เราเป็นคนที่พูดน้อยตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าญาติหรือเพื่อนก็ต่างพากันว่าทำไมเราไม่พูดอะไรบ้าง เพื่อนแย้งพูดหมดแล้ว กลัวพิกุลร่วงจากปากหรอ
จนตอนนี้เราอายุ 21 เราพยายามที่จะเป็นคนที่พูดเยอะๆ แต่เราก็ทำได้ตอนเราอยู่กับครอบครัว เพื่อนที่รุ้จักกันนานๆ เท่านั้น
ตอนนี้อยู่มหาลัยปีสุดท้ายแล้ว เรามีเพื่อนเยอะ แต่เรารู้สึกว่า เหมือนเราไม่สนิทกับเพื่อนเลย เวลาเขาพูดเล่นกันเราก็ได้แต่เงียบไม่รู้จะพูดอะไรดี ได้แต่นั่งยิ้ม นั่งหัวเราะ เรารู้ตัวเองเลยว่าเรามีกำแพงที่สูงมาก เหมือนกลัวว่าเราจะทำอะไรผิดพลาด ทำให้ตัวเองขายขี้หน้า ทำของคนอื่นพัง เรากลัวการเข้าสังคม ไม่ค่อยชอบคนเยอะๆ บางทีเราลำคานตังเองมากเลยทำไมตัวเองเป็นเเบบนี้ อยากเป็นคนเข้าคนง่ายเหมือนคนอื่นบ้าง เราควรทำไงดี??
ทำยังไงดีเราอยากพูดเก่งเหมือนคนอื่น
จนตอนนี้เราอายุ 21 เราพยายามที่จะเป็นคนที่พูดเยอะๆ แต่เราก็ทำได้ตอนเราอยู่กับครอบครัว เพื่อนที่รุ้จักกันนานๆ เท่านั้น
ตอนนี้อยู่มหาลัยปีสุดท้ายแล้ว เรามีเพื่อนเยอะ แต่เรารู้สึกว่า เหมือนเราไม่สนิทกับเพื่อนเลย เวลาเขาพูดเล่นกันเราก็ได้แต่เงียบไม่รู้จะพูดอะไรดี ได้แต่นั่งยิ้ม นั่งหัวเราะ เรารู้ตัวเองเลยว่าเรามีกำแพงที่สูงมาก เหมือนกลัวว่าเราจะทำอะไรผิดพลาด ทำให้ตัวเองขายขี้หน้า ทำของคนอื่นพัง เรากลัวการเข้าสังคม ไม่ค่อยชอบคนเยอะๆ บางทีเราลำคานตังเองมากเลยทำไมตัวเองเป็นเเบบนี้ อยากเป็นคนเข้าคนง่ายเหมือนคนอื่นบ้าง เราควรทำไงดี??