สวัสดีค่ะทุกคน วันนี้เราไม่ได้มีอะไรมาก อยากจะให้เพื่อนๆ ช่วยปลอบเราซักที เราอยากมาขอกำลังใจ
ตามหัวข้อเลยค่ะ คือ เรากำลังเหนื่อย เรากำลังงมงายกับคนที่ไม่แคร์เราซักทีเลย เราคุยกันได้ไม่นานแต่เราเจ็บๆ ยังไงไม่รู้ ไม่ไหวจริงๆ
เรากับเค้าเจอกันที่ร้านอาหารที่เราทำงานค่ะ เค้าเป็นคนสนใจเราและขอเบอร์เราก่อน ตอนแรกเราไม่ได้ชอบ หรือ สนใจอะไรซักนิดเลยเอาตรงๆ เราก็มองออกอยู่แล้วว่ามันเป็นไปได้ยาก เค้าเป็นต่างชาติค่ะ ลักษณะงานของเค้าอยู่ไม่เป็นที่เป็นทางคือเดินทางไปเรื่อยๆ พบคนใหม่ตลอดเวลา ในตอนแรกเรามีความคิดที่อยากฝึกภาษาเพียงอย่างเดียว แต่พอคุยไปคุยมาเหมือนพลาดรู้สึกก่อน ช่วงแรกๆ อะไรๆ ก็ดี ห่วงใย เทคแคร์ ทุกอย่าง แต่พอยิ่งนานวันไปยิ่งห่างน้อยลง น้อยลง มาๆหายๆ พอเราลองถามว่าเกิดอะไรขึ้นเค้าก็บอกว่า งานเค้าเยอะและยุ่ง และเราไม่รู้รายละเอียดเกี่ยวกับเค้ามากนัก สิ่งที่เค้าบอกเราไม่มั่นใจซักอย่างว่ามันจริงหรือไม่การกระทำมันสวนทาง เราเลยตัดสินใจจะออกมาเองค่ะ เราคิดดีแล้วใช่ไหมคะ? มีวิธีแนะนำ ให้ใจกลับมาดีได้เหมือนเดิมเร็วๆไหมคะ ขอบคุณค่ะ
ควรพอหรือไปต่อ ?
ตามหัวข้อเลยค่ะ คือ เรากำลังเหนื่อย เรากำลังงมงายกับคนที่ไม่แคร์เราซักทีเลย เราคุยกันได้ไม่นานแต่เราเจ็บๆ ยังไงไม่รู้ ไม่ไหวจริงๆ
เรากับเค้าเจอกันที่ร้านอาหารที่เราทำงานค่ะ เค้าเป็นคนสนใจเราและขอเบอร์เราก่อน ตอนแรกเราไม่ได้ชอบ หรือ สนใจอะไรซักนิดเลยเอาตรงๆ เราก็มองออกอยู่แล้วว่ามันเป็นไปได้ยาก เค้าเป็นต่างชาติค่ะ ลักษณะงานของเค้าอยู่ไม่เป็นที่เป็นทางคือเดินทางไปเรื่อยๆ พบคนใหม่ตลอดเวลา ในตอนแรกเรามีความคิดที่อยากฝึกภาษาเพียงอย่างเดียว แต่พอคุยไปคุยมาเหมือนพลาดรู้สึกก่อน ช่วงแรกๆ อะไรๆ ก็ดี ห่วงใย เทคแคร์ ทุกอย่าง แต่พอยิ่งนานวันไปยิ่งห่างน้อยลง น้อยลง มาๆหายๆ พอเราลองถามว่าเกิดอะไรขึ้นเค้าก็บอกว่า งานเค้าเยอะและยุ่ง และเราไม่รู้รายละเอียดเกี่ยวกับเค้ามากนัก สิ่งที่เค้าบอกเราไม่มั่นใจซักอย่างว่ามันจริงหรือไม่การกระทำมันสวนทาง เราเลยตัดสินใจจะออกมาเองค่ะ เราคิดดีแล้วใช่ไหมคะ? มีวิธีแนะนำ ให้ใจกลับมาดีได้เหมือนเดิมเร็วๆไหมคะ ขอบคุณค่ะ