เคยฝันว่าถามคนที่ตายไปแล้วในฝันไหมคะว่าเขามีความสุขไหม

ไม่มีอะไรค่ะแค่อยากแชร์เรื่องราวแล้วก็เก็บไว้เป็นความทรงจำเผื่อคิดถึงจะได้มาเปิดอ่าน

ปกติแล้วเราไม่ใช่คนที่เชื่อในเรื่องวิญญาณอะไรแบบนี้เท่าไรค่ะเพราะมีความเชื่อของตัวเองอย่างหนึ่งว่า คนเราเกิดมาแล้วก็ดับไปกลายเป็นธุลีในจักรวลก็แค่นั้นแต่วันนี้มีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นกับตัวเอง ทุกเหตุการณ์ สถานที่ ผู้คนในฝันจำได้แบบไม่ลืมไปซักอย่างเลย ปกติเป็นคนไม่ค่อยฝันค่ะ

เมื่อก่อนเรามีลูกพี่ลูกน้องอยู่คนหนึ่งอายุมากกว่าเราปีกว่า ด้วยความที่เขาเป็นผู้ชายอายุมากกว่าและเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เกิด สนิทกันมากกว่าคนอื่นๆ เราจึงนับศักดิ์เขาเหมือนพี่ชาย เวลาใครถามว่าเป็นอะไรกันก็บอกว่า เขาเป็นพี่ชาย แต่พอจบชั้นประถมไปก็แยกย้ายกันมาเจอกันอีกทีตอนมหาลัย สมัยเราอายุ 18 เขา 20ปี เรื่องมันผ่านมา 7 ปีย่าง 8 ปีแล้วค่ะ

แต่สุดท้ายเขาก็ไม่รอดค่ะ เสียชีวิตตอนอายุเพียง 20 ปีด้วยอุบัติเหตุรถจักรยานยนต์ ครั้งนั้นเป็นข่าวที่สะเทือนใจพวกเราทุกคนมากเพราะคุณตาเพิ่งจะเสียไปแค่2ปี เราจำได้ว่าเราร้องไห้หนักมากแบบไม่อายใครในงานศพเป็นครั้งแรกในชีวิตยิ่งกว่าคุณตา คงเพราะเขายังอายุน้อยและมีอนาคตอีกไกล


หลังจากพี่ชายเสียเราเคยฝันถึงเขาครั้งหนึ่งแต่ในฝันนั้นแค่อารมณ์เหมือนภาพ Flashback เห็นตอนที่แกยังมีชีวิตในบ้าน คุยแซวเล่นตามปกติ เลยไม่ได้เก็บมาคิดอะไรมาก ตอนนี้เราอายุ 25ปีแล้วค่ะ ความเสียใจ ความอาลัยอาวรณ์ก็หายไปแล้วแต่ก็ยังมีนานๆทีจะคิดถึง
แต่วันนี้ตอนประมาณ 10 โมง เราอยู่ๆก็ง่วงเลยไปนอนเล่น ปกติไม่เคยนอนเวลานี้เลย

ภาพในฝัน

เราฝันถึงสมัยตอนยังอยู่นิวซีแลนด์ค่ะ (เคยไปทำงานที่นั่นมาช่วงหนึ่ง) ในฝันเป็นภาพของซุปเปอร์มาร์เก็ตที่นานๆทีเราจะไปซื้อของ ตรงนี้ภาพค่อนข้างยุ่งเหยิง ในฝันเราคือไปทำธุระแล้วก็ออกมาเดินดูของที่จะซื้อเข้าบ้านตามปกติ มีคนจีนและฝรั่งเดินอยู่มากมาย อยู่ๆก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินมาทักเราจากด้านหลัง น่าแปลกนะคะ หน้าตาเขาเปลี่ยนไปนิดหน่อยดูแก่ขึ้นแต่เราเห็นครั้งแรกก็รู้เลยว่า นี่คือพี่ชายเรา ใส่เสื้อผ้าตามปกติที่ชอบใส่คือเสื้อยืดเท่ๆกับกางเกงยีนส์

เรา : เห้ย พี่เอมาที่นี่ได้ไง ที่นี่มัน Auckland นะ (ตอนนั้นทำงานอยู่ที่นั่น)

พี่ชาย : พอดีพี่จะไปอีกที่  xxx (ฟังไม่รู้เรื่อง เหมือนไม่ใช่ภาษาไทย) แต่เรือมันล่มก่อนเลยมาแวะที่นี่

เรา: เรือล่ม ? เรือล่มบ้าไรพี่ เป็นไปไม่ได้อะ รอดมาได้ไงเนี่ย พี่มาคนเดียวเหรอ

พี่ชาย : มากับเพื่อนด้วยแต่เขาไปรอที่อื่นกันหมดแล้ว คิดถึงก็เลยมาหา ซื้อไรอยู่ช่วยซื้อไหม

เรา : เสร็จแล้วพี่ พาไปเลี้ยงขนมหน่อยดิ

แล้วเรากับพี่ชายก็ขำ ในฝันจากนั้นเรากับพี่ก็ไปเดินเล่นกันรอบๆ คุยเล่นกันตามปกติ บอกตรงๆว่าตอนนั้นมีความสุขมากเพราะได้เจอคนที่ไม่ได้เจอนาน ปกติเรากับพี่จะอยู่คนละจังหวัด 2-3เดือนครั้งจะลงมากรุงเทพ แต่ความรู้สึกบางอย่างที่ผิดปกติก็คอยสะกิดเราเสมอในฝัน ตอนมีชีวิตอยู่พอโตมา เราทั้งคู่ไม่ค่อยได้คุยกันมากนัก อาจจะเพราะทั้งวัยและเพศที่ห่างกัน

พี่ชาย : เออ เดี๋ยวต้องไปละ

เรา : ไปละเหรอ ไปเที่ยวเหรอพี่ ตอนนี้เป็นไงบ้าง

พี่ชาย : จะไปเที่ยวที่ xxx น่ะ ไปกับเพื่อน

ตอนนั้นเองที่อยู่ๆเราก็รู้สึกตัว รู้แล้วว่าทำไมรู้สึกแปลกๆตลอดที่คุยกัน
เรารีบวิ่งเข้าไปกอดเขา กอดแขนพี่แน่นมากแล้วก็เอาหน้ามุด รู้สึกแค่กลัวว่าเขาจะหายไป

พี่ชาย : เห้ย ยัย(ชื่อเรา) เป็นไรเนี่ยเอาตัวมาถูทำไมอยู่นั่นละ

เรา :  ไม่สิ... ไม่ ไม่ พี่จะไปได้ยังไง ก็พี่ตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ (เริ่มร้องไห้เพราะอยู่ๆก็จำภาพในงานศพพี่ชายได้)


พี่ชาย : .... (พี่มองหน้า ไม่พูดอะไรเลยแล้วก็ร้องไห้)

เรา : พี่เป็นยังไงบ้าง มีความสุขไหม

พี่ชาย : (พี่เอสะอื้นแต่ก็ยิ้ม) ที่นี่ไม่สนุกแต่พี่ก็ต้องไป จำไว้นะใช้ชีวิตที่นั่นให้สนุก ให้มันคุ้มค่ากับที่ยังมีชีวิตอยู่ ตายไปจะได้ไม่เสียใจ

เรา : (มองหน้าพี่เป็นครั้งสุดท้าย พูดอะไรไม่ออกเพราะร้องไห้หนักมาก)

ภาพตัด กลายเป็นสีขาว

เราสะดุ้งตื่นทันที รีบดูนาฬิกาเป็นเวลา 10 โมง 45 นาที ภาพในฝันทั้งคำพูด เหตุการณ์ ทุกอย่างจำได้ดีเหมือนเพิ่งเกิดขึ้น มันเหมือนความจริงมากๆ ปกติเวลาฝัน ถ้าฝันเห็นภาพตัวเองกำลังทำอะไรอยู่จะรู้ตั้งแต่ในฝันเลยว่าฝันอยู่ เคยบอกตัวเองให้ตื่นแล้วก็ตื่นจริงด้วยค่ะ เพราะขี้เกียจดูภาพในฝัน 555
แต่รอบนี้คือเหมือนเหตุการณ์ปกติ เราออกไปซื้อของ เห็นแค่มือเราเท่านั้น

พอรู้ตัวว่าฝันเราก็ร้องไห้เลย คืออารมณ์ความเศร้า ความเหงาในฝันมันยังอยู่กับเรา เราร้องไห้ไม่หยุดเหมือนที่เราร้องไห้ในงานศพเขา มันทำให้เราคิดถึงถึงเขามากเหลือเกิน

ช่วง 2 เดือนมานี้เราไม่ฝันเลยค่ะ ทำงาน กลับบ้าน นอน มีวันนี้เป็นวันหยุด พอนอนเล่นแล้วก็เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น ใจจริงที่มาพิมพ์แค่อยากจะเก็บไว้อ่าน เราถือว่ามันคือความทรงจำดีๆนะคะ อยู่ๆก็ได้คุยกับคนที่ตายไปแล้ว ได้สัมผัส ได้ใช้เวลาร่วมกันถึงจะแค่แปปเดียวแต่ก็มีความสุขค่ะ ติดใจแค่เรื่องเดียวที่เขาบอกให้ใช้ชีวิตสนุกๆหน่อย ไม่รู้เพราะช่วงนี้เครียดเรื่องงานรึเปล่าเลยออกมาเป็นแบบนี้ 555

สุดท้ายไม่อยากให้ดราม่านะคะ เป็นแค่ความเชื่อส่วนบุคคล เราเองก็อยู่ในช่วงที่ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับศาสนาหรือสวดมนต์อะไรมาจะสิบปีแล้วค่ะ อย่างมากก็แค่ทำบุญให้เงินตามกล่องบริจาคเฉยๆ ไม่รู้จะเรียกว่าเป็นเรื่องผีได้ไหม ขอติดแท็กเรื่องสยองขวัญไว้ค่ะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่