ผมกับแฟนรู้จักกันเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ผมเป็นครูที่เข้ามาฝึกสอน เธอเป็นนักเรียน เราสองคนอายุห่างกัน 18 ปีผมชอบเธอ เราเลยลองคบกันซักพักผมถึงรู้ว่า เธอมีแฟนอยู่แล้วเพียงแค่ทะเลาะและห่างกันไป และเมื่อเธอกลับไปหาแฟน จนกระทั่งเธอและฝ่ายชายหมั้นหมายกัน ผมก็ยังรอเธออยู่ จนเกือบ 1 ปี เธอถอนหมั้นกับแฟน เพราะเธอทนไม่ได้ที่ฝ่ายชายเจ้าชู้ และที่บ้านของเธอก็มีปัญหา พ่อแม่แยกทางกัน เธออยู่กับแม่ หลังจากรู้ข่าวผมกลับไปคอยดูแลเธอ แล้วก็ขอคบกับเธอ ผู้ใหญ่ฝ่ายแฟนรับรู้เรื่องของเราทั้งสองคน ฐานะทางบ้านเธอเริ่มแย่ แม่ต้องไปทำงานต่างจังหวัด เธออยากเรียนต่อ แต่แม่ของเธอบอกผมว่าส่งเธอเรียนต่อไม่ไหว ให้น้องมาทำงานช่วยแม่หาเงินซักปีก่อน ค่อยไปเรียน (ผมอายุน้อยกว่าแม่ของเธอ 1 ปี) แต่ผมบอกว่าไม่เป็นไร ผมช่วยเอง ผมก็คอยสนับสนุนทุกด้านเธอจนได้เรียนต่อระดับมหาวิทยาลัย สถานะเราเป็นแฟนกันประมาณ 6 เดือน เธอต้องไปเรียนต่อที่ มหาวิทยาลัย
แต่ 2 เดือนผ่านไป เราทะเลาะกันด้วยอารมณ์แล้วเธอขอให้เราจบกัน และเลิกรากันไป เธอบล็อกโทรศัพท์ผม ผมติดต่อเธอไม่ได้ อยากคุยให้รู้เรื่อง ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ในความสัมพันธ์จองเรา ผมไปหาเธอที่หอพัก เธอไม่ยอมมาเจอหน้าผมแล้วก็ใช้คำพูด ทำร้ายความรู้สึกผม จนผมรู้สึกเกลียดเธอมาก
แล้ว 2 อาทิตย์จากนั้น เธอติดต่อผมกลับว่าขอที่อยู่ จะส่งของมาคืนให้ ผมมีโอกาสได้คุยกับเธอแบบใจเย็นๆ เธอบอกความจริงกับผมว่า เธอบอกว่าไม่อยากให้เราจบกันด้วยความรู้สึกแย่แบบนี้ เธอตั้งใจว่า จะค่อยๆ ห่าง แล้วสุดท้าย เมื่อเธอพร้อม เธอถึงจะพูดความจริง ว่าเธอไม่ได้รักผมตั้งแต่ครั้งแรกที่เราคบกันเธอแค่อยากทำดี กับคนที่ดีกับเธอ เธอหมั้นหมายจนถอนหมั้น เธอมีปัญหาทางครอบครัว ผมก็ยังเข้าช่วยปลอบใจและดูแลเธอ
จนเธอรู้สึกดี และไม่กล้าที่จะปฏิเสธที่จะคบกับผม และทั้งผู้ใหญ่ฝ่ายเธอ ทั้งแม่ พี่ป้า น้า อา ทุกคนก็สนับสนุนให้เธอคบกับผม เธอคิดว่า ถ้าเราสองคนคบกันต่อไป สักวันเธออาจจะเกิดความรักต่อผมได้ เธอจึงตกลง เธอบอกว่าตอนเธออยู่กับผมเธอก็รู้สึกรักผมบ้างในบางครั้ง แต่ไม่ได้รู้สึกว่ารักผมตลอดเวลา เธอสารภาพว่า ก็คุยแอบกับคนที่มาจีบเธอบ้าง มีบางคนที่ถูกใจออกไปเที่ยวด้วยกันบ้าง แต่ไม่เคยเกินเลย อีกอย่าง เธอยังไม่อยากคิดเรื่องสร้างครอบครัว เธออยากเรียนให้จบ สร้างบ้านให้แม่ มีรถยนต์ และรับน้องมาอยู่ด้วย (พ่อพาน้องสาวไปด้วย) จากนั้น เธอถึงจะคิดเรื่องมีครอบครัว เธอไม่อยากให้ผมมาเสียเวลารอเธอ
ผมจึงถามเธอว่ารู้สึกกับผมยังไง เธอบอกว่าเธอรู้สึกว่าผมเป็นพี่ชาย ผมถามต่อว่าแล้วเรามีโอกาสจะกลับมามั๊ย เธอบอกว่า ไม่อยากให้ผมเสียเวลา เพราะผมก็อายุมากแล้ว และตอนนี้เธอยังไม่พร้อมจะคบแบบจริง เธอยังอยากจะลองทำตัวแบบไม่มีพันธะ อยากคุย อยากลองคบกับใครก็ได้ ไปเรื่อยๆ วันที่ผมไปหาเธอ เธอไม่กล้ามาหาผม เพราะเธอรู้ว่า ถ้าเจอหน้าผม และผมอ้อนวอนเธอ ยังไงเธอก็ยอม เธอกลัวใจอ่อน ถึงทำแบบนั้นลงไป
และในตอนนี้เธอกำลังลองคุยกับเพื่อนเธอคนนึง ในสถานะลองคบกันดู เธอกับเขาเป็นเพื่อนคณะเดียวกัน และเขาเข้ามาดูแลเธอตอนที่เธอเลิกกับผมและเธอก็บอกกับผมว่า เธอมีอะไรกับเขาแลัว ผมก็ถามไปว่า มีอะไรกับเขาเพราะคิดจะคบกันจริงจังอย่างงั้นเหรอ เธอบอกว่า ไม่ ก็อยู่ในสถานะลองคบ เพราะเธอก็แอบเขาคุยกับหนุ่มๆ ที่เข้ามาจีบเธออยู่ และตอนที่ผมคุยกับเธอ ่เขารู้ว่าเป็นคนโทรมา และรู้ว่าผมเป็นใคร ระหว่างที่ผมกับเธอคุยโทรศัพท์ เธอก็คุยกับเขาไปด้วย น้ำเสียงและลักษณะเหมือนเพื่อนกันมากกว่าแฟน พูดเฮ้ย พูด พูดกู ฯลฯ
แต่คงเพราะผมห่วงและคงรู้สึกรักเธออยู่ ผมจึงถามไปว่า เธอจะให้โอกาสผมได้มั๊ย คือ สถานะ ลองคุย ลองคบกันไปแบบนี้ ดูใจกันไป แบบที่เธอคบกับเขา เธอก็พยายามหาทางเดินออกห่างจากเขา แล้วก็บอกผมว่า ผมรับเธอที่ทำตัวแบบนี้ได้เหรอ แล้วพี่จะยอมอยู่ในสถานะนี้ทำไม พี่ยอมรับได้เหรอ ผมก็บอกไปว่าไม่ได้แคร์นี่ ผมก็บอกเธอตามตรงผมยังรักเธอ เธอบอกว่าเธอรู้ ว่าผมรักเธอมากขนาดไหน แต่ ไม่อยากให้เสียเวลา เพราะเธอยังไม่อยากหยุดที่ใคร
ผมก็บอกเธอตามตรง ถ้าผมอยู่ในสถานะนี้ อย่างน้อยก็ยังพอมีโอกาสให้เรากลับมาคบกัน เธอตอบตกลงแบบไม่แน่ใจ และเธออยากเราให้เป็นพี่น้องกันมากกว่า เธอก็ย้ำอีกว่า ไม่อยากให้ผมเสียเวลาจริงๆ ผมบอกว่า ก็ไม่เป็นไร ถ้าผมเจอคนที่คิดว่าใช่ ผมจะไปเอง และผมขอให้เธอบอกผมให้เลิกกับเธอ ถ้าเธอคิดว่าจะหยุดที่ใคร และใครที่ว่านั้นไม่ใช่ผม
ผมอยากถามความคิดเห็นทุกท่านนะครับ ว่าผมควรเข้าข้างตัวเองต่อไปมั๊ย ว่าผม ยังมีโอกาส เพราะ
1.จากที่เราอยู่ด้วยกัน 6 เดือน เธอไม่ได้รักผมตั้งแต่แรกเธอรู้สึกดีที่ผมดีกับเธอ เธอคบกับผมเพราะผู้ใหญ่เห็นด้วย และ รู้สึกรักผมบ้างบางครั้ง แต่ไม่ได้รู้สึกรักตลอดเวลา เธอก็แอบคุยกับทุกคนที่มาจีบ และเธอไม่อยากให้ผมมาเสียเวลากับเธอ
2.เธออยากให้ผมอยู่ในฐานะพี่ชาย แต่ผมคิดว่าถ้าอยู่ในสถานะลองคบดูใจกันไป เธออาจจะรู้สึกรักผม เพราะเธอก็บอกว่ารู้สึกรักผมบ้าง บางครั้ง ผมคิดว่า 6 เดือนที่ผ่านมามันยังไม่นานพอ
3.แต่ก็มีความคิดอีกเสี้ยวหนึ่งของผมที่ว่า พอได้แล้ว เพราะยังไงเธอก็ยืนยีนว่า เป็นพี่ชาย และน้ำเสียงของเธอที่คุยกับผม ไม่เหมือนน้ำเสียงเดิมๆที่เราคุยกัน ดูห่างเหิน
4.หรือที่เธอยอมตอบตกลงแบบไม่แน่ใจ แม่เธอกำลังจะไปทำงานต่างประเทศ เพราะหาเงินส่งเธอไม่ทัน ในช่วงปลายเดือนนี้ ตัวเธอเองก็ลำบากเรื่องค่าใช้จ่าย ที่ที่สำคัญเธอเลิกกับผมไป เธอยังไม่ได้บอกทางบ้านเธอว่าเลิกกับผมแล้ว
5.เธอรู้ว่าผมรักเธอมาก และเธอไม่อยากให้ผมมาเสียเวลารอเธอ ผมควรจะเจอคนที่ดีกว่าเธอ
ผมควรจะคาดหวังได้มั๊ย ว่าเธอจะกลับมา ถ้าเราอยู่ในสถานะลองคบลองดูใจกันไม่ผูกมัด ต่างคนก็เปิดโอกาส แล้วผมน่าจะมีโอกาสทำให้เราสองคนกลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเคย
ก็อย่างที่เธอย้ำกับผมว่า เราคบกันผ่านมา 6 เดือน ก่อนเธอไปเรียน เธอคบเพราะผมทำดีด้วย และเธอทำอยากดีตอบ ผู้ใหญ่ก็สนับสนุน รู้สึกรักบ้าง บางครั้ง บางเวลา พอเธอห่างจากผม เธอไม่ได้รู้สึกว่าเธอเป็นอยากหยุดที่ผม เธออยากลองคบใครไปเรื่อยๆ
หรือว่า ผมควรจะหยุดและดูแลเธอในฐานะพี่ชาย เท่านั้น
จากแฟนเป็นพี่น้อง กลับไปเป็นแฟนได้ไหม
แต่ 2 เดือนผ่านไป เราทะเลาะกันด้วยอารมณ์แล้วเธอขอให้เราจบกัน และเลิกรากันไป เธอบล็อกโทรศัพท์ผม ผมติดต่อเธอไม่ได้ อยากคุยให้รู้เรื่อง ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ในความสัมพันธ์จองเรา ผมไปหาเธอที่หอพัก เธอไม่ยอมมาเจอหน้าผมแล้วก็ใช้คำพูด ทำร้ายความรู้สึกผม จนผมรู้สึกเกลียดเธอมาก
แล้ว 2 อาทิตย์จากนั้น เธอติดต่อผมกลับว่าขอที่อยู่ จะส่งของมาคืนให้ ผมมีโอกาสได้คุยกับเธอแบบใจเย็นๆ เธอบอกความจริงกับผมว่า เธอบอกว่าไม่อยากให้เราจบกันด้วยความรู้สึกแย่แบบนี้ เธอตั้งใจว่า จะค่อยๆ ห่าง แล้วสุดท้าย เมื่อเธอพร้อม เธอถึงจะพูดความจริง ว่าเธอไม่ได้รักผมตั้งแต่ครั้งแรกที่เราคบกันเธอแค่อยากทำดี กับคนที่ดีกับเธอ เธอหมั้นหมายจนถอนหมั้น เธอมีปัญหาทางครอบครัว ผมก็ยังเข้าช่วยปลอบใจและดูแลเธอ
จนเธอรู้สึกดี และไม่กล้าที่จะปฏิเสธที่จะคบกับผม และทั้งผู้ใหญ่ฝ่ายเธอ ทั้งแม่ พี่ป้า น้า อา ทุกคนก็สนับสนุนให้เธอคบกับผม เธอคิดว่า ถ้าเราสองคนคบกันต่อไป สักวันเธออาจจะเกิดความรักต่อผมได้ เธอจึงตกลง เธอบอกว่าตอนเธออยู่กับผมเธอก็รู้สึกรักผมบ้างในบางครั้ง แต่ไม่ได้รู้สึกว่ารักผมตลอดเวลา เธอสารภาพว่า ก็คุยแอบกับคนที่มาจีบเธอบ้าง มีบางคนที่ถูกใจออกไปเที่ยวด้วยกันบ้าง แต่ไม่เคยเกินเลย อีกอย่าง เธอยังไม่อยากคิดเรื่องสร้างครอบครัว เธออยากเรียนให้จบ สร้างบ้านให้แม่ มีรถยนต์ และรับน้องมาอยู่ด้วย (พ่อพาน้องสาวไปด้วย) จากนั้น เธอถึงจะคิดเรื่องมีครอบครัว เธอไม่อยากให้ผมมาเสียเวลารอเธอ
ผมจึงถามเธอว่ารู้สึกกับผมยังไง เธอบอกว่าเธอรู้สึกว่าผมเป็นพี่ชาย ผมถามต่อว่าแล้วเรามีโอกาสจะกลับมามั๊ย เธอบอกว่า ไม่อยากให้ผมเสียเวลา เพราะผมก็อายุมากแล้ว และตอนนี้เธอยังไม่พร้อมจะคบแบบจริง เธอยังอยากจะลองทำตัวแบบไม่มีพันธะ อยากคุย อยากลองคบกับใครก็ได้ ไปเรื่อยๆ วันที่ผมไปหาเธอ เธอไม่กล้ามาหาผม เพราะเธอรู้ว่า ถ้าเจอหน้าผม และผมอ้อนวอนเธอ ยังไงเธอก็ยอม เธอกลัวใจอ่อน ถึงทำแบบนั้นลงไป
และในตอนนี้เธอกำลังลองคุยกับเพื่อนเธอคนนึง ในสถานะลองคบกันดู เธอกับเขาเป็นเพื่อนคณะเดียวกัน และเขาเข้ามาดูแลเธอตอนที่เธอเลิกกับผมและเธอก็บอกกับผมว่า เธอมีอะไรกับเขาแลัว ผมก็ถามไปว่า มีอะไรกับเขาเพราะคิดจะคบกันจริงจังอย่างงั้นเหรอ เธอบอกว่า ไม่ ก็อยู่ในสถานะลองคบ เพราะเธอก็แอบเขาคุยกับหนุ่มๆ ที่เข้ามาจีบเธออยู่ และตอนที่ผมคุยกับเธอ ่เขารู้ว่าเป็นคนโทรมา และรู้ว่าผมเป็นใคร ระหว่างที่ผมกับเธอคุยโทรศัพท์ เธอก็คุยกับเขาไปด้วย น้ำเสียงและลักษณะเหมือนเพื่อนกันมากกว่าแฟน พูดเฮ้ย พูด พูดกู ฯลฯ
แต่คงเพราะผมห่วงและคงรู้สึกรักเธออยู่ ผมจึงถามไปว่า เธอจะให้โอกาสผมได้มั๊ย คือ สถานะ ลองคุย ลองคบกันไปแบบนี้ ดูใจกันไป แบบที่เธอคบกับเขา เธอก็พยายามหาทางเดินออกห่างจากเขา แล้วก็บอกผมว่า ผมรับเธอที่ทำตัวแบบนี้ได้เหรอ แล้วพี่จะยอมอยู่ในสถานะนี้ทำไม พี่ยอมรับได้เหรอ ผมก็บอกไปว่าไม่ได้แคร์นี่ ผมก็บอกเธอตามตรงผมยังรักเธอ เธอบอกว่าเธอรู้ ว่าผมรักเธอมากขนาดไหน แต่ ไม่อยากให้เสียเวลา เพราะเธอยังไม่อยากหยุดที่ใคร
ผมก็บอกเธอตามตรง ถ้าผมอยู่ในสถานะนี้ อย่างน้อยก็ยังพอมีโอกาสให้เรากลับมาคบกัน เธอตอบตกลงแบบไม่แน่ใจ และเธออยากเราให้เป็นพี่น้องกันมากกว่า เธอก็ย้ำอีกว่า ไม่อยากให้ผมเสียเวลาจริงๆ ผมบอกว่า ก็ไม่เป็นไร ถ้าผมเจอคนที่คิดว่าใช่ ผมจะไปเอง และผมขอให้เธอบอกผมให้เลิกกับเธอ ถ้าเธอคิดว่าจะหยุดที่ใคร และใครที่ว่านั้นไม่ใช่ผม
ผมอยากถามความคิดเห็นทุกท่านนะครับ ว่าผมควรเข้าข้างตัวเองต่อไปมั๊ย ว่าผม ยังมีโอกาส เพราะ
1.จากที่เราอยู่ด้วยกัน 6 เดือน เธอไม่ได้รักผมตั้งแต่แรกเธอรู้สึกดีที่ผมดีกับเธอ เธอคบกับผมเพราะผู้ใหญ่เห็นด้วย และ รู้สึกรักผมบ้างบางครั้ง แต่ไม่ได้รู้สึกรักตลอดเวลา เธอก็แอบคุยกับทุกคนที่มาจีบ และเธอไม่อยากให้ผมมาเสียเวลากับเธอ
2.เธออยากให้ผมอยู่ในฐานะพี่ชาย แต่ผมคิดว่าถ้าอยู่ในสถานะลองคบดูใจกันไป เธออาจจะรู้สึกรักผม เพราะเธอก็บอกว่ารู้สึกรักผมบ้าง บางครั้ง ผมคิดว่า 6 เดือนที่ผ่านมามันยังไม่นานพอ
3.แต่ก็มีความคิดอีกเสี้ยวหนึ่งของผมที่ว่า พอได้แล้ว เพราะยังไงเธอก็ยืนยีนว่า เป็นพี่ชาย และน้ำเสียงของเธอที่คุยกับผม ไม่เหมือนน้ำเสียงเดิมๆที่เราคุยกัน ดูห่างเหิน
4.หรือที่เธอยอมตอบตกลงแบบไม่แน่ใจ แม่เธอกำลังจะไปทำงานต่างประเทศ เพราะหาเงินส่งเธอไม่ทัน ในช่วงปลายเดือนนี้ ตัวเธอเองก็ลำบากเรื่องค่าใช้จ่าย ที่ที่สำคัญเธอเลิกกับผมไป เธอยังไม่ได้บอกทางบ้านเธอว่าเลิกกับผมแล้ว
5.เธอรู้ว่าผมรักเธอมาก และเธอไม่อยากให้ผมมาเสียเวลารอเธอ ผมควรจะเจอคนที่ดีกว่าเธอ
ผมควรจะคาดหวังได้มั๊ย ว่าเธอจะกลับมา ถ้าเราอยู่ในสถานะลองคบลองดูใจกันไม่ผูกมัด ต่างคนก็เปิดโอกาส แล้วผมน่าจะมีโอกาสทำให้เราสองคนกลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเคย
ก็อย่างที่เธอย้ำกับผมว่า เราคบกันผ่านมา 6 เดือน ก่อนเธอไปเรียน เธอคบเพราะผมทำดีด้วย และเธอทำอยากดีตอบ ผู้ใหญ่ก็สนับสนุน รู้สึกรักบ้าง บางครั้ง บางเวลา พอเธอห่างจากผม เธอไม่ได้รู้สึกว่าเธอเป็นอยากหยุดที่ผม เธออยากลองคบใครไปเรื่อยๆ
หรือว่า ผมควรจะหยุดและดูแลเธอในฐานะพี่ชาย เท่านั้น