ตั้งแต่ปลายปีแล้วถึงปีนี้ ผมรู้สึกจิตใจมันห่อเหี่ยวชอบกล เลยหาดูกีฬาหาทีมเชียร์ให้จิตใจมันสดชื่นแจ่มใสขึ้นบ้าง
จะหากีฬาโปรดอย่างวอลเลย์บอลหรือแฮนบอลชายหาด (แหะ ๆ ) ก็ไม่ค่อยมีถ่ายทอดสดมาให้ดู .. เลยไม่รู้จะเชียร์กันยังไง
ถ้าจะลุ้นกันให้สนุกหน่อยก็คงไม่พ้นฟุตบอลนั่นแหละ มีให้ได้ดูได้ลุ้นกันจนตาแฉะ ( ที่สุดก็เข้าเรื่องได้เสียที..)
แต่ผมไม่ได้เชียร์ฟุตบอลมานาน ปีก่อน ๆ ที่ผ่านมาก็แค่เปิดอ่านในห้องศุภฯนี้บ้างเป็นบางครั้งบางครา พอจะหาทีมติดตาม ก็เลยเลือกทีมที่ดูแล้วพอจะมีเค้าให้ชื่นใจ ไม่ใช่ตามดูแล้วดันจิตตกหนักกว่าเดิมอีก
ประเมินสถานการณ์จากผลงานและข่าวคราวของฤดูกาลที่แล้ว ผมเลือกติดตามอยู่ 3 ทีม
1. เชียงรายยูไนเต็ด เหตุผลเพราะเป็นทีมบ้านเกิดของตัวเอง และก็ลงทุนไปไม่น้อย ถึงแม้หลัง ๆ นี่ ท่อน้ำเลี้ยงจะแห้งไปบ้าง แต่ถึงสุดท้าย ปีนี้ก็อุตส่าห์ได้ลุ้นถึง 3 โอกาส คือถ้วยเอฟเอคัพ ลีกคัพ และโอกาสไป ACL
โดยเฉพาะ ACL นอกจากโอกาสจะได้ไปเพราะลุ้นแชมป์ FA cup แล้ว วันนี้ยังมีส้มหล่นให้อีกเข่งเบ้อเริ่ม คือทีมที่นำอยู่ทั้งเมืองทองและท่าเรือดันแพ้ ส่วนประจวบออกเสมอ พรุ่งนี้ถ้าเชียงรายชนะได้ก็จะมีแต้มได้ลุ้นเบียดเอาที่สามของตาราง และจบฤดูกาลหากได้ที่สามขึ้นมาจริง ๆ ถึงบุรีรัมย์เอาแชมป์ FA cupไป เชียงรายก็ได้ไป ACL อยู่ดี
เรียกว่าในกลุ่มอันดับสามถึงหกของตารางขณะนี้ โอกาสดีกว่าเขาถึงสองเด้ง ..
พรุ่งนี้คงต้องดูเชียงรายกันเป็นพิเศษ ตอนนี้เรียกว่าโชคชะตาอยู่ในกำมือของตนเองล้วน ๆ ถ้าชนะอนาคตก็ค่อนข้างจะสดใส
2. คอนซาโดล ซัปโปโร ตอนแรกเหตุผลที่ผมติดตามเป็นเพราะ เจ้าเจ ชนาธิปล้วน ๆ เรียกว่าทีมจะแพ้หรือชนะไม่ค่อยสนใจ ลุ้นให้เจเล่นดีอย่างเดียว แล้วก็มาคอยเปิดดูญี่ปุ่นอวยเจอยู่ในเว็บหรือยูทูปให้ชื่นใจก็พอ
แต่ตามไปตามมา ทีมดันผลงานดี และเพื่อนร่วมทีม ผู้บริหาร ทีมโคช กองเชียร์ คนท้องถิ่น สื่อท้องถิ่น ดูเป็นพวกนิสัยใจคอดี ให้การสนับสนุนและรักเจ้าเจอีกตะหาก ผมก็เลยกลายเป็นเชียร์ทีมไปด้วย
คอนซาโดลวันนี้คล้ายกับเชียงราย คือกลุ่มทีมที่บี้ที่สามด้วยกันอยู่ดันสะดุด เซนไดแพ้นางาซากิ ส่วนโตเกียวและเซเรโซ โอซากาผลออกเสมอ
พรุ่งนี้คงเป็นวันสำคัญวันหนึ่งในการกำหนดชะตากรรมตัวเองของคอนซาโดล ถ้าชนะถ้าจะได้ขึ้นที่สามอย่างภาคภูมิใจ และคงเรียกความมั่นใจกลับมาได้ หลังจากที่วีคที่แล้วแพ้มาอย่างถล่มทลาย
ถ้าเสมอก็ยังพอถูไถ แต่ถ้าแพ้อีกนี่ ผมว่าดีไม่ดีจะไถลลงแบบกราวรูดเอา ต้องเชียร์ให้เจ้าเจ และเพื่อนร่วมทีมสู้ ๆ
3. ลิเวอร์พูล เป็นทีมที่ผมเชียร์กับพ่อสมัยยังเป็นเครื่องจักรสีแดง ภายหลังพ่อผมเสียส่วนผมก็ยุ่งเรื่องงานจนเลิกดูบอล นาน ๆ ครั้งก็ติดตามข่าวซะที ซึ่งแต่ละปีก็ได้แต่ปลงอนิจจัง ฮ่า ๆ
มาปลายปีที่แล้วที่ผมว่าได้เริ่มหันมาดูกีฬา เป็นจังหวะที่หงส์แดงหรือนกแดง ได้บินทะยานยิงประตูกันระเบิดเถิดเทิง แถมได้ฟานไดจ์คมาให้แผงหลังแน่นขึ้นอีก พอมาปีนี้ก็เสริมโกลคนใหม่เสียจนแน่นปึ้ก
ผมเลยจะลุ้นปีนี้ว่าให้ได้แชมป์พรีเมียร์มาแห่ จริง ๆ (ไม่ใช่ซาเล้ง ) กันบ้าง และยังแอบลุ้นนิด ๆ กับการถึงเข้าชิงแชมเปี้ยนลีก เพราะปีแล้วก็ได้ชิงมาทีหนึ่งแล้วนิ
ส่วนเอฟเอคัพกับลีกคัพยังไม่อยากจะนึกถึง คือเอฟเอคัพน่ะที่ผ่านมาตั้งแต่ไหนแต่ไรก็ไม่ค่อยจะได้อยู่แล้ว ส่วนไอ้ลีกคัพนั่นเมื่อก่อนจำได้ว่าได้มาบ่อย ๆ แต่ช่วงนี้ดันเปลี่ยนชื่อมาเป็นคาราบาวคัพซะนี่
คือความรู้สึกส่วนตัวของผม หากชวดถ้วยอื่นหมดแต่ดันได้ไอ้คาราบาวมาชูอยู่เหนือหัว มันออกจะแหม่ง ๆ ชอบกล ฮิ ๆ ..
(ยกให้เด็กผีก็ได้เอ้า เพราะเห็นเพื่อนผมที่ดูบอลด้วยกันมันบ่นเซ็งทีมรักอยู่ แถมวันนี้รู้สึกจะสนใจชวนเด็กเชียร์เบียร์ไปกินข้าวต้มมากกว่าดูบอลบนจอทีวีซะอีก อุตส่าห์เสียสละเลือกร้านที่เปิดคู่แมนยูฯให้แล้วแท้ ๆ )
ผลงานของลิเวอร์พูลจนถึงวันนี้ก็ถือว่าสดใส อีตอนเชียร์ไม่ต้องถือยาดมเหมือนสองทีมข้างบน ถึงแม้หนทางยังอีกยาวไกล แต่ก็มีความหวังอยู่สูงไม่น้อย สำหรับแชมป์พรีเมียร์ลีก ...
ใครมีความเห็นอย่างไร มาคุยกันได้ครับ ... สนุก ๆ ..
..
@@@.. ลิเวอร์พูล คอนซาโดล ซับโปโร เชียงรายยูไนเต็ด สามทีมนี้คิดว่าใครจะได้ถึงฝั่งฝัน.. @@@
จะหากีฬาโปรดอย่างวอลเลย์บอลหรือแฮนบอลชายหาด (แหะ ๆ ) ก็ไม่ค่อยมีถ่ายทอดสดมาให้ดู .. เลยไม่รู้จะเชียร์กันยังไง
ถ้าจะลุ้นกันให้สนุกหน่อยก็คงไม่พ้นฟุตบอลนั่นแหละ มีให้ได้ดูได้ลุ้นกันจนตาแฉะ ( ที่สุดก็เข้าเรื่องได้เสียที..)
แต่ผมไม่ได้เชียร์ฟุตบอลมานาน ปีก่อน ๆ ที่ผ่านมาก็แค่เปิดอ่านในห้องศุภฯนี้บ้างเป็นบางครั้งบางครา พอจะหาทีมติดตาม ก็เลยเลือกทีมที่ดูแล้วพอจะมีเค้าให้ชื่นใจ ไม่ใช่ตามดูแล้วดันจิตตกหนักกว่าเดิมอีก
ประเมินสถานการณ์จากผลงานและข่าวคราวของฤดูกาลที่แล้ว ผมเลือกติดตามอยู่ 3 ทีม
1. เชียงรายยูไนเต็ด เหตุผลเพราะเป็นทีมบ้านเกิดของตัวเอง และก็ลงทุนไปไม่น้อย ถึงแม้หลัง ๆ นี่ ท่อน้ำเลี้ยงจะแห้งไปบ้าง แต่ถึงสุดท้าย ปีนี้ก็อุตส่าห์ได้ลุ้นถึง 3 โอกาส คือถ้วยเอฟเอคัพ ลีกคัพ และโอกาสไป ACL
โดยเฉพาะ ACL นอกจากโอกาสจะได้ไปเพราะลุ้นแชมป์ FA cup แล้ว วันนี้ยังมีส้มหล่นให้อีกเข่งเบ้อเริ่ม คือทีมที่นำอยู่ทั้งเมืองทองและท่าเรือดันแพ้ ส่วนประจวบออกเสมอ พรุ่งนี้ถ้าเชียงรายชนะได้ก็จะมีแต้มได้ลุ้นเบียดเอาที่สามของตาราง และจบฤดูกาลหากได้ที่สามขึ้นมาจริง ๆ ถึงบุรีรัมย์เอาแชมป์ FA cupไป เชียงรายก็ได้ไป ACL อยู่ดี
เรียกว่าในกลุ่มอันดับสามถึงหกของตารางขณะนี้ โอกาสดีกว่าเขาถึงสองเด้ง ..
พรุ่งนี้คงต้องดูเชียงรายกันเป็นพิเศษ ตอนนี้เรียกว่าโชคชะตาอยู่ในกำมือของตนเองล้วน ๆ ถ้าชนะอนาคตก็ค่อนข้างจะสดใส
2. คอนซาโดล ซัปโปโร ตอนแรกเหตุผลที่ผมติดตามเป็นเพราะ เจ้าเจ ชนาธิปล้วน ๆ เรียกว่าทีมจะแพ้หรือชนะไม่ค่อยสนใจ ลุ้นให้เจเล่นดีอย่างเดียว แล้วก็มาคอยเปิดดูญี่ปุ่นอวยเจอยู่ในเว็บหรือยูทูปให้ชื่นใจก็พอ
แต่ตามไปตามมา ทีมดันผลงานดี และเพื่อนร่วมทีม ผู้บริหาร ทีมโคช กองเชียร์ คนท้องถิ่น สื่อท้องถิ่น ดูเป็นพวกนิสัยใจคอดี ให้การสนับสนุนและรักเจ้าเจอีกตะหาก ผมก็เลยกลายเป็นเชียร์ทีมไปด้วย
คอนซาโดลวันนี้คล้ายกับเชียงราย คือกลุ่มทีมที่บี้ที่สามด้วยกันอยู่ดันสะดุด เซนไดแพ้นางาซากิ ส่วนโตเกียวและเซเรโซ โอซากาผลออกเสมอ
พรุ่งนี้คงเป็นวันสำคัญวันหนึ่งในการกำหนดชะตากรรมตัวเองของคอนซาโดล ถ้าชนะถ้าจะได้ขึ้นที่สามอย่างภาคภูมิใจ และคงเรียกความมั่นใจกลับมาได้ หลังจากที่วีคที่แล้วแพ้มาอย่างถล่มทลาย
ถ้าเสมอก็ยังพอถูไถ แต่ถ้าแพ้อีกนี่ ผมว่าดีไม่ดีจะไถลลงแบบกราวรูดเอา ต้องเชียร์ให้เจ้าเจ และเพื่อนร่วมทีมสู้ ๆ
3. ลิเวอร์พูล เป็นทีมที่ผมเชียร์กับพ่อสมัยยังเป็นเครื่องจักรสีแดง ภายหลังพ่อผมเสียส่วนผมก็ยุ่งเรื่องงานจนเลิกดูบอล นาน ๆ ครั้งก็ติดตามข่าวซะที ซึ่งแต่ละปีก็ได้แต่ปลงอนิจจัง ฮ่า ๆ
มาปลายปีที่แล้วที่ผมว่าได้เริ่มหันมาดูกีฬา เป็นจังหวะที่หงส์แดงหรือนกแดง ได้บินทะยานยิงประตูกันระเบิดเถิดเทิง แถมได้ฟานไดจ์คมาให้แผงหลังแน่นขึ้นอีก พอมาปีนี้ก็เสริมโกลคนใหม่เสียจนแน่นปึ้ก
ผมเลยจะลุ้นปีนี้ว่าให้ได้แชมป์พรีเมียร์มาแห่ จริง ๆ (ไม่ใช่ซาเล้ง ) กันบ้าง และยังแอบลุ้นนิด ๆ กับการถึงเข้าชิงแชมเปี้ยนลีก เพราะปีแล้วก็ได้ชิงมาทีหนึ่งแล้วนิ
ส่วนเอฟเอคัพกับลีกคัพยังไม่อยากจะนึกถึง คือเอฟเอคัพน่ะที่ผ่านมาตั้งแต่ไหนแต่ไรก็ไม่ค่อยจะได้อยู่แล้ว ส่วนไอ้ลีกคัพนั่นเมื่อก่อนจำได้ว่าได้มาบ่อย ๆ แต่ช่วงนี้ดันเปลี่ยนชื่อมาเป็นคาราบาวคัพซะนี่
คือความรู้สึกส่วนตัวของผม หากชวดถ้วยอื่นหมดแต่ดันได้ไอ้คาราบาวมาชูอยู่เหนือหัว มันออกจะแหม่ง ๆ ชอบกล ฮิ ๆ ..
(ยกให้เด็กผีก็ได้เอ้า เพราะเห็นเพื่อนผมที่ดูบอลด้วยกันมันบ่นเซ็งทีมรักอยู่ แถมวันนี้รู้สึกจะสนใจชวนเด็กเชียร์เบียร์ไปกินข้าวต้มมากกว่าดูบอลบนจอทีวีซะอีก อุตส่าห์เสียสละเลือกร้านที่เปิดคู่แมนยูฯให้แล้วแท้ ๆ )
ผลงานของลิเวอร์พูลจนถึงวันนี้ก็ถือว่าสดใส อีตอนเชียร์ไม่ต้องถือยาดมเหมือนสองทีมข้างบน ถึงแม้หนทางยังอีกยาวไกล แต่ก็มีความหวังอยู่สูงไม่น้อย สำหรับแชมป์พรีเมียร์ลีก ...
ใครมีความเห็นอย่างไร มาคุยกันได้ครับ ... สนุก ๆ ..
..