คือมีวันหนึ่งเว้ยคือเราผิดกันกะเพื่อนเว้ยมันเป็นเรื่องไร้สาระคือเวลาทำอะไรไม่ถูกใจมันก็จะบอกเพื่อนในห้องไม่เล่นด้วยคือในห้องไม่มีใครพูดกับเราเลยยกเว้นเพื่อนคนหนึ่งที่ยังคุยกะเราเวลาเราได้เกรดหรือคะเเนนเยอะกว่ามันก็จะพูดใส่เราคือตอนนั่นอ้ะโครตเจ็บใจเลยกลับบ้านมาร้องไห้ไม่พูดเรื่องนี้ให้ใครฟังประมาณ1เดือนที่เป็นเเบบนี้ความรู้สึกตอนนั่นคือไม่อยากอยู่โรงเรียนนี้เเล้วคืออยากย้ายโรงเรียนเเล้วประมาณ2เดือนนี้เเหละมันก็มาบอกให้เราขอโทดเราก็ไปขอโทดมันเเล้วมันก็บอกเราไม่ให้คุยกะเพื่อนคนนั่นเราก็อยากคุยกะเพื่อนคนนั่นอยู่น้ะเเต่มันบังคับเรา คือเวลาทำอะไรให้ไม่ถูกใจก็จะไม่เล่นด้วยเวลามันทำกะเพื่อนเเบบนั่นเพื่อนไม่เห็นจะเป็นไรเลยคือนิสัยเเย่มากเลยเพื่อนคนนี้ชอบเเกล้งเพื่อนล้อชื่อพ่อเเม่เหมือนเราสนุกกะมันเราก็ยิ้มเฉยน้ะคือในใจอ้ะโครตโมโหเเต่ทำอะไรมันไม่ได้ นิสัยเเย่มากอ้ะเเกล้งบางทีโครตเเรง เเค่พูดอะไรไม่ถูกใจนิดเดียวก็ไม่พูดด้วยไม่พาไปห้องน้ำก็มาพูดใส่อยากนู้นอย่างนี้ตอบเเชทช้าก็ว่าไม่สนใจเพื่อน คือมันโครตปัญญาอ่อนคือเรื่องเเค่นี้ก็ไม่พูดด้วยอ้ะคือเรางงมาก
#เพื่อนเอาเเต่ใจ