ได้แต่ชอบแต่ทำอะไรไม่ได้

เราแอบชอบเขามาตั้งแต่เล็กๆ
บ้านอยู่ใกล้กัน
เรานั่งเรียนหนังสือ ไม่มีวันไหนที่เราจะตั้งใจเรียนเลย แอบออกจากห้องเรียน
แอบเขียนกระดาษส่งไปให้เขา แอบไปดูห้องเขาบ้าง แอบเอาดาษส่งให้เพื่อนไปให้เขาบ้าง แต่เขากลับทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย เขาไม่สนใจเลย
เราพยายามทำเพื่อเขาทุกอย่าง
วันๆเขาก้อมีแต่แกล้งหาเรื่องเรา แต่เรากลับไม่รู้สึกอะไรเลย แต่มีบ้างแหละ เราไม่ว่าไม่ถือไม่โกดเขาเลย
แต่ถ้าเป็นคนอื่น เรามีบ้างแหละที่เราจะไม่ยอมแพ้ แต่ถ้าเป็นเขา ยอมแพ้ตลอด
เราเลยวางแผนแกล้งชอบคนอื่น เพื่อให้เขาหึงหรือมีความรู้สึกกับเราบ้าง
ส่วนคนนั้นที่เราชอบ แต่กลับเขาด่าเรา ทั้งที่เขาไม่รุว่า เรากำลังแกล้งชอบเขาอยู่ เพื่อให้เขาอีกคนหึง แต่ไม่ได้ผลก้อเพราะเขานี่แหละ ไม่ฟังเหตุผลก่อน
เราเคยนั่งดูเขาเตะบอลด้วยนะ อยากซื้อน้ำให้เขา แต่มันทำไม่ได้ และพอออจากร.ร ต่างคนไม่ได้เจอกันอีกเลย เพราะเขาไปอยู่ที่ร.รอื่นและหอพักที่อื่น ไกลจากเรามาก เขาต้องเหนื่อยกับการแตะบอลแน่ๆ เราไปหาเขาไม่ได้ นอกจากให้กำลังใจไป อยากไปดูและเขา อยากไปเช็ดเหงื่อ อยากผูกรองเท้าให้เขา อยากเอาน้ำดื่มไปให้ ถ้าเขาไข้เขาป่วย เราอยากดูแลจนไม่อยากหายไปเลย และเราไม่อยากให้ใครไปนั่งเชียร์เขาแทนเรา ตรงนั้น ไม่อยากให้ใครแย่ง อยากไปนั่งเชียร์เขาจัง เป็นห่วงเขา คิดถึงเขา
😑💕 ไม่ให้ใครมาแทนที่ฉัน ที่ตรงนั้นคือต้องเป็นที่ของฉัน ไม่ใช่เขาคนนั้น