คือเค้าเป็นน้องชายของเพื่อนคับทีเเรกเราก่เข้าไปคุยเค้าก่อนเค้าก่ตอบเรามาตามมารยาท
จนเวลาผ่านเลยไปเป็นปีๆเราก่สนิทกันมากขึ้นมากขึ้นเรื่อยๆจนผมจบจากโรงเรีนเก่าคับเเละเราก่ไม่ได้เจอกันอีกสักพักใหญ่ๆ
ด้วยความคิดถึงคับผมเลยเข้าไปหาในวันเกิดของน้องเพื่อนคับชื้อของกะว่าจะทำหมูกระทะกันเเต่สุดท้ายก่ไม่ได้กินคับน้องเค้าบอกว่าไม่กินไม่หิวเพราะกินข้าวเเล้วเเต่เรานี้เปนคนชอบตื้อเราก่ตื้อเค้าอยุ่สักพักใหญ่คับสุดท้ายผมก่เเพ้ใจเค้าคับก่เลยไม่ได้กินในเหตุการณ์นี้ทำให้ผมโกรธคับจนเวลาก่ผ่านไปนานมากๆจึงรุ้สึกตัวเเละหายโกรธก่เลยทักเฟสเค้าไปทุกๆครั้งที่ทักเฟสไปนี้เราจะเปนคนที่พยายามชวนเค้าคุยตลอดเค้าก่ตอบมาเท่าที่เราถามเเค่นั้นเหมือนเค้าไม่ได้ให้ความหวังอะไรเเต่เราก่ยังหวังอยุ่อย่างนั้น
มันทำให้ผมไม่ค่อยมันใจว่าจะบอกความรู้สึกกับน้อวเค้าดีไหม?!.
คือเราก่เปนผู้ชายน้องเค้าก่เปนผู้ชายไงก่เลยบอกยาก #เม้นมาเยอะน้ะอยากรุ้ว่าควรทำไง
จนเวลาผ่านเลยไปเป็นปีๆเราก่สนิทกันมากขึ้นมากขึ้นเรื่อยๆจนผมจบจากโรงเรีนเก่าคับเเละเราก่ไม่ได้เจอกันอีกสักพักใหญ่ๆ
ด้วยความคิดถึงคับผมเลยเข้าไปหาในวันเกิดของน้องเพื่อนคับชื้อของกะว่าจะทำหมูกระทะกันเเต่สุดท้ายก่ไม่ได้กินคับน้องเค้าบอกว่าไม่กินไม่หิวเพราะกินข้าวเเล้วเเต่เรานี้เปนคนชอบตื้อเราก่ตื้อเค้าอยุ่สักพักใหญ่คับสุดท้ายผมก่เเพ้ใจเค้าคับก่เลยไม่ได้กินในเหตุการณ์นี้ทำให้ผมโกรธคับจนเวลาก่ผ่านไปนานมากๆจึงรุ้สึกตัวเเละหายโกรธก่เลยทักเฟสเค้าไปทุกๆครั้งที่ทักเฟสไปนี้เราจะเปนคนที่พยายามชวนเค้าคุยตลอดเค้าก่ตอบมาเท่าที่เราถามเเค่นั้นเหมือนเค้าไม่ได้ให้ความหวังอะไรเเต่เราก่ยังหวังอยุ่อย่างนั้น
มันทำให้ผมไม่ค่อยมันใจว่าจะบอกความรู้สึกกับน้อวเค้าดีไหม?!.