไม่กี่วันก่อน เพราะเรามีคำถามที่อยากจะได้คำแนะนำจากคนที่อาจจะเคยประสบปัญหาคล้ายกับเราเผื่อว่าเขาผ่านมาแล้วเขาอาจจะแนะนำเราได้

สวัสดีค่ะ เราอายุ 22 ปี เราเกิดในครอบครัว ที่มีคนจีน อาม่าเราเป็นคนจีน ครอบครัวทั้งฝ่ายพ่อของเรา ค่อนข้าง มีความเห็นแก่ตัวทุกคน ทุกคนชอบดูถูกกันเองไม่ว่าพี่น้องของพ่อ ก็ดูถูกกันเอง พ่อกับแม่ของเราเลิกกันตั้งแต่เราอายุ 2 ขวบ เราถูกพ่อเลี้ยงมากับครอบครัวฝ่ายของพ่อ เราถูกเลี้ยงโดยคนหลายๆบุคคล ไม่ว่าจะเป็นพี่ป้าน้าอาพี่น้องของพ่อหรืออาม่า มันเลยทำให้เรามีนิสัยหลายบุคลิก อาจจะเหมือนพ่อบ้างเรื่องระเบียบ แต่ก็อาจจะมีนิสัยส่วนตัวบางอย่างที่เหมือนกับบางคนที่เลี้ยงเรามา นานๆทีสมัยเด็กเราถึงจะเจอแม่ เราเป็นคนเรียนไม่เก่ง แต่เราเป็นคนอัธยาศัยดีการเรียนเราไม่ได้ถึงกับแย่เราสามารถผ่านไปได้ตลอด เราเอาตัวรอดเรื่องเรียนได้เสมอแล้วก็มีอยู่ช่วงนึง ที่เราเริ่มเข้าวัยรุ่นตั้งแต่เราอายุ 13 ครอบครัวฝ่ายพ่อ บอกให้เราหางานทำ เนื่องจากพ่อมีหนี้สินเยอะ จากการพนัน แต่ตอนนั้นก็ยังคงมีงานทำ ก็ยังพอเอาตัวรอดไปได้ พออายุ 15 เราเรียนต่อปวชสาขาการตลาด เรามีความสามารถด้านการพูด เราไปแข่งทักษะการเสนอขายเราก็ได้เหรียญทอง พ่อของเรา ยังคงมีหนี้สิน เยอะเหมือนเดิมคนทางครอบครัวของพ่อ ก็เช่นเดิม ไล่เราไปทำงานไม่ให้เราเรียนต่อ ในขณะที่เรากำลังเรียนปวช ช่วงนั้นเราสมัครงานหลายที่เป็น Part Time แต่ไม่ค่อยมีคนรับหรือว่าในห้างก็ไม่มีคนรับ เพราะส่วนใหญ่เขาอยากจะรับอายุ 18 ขึ้น บังเอิญเราได้งานในห้างโดยที่เพื่อนสมัยเรียนปวชของเราแนะนำ เป็นร้านอาหารแห่งหนึ่ง ในห้าง เราทำงานร้านอาหารในห้าง ตั้งแต่ปวช 1 จบปวช 3 แล้วทำมา 3 ปี เราเอาเงินมาใช้ ไปโรงเรียน โดยที่นานๆที ก็ส่งให้พ่อบ้างไม่มาก 500 พันนึงเวลาพ่อขัดสน บางทีพ่อก็ให้เราบ้างตามที่พ่อมี แต่ค่าเทอมของเราเรากู้กยศซึ่งทางโรงเรียนก็ช่วยมันผ่านไปได้ด้วยดีโดยที่เราไม่ต้องจ่ายค่าเทอม พอเราจบปวชเราเข้าเรียนปวสโดยที่เรายังคงทำงานอยู่ด้วย ทำงานหลังเลิกเรียนเลิก 4 ทุ่มเช้าตื่นมาไป โรงเรียนแล้วเรียนปวสได้พักหนึ่งแล้วก็ทำการกู้ค่าเรียน กยศ เหมือนเดิมเพราะไม่มีใครส่งเสียเรา พ่อเองก็ไม่มีแม่เองก็ไม่มีในช่วงนั้น เราอยากเรียน แต่เงินเดือนที่เราได้มันไม่ได้มากมันแค่ไม่กี่พันเพราะเราทำช่วงเลิกเรียนก็ไม่แค่ไม่กี่ชั่วโมง ทั้งชุดนักศึกษาและค่ารองเท้าค่าอุปกรณ์การเรียนต่างๆเราซื้อเอง เรามีชุดนักศึกษาแค่ชุดเดียว ที่เราใส่ตั้งแต่เริ่มเรียนมา กยศไม่ได้ผ่านไปได้ด้วยดีเรากู้ไม่ผ่าน แน่นอนแล้วไม่มีเงินจ่ายค่าเทอม เพราะเราไม่มี แม่เราไม่มี ครอบครัวเราทั้งฝ่ายพ่อ เขาไม่ชอบพ่อเรา ไม่ได้ช่วยเหลือเราแล้ว พวกเขา ก็ว่าเราไม่ดี เราตัดสินใจหยุดเรียน เราไม่เรียน เราอยากทำงานให้เต็มที่ พ่อแม่ไม่เห็นด้วยกับการหยุดเรียน แต่แน่นอนท่านขัดขวางไม่ได้ ในเมื่อท่าน ไม่ได้ส่งเสียเราเรียน แล้วทำงานบวกกับเราออกมาอยู่ข้างนอก เพราะในบ้านที่เราอยู่ไม่ใช่บ้านของพ่อเป็นบ้านของญาติๆฝ่ายพ่อไม่มีความสุขเลยในการอยู่ในนั้น ทุกวันบ้านมักจะมีปากเสียงตลอด ด่ากันเองทะเลาะกันเองแล้วกลับบ้านดึกหลังจากทำงานก็ว่าเรา ด่าเราเป็น เพราะเห็นว่าแม่เราทำงานพัทยา เราไม่รู้ว่าตั้งแต่อดีตพ่อกับแม่เราทำอะไรไว้ แต่นี่คือเราแต่เราโดนทุกอย่างเราอยู่บ้านหลังนั้นเราโดนทุกอย่างแล้วมันเหมือนบ้านรวมญาติ ทุกครั้งที่แย่ๆทุกคนมาว่าพ่อเราไม่ดีแม่เราไม่ดีพี่สาวเราไม่ดีเรามักจะโดนด่าตลอดเพราะเราอยู่บ้านหลังนั้น เราออกมาอยู่ห้องเช่า คนเดียว โดยที่แม่เรายังคงช่วยเหลือบางส่วน เรารู้สึกว่าเราเหมือนเด็กใจแตก เรามีแฟน แล้วไม่กล้าบอกพ่อแม่ เพราะพ่อแม่ห้ามเรื่องมีแฟนเด็ดขาด มันทำให้เราเก็บกด สุดท้าย เราพลาด เราท้อง และพ่อของเด็ก ไม่รับผิดชอบ เราตัดสินใจเก็บเด็กไว้โดยที่ไม่บอกพ่อแม่ เรากลัว เราไม่มีคนปรึกษา เราเครียดมากเราตัวคนเดียว เพื่อนที่คอยให้คำปรึกษาตลอดเสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถคว่ำ เรารู้สึกแย่มาก เรายังคงทำงานต่อไปเรื่อยๆโดยคิดว่าจะเก็บลูกไว้และเลี้ยงเอง แล้วเราก็ท้อง 6 เดือน แล้วเจอผู้ชายคนนึง เหมือนเราเคยเจอกัน แบบผ่านๆ เราคุยกันผ่านโลกออนไลน์ เขาเป็นคนดี เพราะเขารู้ว่าเราท้อง เขาก็ดูแลเราอย่างดีเขาพาเราไปฝากครรภ์ พาเราไปหาข้าวกินไปนั่งเฝ้าเรา ฝากครรภ์เขาเป็นคนดี เขาช่วยเหลือเราตลอด สุดท้ายเขาบอกให้เราบอกพ่อกับแม่ แล้วบอกแม่ก่อน แม่รับไม่ได้พ่อรับไม่ได้ พ่อไม่ให้เราอยู่บ้าน ที่รวมญาติที่เราเคยอยู่ ช่วงท้องแรกๆที่เราไม่ได้บอกใครหรอกกลับมาอยู่บ้าน เพราะเราบอกพ่อแม่ตอนเราท้องใกล้คลอด 8 9 เดือน เพราะเราไม่ให้เราอยู่บ้าน เราออกไปเช่าห้องอยู่ เดือนละ 1000-2000 ห้องสี่เหลี่ยม ไม่มีเฟอร์นิเจอร์ มีห้องที่เราเข้าไปอยู่ มีแค่ที่นอน พัดลม หม้อหุงข้าวที่เราควรไปเอง เราคลอดลูกแล้วอยู่ห้องนั้นได้ 2 เดือนแฟนเรา คอยเทียวไปเทียวมาดูแลตลอด สุดท้ายพ่อใจอ่อนรับเรากลับไปอยู่บ้าน ทุกๆอย่างมันจะผ่านไปได้ด้วยดี เราเลี้ยงลูก ดูแล อาม่าแล้วก็น้องอีกคน ในบ้านที่เราเคยอยู่ น่าจะแย่หน่อยกับคำพูดคน เราอดทนมาตลอด 2 ปี ปีแรก เราเลี้ยงลูกเอง ดูแลทุกๆคน พอเข้าใกล้ปีที่ 2 พ่อ เราตกงาน เราไปทำงานแทนพ่อ ให้พ่อดูแลลูกของเรา พ่อมีภาระค่าบ้านต้องจ่าย เดือนละ 15,000 เงินเดือนเราแค่หมื่นกว่า ไม่พอ ไหนจะค่านมค่าแพมเพิสของลูกเรา พี่สาวเราก็ช่วยจ่าย แต่มันยังไม่พอ มันต้องขาดส่วนไปทุกๆเดือน เป็นแบบนี้ประมาณปี 1 สุดท้ายแล้ว แล้วเอาลูกของเราไปให้แม่ช่วยเราเลี้ยง แม่เราทำงานอยู่ที่พัทยา แล้วมีแฟนฝรั่ง แม่เราเขาไม่ได้ทำงาน แฟนฝรั่ง เขาเลี้ยงแม่เรา แม่เราก็ว่าง เราเลยจะให้แม่ช่วยดูแลลูกเรา โดยที่พ่อออกไปทำงาน เราทำงาน พี่ สาว ทำงานเผื่อจะช่วยจุนเจือค่าบ้าน แม่เรากลับเอาตังค์เรา มากกว่าที่จำเป็นเราเงินเดือนหมื่นกว่าแล้วย้ายมาอยู่ข้างนอกหลังจากที่เราเอาลูกไปให้แม่เลี้ยง เพราะเราทนแรงกดดันจากที่บ้านไม่ไหว แล้วเงินเดือนหมื่นกว่าแม่ขอเดือนละ 5,000 การดูแลลูกเรา ไม่รวมค่าแพมเพิสค่านมของลูกเรา เพราะเราขอเงินเราทุกเดือน คุณค่าช่วยจ่ายค่าห้องเนื่องจากเรา ผ่อนค่าบ้านเดือนละ 15,000 ไม่ไหว พ่อ ของเราจึงย้ายออกมาอยู่ห้องเช่า ตอนนี้แม่เราเลิกกับแฟนฝรั่งแล้ว เขาจะต้องไปทำงาน เราเอาเงินให้แม่ 5,000 ให้พ่อ 5,000 ค่าห้องของเรา ที่เราพักอาศัยอยู่ 4300 บาทเงินเดือนหมื่นกว่าไม่พอ คือตอนนี้เราต้องเอาลูกคืนมาจากแม่ เรามีเงินติดตัวอยู่แค่ 5,000 เราไม่รู้จะเอาลูกไปเลี้ยงที่ไหน ฝากที่ไหน เราไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน ทุกคนทำงาน เราไม่อยากให้ลูกเราเป็นเด็กมีปัญหาเหมือนกับเรา ที่ใกล้ๆที่อยู่เราก็ไม่มีที่รับฝากเลี้ยงเด็ก ถ้ามีที่รับฝากเลี้ยงเด็กมันก็ไกลมาก บางที่มีค่ามัดจำซึ่งเราไม่มีเงิน 5000 นี้เรายังไม่ได้หักค่าห้องเรา ข้าวของเครื่องใช้ของลูกเราก็ยังไม่ได้ซื้อ เราอยู่จังหวัดชลบุรี แล้วอยากให้มีคนแนะนำเราเรื่องสถานที่เลี้ยงเด็กลูกเรา 2 ขวบกว่าแล้ว แล้วอยากได้ที่ที่เราไว้ใจได้ ไม่ต้องดีมาก ไม่ต้องแพงมาก ตอนนี้เราสับสน เราเป็นห่วงลูก เงินเราไม่พอ เราไม่สามารถเอาเงินของเราเลี้ยงดูทุกคนได้ เราเลี้ยงลูกคนเดียว เราทำงานในโรงงานทุกๆวันแล้วได้แผลกลับบ้าน ไม่มีใครสงสารเรา มีแต่คนจะเอาเงินเรา เราเหนื่อยแล้วเราก็ท้อ มาก เราอยากให้คนที่มีประสบปัญหาเหมือนเรา แนะนำเราที ว่าเราควรจะเริ่มจากตรงไหนเงินเดือนแต่ละเดือนที่ออกมาแล้วแทบใช้ไม่ถึงพัน ที่เราใช้ของเราเองที่เหลือคนอื่นมาเอาเงินเราไปหมด แฟนเราเขาช่วยเรื่องค่าห้อง แต่เราไม่อยากรบกวนเขาในค่ากินอยู่ของลูกเรา ในทุกวันนี้เขาช่วยเรามาตลอดแล้วเกรงใจที่ลูกของเราไม่ใช่ลูกของเขา แล้วพาเขามาลำบากมากเกินไปแล้ว เรารู้เองว่าตัวเราเองก็ไม่ดี แต่ตอนนี้เราสับสน ว่าเราจะเอาลูกเลี้ยงที่ไหน เราต้องทำงาน แต่พ่อแม่ก็เลือกที่จะเอาเงินจากเราทั้งๆที่เราก็รู้ว่าเราไม่มี แต่เขากลับไม่เคยขอเงินพี่สาวเรา เขาไม่มีลูก การงานก็ดี โบนัสก็มี แต่ไม่มีใครขอพี่สาวเรา มีแต่มาขอเรา เราเครียดมาก เราควรจะเริ่มจากตรงไหนดี เวลาใกล้จะหมดแล้ว เรายังหาที่เลี้ยงลูกไม่ได้ เราท้อ แล้วเราก็สงสารลูก ที่เราทำให้ลูกต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ เราอยากได้คำแนะนำดีๆ สำหรับคนที่เคยผ่านเรื่องแบบนี้มา