เหงา toshare

กาพย์ฉบัง ๑๖

...กาพย์กลอน กาลนี้ เหงายิ่ง.....ดุจดั่ง ผีสิง
ถูกทิ้ง แรมโรย โหยหา

...หวังแม่ พ่อครัว หัวป่าก์..........ลุยมิ ชักช้า
ช่วยข้าฯ เริงรื่น ชื่นพลัน

...เดี๋ยวคง โคลงฉันทฺ์ นับกัน........ร่วมร้อย ทันควัน
ข้าฯจัก สมฝัน ขอบคุณ

หัวป่า น. คนทำอาหาร ในคำว่า แม่ครัวหัวป่า พ่อครัวหัวป่า, โบราณเขียนเป็น หัวป่าก์.
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่