แม่เลี้ยงเดี่ยว

คือทุกวันนี้เหนื่อยมากๆค่ะ อยู่กับลูกวัย 10 เดือนเลี้ยงเองตั้งแต่คลอด อาศัยอยู่กับอาแฟนอาและลูกๆของอาอีก 2 คนแค่นั้น แม่เรากับเราไม่ถูกกันไม่ค่อยลงลอยกันเพราะด้วยความที่เขาเลิกกับพ่อเราแล้วมีสามีใหม่ค่อนข้างที่จะอะไรก็ลูกใหม่มากกว่า เราอายุ 25 ปีค่ะแต่งงานเมื่อ 23 เลิกรากับสามีเก่าแล้ว เลิกตั้งแต่ลูกยังไม่ลืมตาดูโลกเพราะเขามีคนอื่น เราเลยตัดสินใจกลับมาบ้านแต่แม่เราก็อยู่บ้านใหม่ให้เราอยู่กับอาซึ่งอาก็แวะมาช่วยมาดูแต่ไม่ตลอดเพราะเขามีภาระหน้าที่และลูกเขาเอง ส่วนแม่เราแค่ให้เงินอาทิตย์ละพันไว้กินไว้ใช้ตอนนี้เราเลี้ยงลูกอย่างเดียว แม่เราบอกให้ไปทำงานตอนลูกเข้าโรงเรียนตอนนี้เขาช่วยได้แค่นี้ เขาไม่เคยโทรถามและโทรมาหาหลานเลย บางทีเราก็ติดต่อเขาไม่ได้โทรไปไม่รับไลน์ไปไม่ตอบ เขาเห็นหน้าหลานแค่ 4 ครั้งตั้งแต่เกิด ลูกกำลังดื้อกำลังซนเหนื่อยมากเลยค่ะ ไม่มีกำลังใจ ร้องไห้กับลูกบ่อยมาก อยู่กันติดกันเป็นตังเมทั้งวัน สงสารลูกสงสารตัวเอง ใครพอจะแนะนำวิธีผ่อนคลายหรือให้กำลังใจตัวเองให้ก้าวผ่านปัญหาต่างๆไปได้ด้วยดีบ้างค่ะ