ควรทำยังไง กับเรื่องราวความรู้สึกในครั้งนี้??

ก่อนอื่นเราขอแนะนำตัวเองก่อนนะ เราก็เป็น ผญ. ธรรมดาๆ คนนึง ที่ไม่ได้ดีเริศอะไรนักหรอก ไม่ได้น่ารักไม่ได้สวยอะไรเลย ถ้าจะให้เล่าถึงเรื่องราวความรักที่เราผ่านมานะโอโหวมันยาวมากๆ แต่ก็อยู่ในโหมดที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เราโสดมาเกือบจะ 4 ปีแล้ว แต่ก็ไม่ใช่ว่าตลอดจะ 4 ปีนั้น จะไม่มีเรื่องราวความรักอะไรเลยนะ ก็มีอยู่บ้างแต่อยู่ในขั้นที่พูดได้เลยว่าค่อนข้างแย่พอสมควร มี ผช.หลายประเภทที่เข้ามาในชีวิตเราก็มีทั้งดีและไม่ดีนั่นแหละ ก็จะมีรุ่นพี่สาขาบ้าง เพื่อนต่างสาขา ต่างคณะบ้าง เราก็มีคุยกับเขาบ้างแต่สุดท้ายแหละเนาะเขาก็ยังไม่ใช่คนที่ใช่สำหรับเราจริงๆ ก็จะมีเข้ามาเพียงเพราะเขาเหงาบ้าง อยากหาคนคุยบ้าง และต้องการทำเรื่องอย่างงั้นบ้าง แต่ก็นะเราเป็น ผญ.คนนึงที่คิดว่าการทำเรื่องแบบนั้นมันเรื่องใหญ่ เราเป็นคนที่ค่อนข้างถือตัว ทำอะไรก็ต้องถูกต้องตามทำนองคลองธรรม และเป็นคนที่สร้างกำแพงตัวเองสูงมาก เอาเป็นว่าเรื่องราวความรักที่ผ่านมามันทำให้เรามั่นใจได้ว่า ถ้าไม่เจอคนที่ดีจริงๆ เราก็อยู่คนเดียวได้อย่างสบายโดยที่ไม่รู้สึกขาดอะไรอะ เพราะที่ผ่านมาคนที่เข้ามาในชีวิตเรา ส่วนใหญ่จะเข้ามาทำให้เราคิดมาก เสียความรู้สึก แบบจริงใจก็พัง จริงจังก็แพ้อะ เราอะเป็นพวกประเภทไม่รักเขามากเกินไป ก็ ไม่รักเขาเลย.. มาถึงปัจจุบันนี้ก็มีเรื่องเข้ามาให้เราคิดมากไปอีก เรารู้จักกับรุ่นน้องโรงเรียนคนนึง น้องพึ่งเข้ามาเป็นเฟรชชี่ เรามีโอกาสได้ทำความรู้จักกันเพราะน้องเข้ามาเรียนที่คณะเรา แรกๆอะไรก็โอเค น้องเป็นคนน่ารัก ร่าเริงแจ่มใส เข้าคนง่ายอะ เรากับน้องก็คุยกันทุกวัน แรกๆน้องจะทักเรามาตลอด ทั้งตอนตื่นแล้วก็ก่อนนอน ไปไหนมาไหน เรียนไหน ทำอะไรน้องจะชอบถ่ายรูปแล้วส่งมาให้ดูตลอดเลย น้องทำให้เราที่เหมือนต้นหญ้าที่กำลังจะตายกลับมาสดใสอีกครั้งอะ  คือทุกอย่างมันดีมากสำหรับเรา จะว่าเราอ่อนไหวง่ายก็เถอะนะ คือเรารู้สึกดีจริงๆกับน้อง แต่ประเด็นก็อยู่ที่ว่าแรกๆเราก็สับสนกับความรู้สึกในครั้งนี้มาก น้องทำทุกอย่างที่ทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นคนพิเศษ มีงอลมีอะไร แต่ไม่มีอะไรที่ชัดเจนในความสัมพันธ์ในครั้งนี้เลย บางครั้งเราก็แอบๆน้อยใจอยู่บ้าง แต่ก็มีหลายครั้งที่เราแอบคิดอยู่คนเดียวเกี่ยวกับเรื่องนี้คือ น้องไม่ใช่ ผช. น้องเป็นทอมที่อายุห่างกับเราถึง 3 ปี เราก็คิดไปถึงเรื่องของอนาคตนะว่าถ้าความสัมพันธ์ในครั้งนี้ชัดเจนขึ้นครอบครัวเรา ครอบครัวน้องจะคิดยังไงจะว่ายังไง เราคิดหนักมาก แล้วก้แอบน้อยใจตัวเองบ่อยๆ กับอายุของเราที่มากกว่าน้อง น้องมีโอกาสได้เจอคนมากมาย น้องน่ารักก้ต้องมีคนชอบมีคนรู้จักเยอะ เอาเป็นว่าหวงเขาทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกันเลย แค่คุยกันทุกวันแค่นั้น จนในที่สุดสิ่งที่เราคิดไว้อาจจะเป็นสิ่งที่ต้องลืมมันไปก้ได้ .. น้องกับเราก้เริ่มห่างเหินกันออกไปเรื่อยๆ จากที่น้องเคยทักมาทุกวัน ตอนนี้ไม่มี .. น้องออนเฟสตลอด เราก้ออนตลอด มีหลายเรื่องมากที่เราต้องการที่จะพูด ระบายมันออกมาแต่มันยากที่จะพิมพ์ออกมาให้หมด ตลอดเวลาที่ผ่านมาเหมือนมีเราพยายามอยู่คนเดียว เหมือนน้องมีหน้าที่แค่ทักเรามาแค่นั้น แต่คนที่พยามที่จะพยุงบทสนทนามีแค่เรา ถามคำตอบคำ มีอะไรที่เราช่วยเหลือได้เราช่วยตลอด คอยให้กำลังใจ ใครจะไปรู้นอกจากเราน้องอาจจะคุยกับคนอื่นอีกก้ได้  ตลอดเวลาเราห่างกับน้องจนนับเป็นวันและเวลาได้ เราติดตามความเคลื่อนไหวของเขาอยู่ห่างๆตลอด น้องดูมีความสุขมากอะ แต่ทำไมต้องมีแค่เราที่ต้องมานั่งจมอยู่กับทุกข์นี้ ต้องมานั่งคิดนู้นนี่นั่น หลายครั้งก็พยายามคิดว่าน้องคงยังเด็ก แต่มันก็อดน้อยใจไม่ได้ น้องเข้ามาในชีวิตเราในวันที่เราไม่มีใคร แล้วมาหายไปในวันที่เรามีแค่น้องอะ เราเจ็บปวดใจมาก ตลอดเวลาเกือบๆ 2 เดือนเราคุยกับน้องทุกวัน แต่อยู่ดีๆ ก็เป็นแบบนี้ เราทำใจยังไม่ได้จริงๆ ไม่รู้จะทำยังไงกับความสัมพันธ์นี้ ไม่รู้จะเอาไงต่อกับความรู้สึกตัวเอง เราอยากเลิกสนใจนะ แต่เราทำไม่ได้ ยังส่องเฟสส่องไอจีเขาทุกวัน เลื่อนดูข้อความเก่าๆตลอดอะ เราหนีมันไปไม่ได้เลย ถ้าให้พิมพ์ต่อคงไม่ไหวความรู้สึกนี้มันมากมายจริงๆ ... สงสัยตรงไหนที่ไม่ชัดเจนถามเราได้ เราพร้อมเล่า เพื่อให้เพื่อนๆ ช่วยบอก ชี้แนะหนทางให้เราออกไปจากห้วงความรู้สึกแบบนี้สักทีเราเหนื่อย .. 😢😢😢😢😢😢😢😢😢😢😢😢