อ่านจากหัวข้อแล้วคงดูเศร้าๆ แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่เรื่องเศร้าอะไรหรอกนะคะ...
แค่เจ้าของกระทู้ไม่รู้จะทำยังไงต่อดี
อันนี้เป็นกระทู้แรกที่ตั้งขึ้นมา ไม่รู้ว่าจะปรึกษาใครดี เลยมาขอปรึกษาเพื่อนๆใน pantip แล้วกัน
คือเรื่องมีอยู่ว่า...
เราแอบชอบพี่ที่ทำงานคนนึง เค้าก็เป็นคนที่หน้าตาดีในระดับนึง
เราอายุ 23 ปี พี่เค้าอายุ 40 ปี เรียกได้ว่าอายุห่างกันพอสมควร เรามีโอกาสได้เจอพี่เค้าโดยบังเอิญ... คืองี้เราทำงานกันคนละแผนก และคนละตึก บังเอิญว่าวันนั้นเราต้องไปส่งงานที่ตึกที่พี่เค้าทำงาน เลยมีโอกาสได้เจอกัน
แล้วเราเอง เป็นคนขอไลน์เค้าเอง ก็บอกแหละว่าจะไว้ปรึกษาเรื่องงาน
หลังจากได้ไลน์ เราก็คุยเล่นกัน คุยกันอยู่เรื่อยๆ
*คุยกันได้ 2 วันแรก เราก็หลอกถาม พี่เค้าว่าคุยกับหนูแบบนี้ไม่กลัวภรรยาว่าหรอคะ
เค้าตอบเราว่า... ถ้าเธออยู่กับแฟนเธอจะคุยกันแบบนี้หรอออ สรุปคือพี่เค้ายังไม่มีแฟน และยังไม่มีครอบครัว จริงๆเรื่องนี้เราแอบรู้มาสักพักแล้ว จากการโดนแซวของเพื่อนที่ทำงานของพี่เค้า
**แต่ประเด็นคือพี่เค้าบอกว่าเค้ามีคนที่ชอบอยู่แล้ว และเพิ่งเริ่มคุยได้สักพักเอง
เราก็ถามเค้านะ ว่าทำงานที่เดียวกับพี่ไหม เค้าก็ตอบมาว่าอยู่แผนกเดียวกับเรา ไม่ได้อยู่แผนกเดียวกับเค้า พอเราถามต่อว่าเป็นใคร...
เค้าไม่ยอมตอบ ตอบเราแบบอ้ำอึ้ง แล้วก็บอกว่าพี่ยังไม่พร้อมจะบอกจริงๆ เอาไว้ที่พร้อมจะบอกเรานะ เราก็เซ้าซี้แหละ อยากจะรู้ให้ได้ พี่เขาก็ขอ บอกว่าขอจริงๆเรื่องนี้ พี่พร้อมจะบอกเราคนแรกเลย...
เราเองก็ไม่อยากจะเซ้าซี้มาก กลัวเขาจะรําคาญ เลยไม่ได้ถามต่อ
หลังจากคุยกันได้สักพัก เราเริ่มโทร LINE คุยกัน คุยกันนานสุดถึง 3 ชั่วโมง คุยเรื่องเรื่อยเปื่อย ประมาณว่าต่างคนต่างทำความรู้จักกันและกัน
แล้วเราก็คุยกันทุกวัน เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอนทุกคืน บางครั้งก็แอบคิดในใจว่าเค้าคุยกับเราเสมือนเชิงจีบเรานะ
เค้าก็หลอกถามเรานะ ว่าเราไม่มีแฟนหรอ...
(เราขอบอกเพื่อนๆตรงๆเลยว่า เรามีคนที่คบอยู่ แต่ใจเราไม่ได้รักเค้าแล้ว แต่เราก็ไม่อยากทำให้เค้าเสียใจ เลยยังไม่ได้เลิกกันจริงจังสักที)
แต่ที่พี่เค้าถามเรา เราไม่ได้บอกหรอกนะ ว่าเรามีคนที่คบแล้ว เราอาจจะนิสัยไม่ดีนะที่โกหก^^
แต่เราตั้งใจไว้แล้วว่าจะเลิกกับเค้า เลยตัดสินใจไม่บอกดีกว่า
ต่อ...
คุยกันได้ ไม่พอ 2 สัปดาห์ เราเริ่มชอบพี่เค้ามากขึ้น เริ่มมีเวลาให้คนที่เราคบน้อยลง
***เริ่มอยากคุยกับพี่เค้ามากขึ้น... และสุดท้ายเราเริ่มเก็บความรู้สึกไม่ไหว วันนั้นเลยไปสารภาพว่าเราแอบชอบพี่เค้าอยู่
พี่เค้าตอบเราว่า...ก็ไม่อยากให้คนที่ชอบเสียใจ แล้วก็คนที่มาชอบเราเสียใจอ่ะ ไม่อยากเป็นคนเห็นแก่ตัวน่ะ เหมือนที่เคยเล่าให้ฟังไง? ว่าถ้าเราทำแบบนั้น สุดท้ายเราก็ไม่เหลือใครเลย สักคนเดียว...
****เราเลยถามต่อว่า แล้วพี่ไม่ได้ชอบหนูใช่ไหม พี่เค้าเงียบ ไปได้ประมาณ 1 นาทีกว่าๆได้ แล้วอ้ำอึ้งอยู่นานมาก
ก่อนจะตอบว่า มีใครบ้างที่คุยกับหนูแล้วไม่ชอบหนู เอาตรงๆนะ พี่ก็ชอบหนูนั่นแหละ
แต่ก็... ไม่อยากทำให้พี่สาวคนนั้นเสียใจ
แล้วเราก็เปลี่ยนเรื่องคุยกัน เพื่อที่ไม่อยากให้บรรยากาศมันตึงเครียดเกินไป...
เราก็คุยกันไปเรื่อยๆ คุยกัน เล่นกัน หยอกกัน เป็นห่วงกันและกัน เป็นแบบนี้ ทุกวัน...
*****แต่แล้ววันนึง เราเริ่มอดใจไม่ไหว อยากให้สถานะมันชัดเจนมากกว่านี้ ...
เราเลยดันโง่ไปถามเค้าตรงๆ โดยตั้งสมมติขึ้นมาว่า... ถ้าวันนึง เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้พี่สาวที่พี่ชอบรู้ว่าพี่คุยกับหนูพี่จะทำยังไง??
พี่เค้าตอบอ้ำอึ้งอีกแล้ว... อืมมมมมมมมมมมม...ก็.... (เงียบ..) อืมมมมมมม... ก็....คง...อืม... พี่ก็คงคุยกับหนูแหละ... ด้วยความที่เรา ก็เป็นคนตรงๆ ก็เลยถามว่า คุยกับหนูว่าอะไร??
แล้วพี่เค้าก็อ้ำอึ้ง... อืมมมมมม ก็คุยประมานว่า ให้คุยกันแค่เรื่องงาน...
ณ วินาทีนั้นอยู่ๆน้ำตาก็ไหล เค้าถามเราว่า หนูโอเคไหม... เราไม่ตอบ แล้วเราก็กดวางสายไป
ประมาณ 5 นาที เรารวบรวมสติ แล้วกดโทรกลับไปหาเค้าอีกครั้ง แล้วโทรกลับไป แล้วพูดว่า...
ถามว่าโอเคไหม ตอบเลยว่า มันก็ไม่โอเค แล้วก็โอเคนั่นแหละ
เราถามพี่เค้าต่อว่า... พี่บอกว่าจะบอกหนูให้คุยกับพี่แค่เรื่องงาน พี่ต้องการแบบนั้นจริงๆหรอ??
พี่เค้าเงียบ แล้วอ้ำอึ้งอีกสักพัก ก่อนจะถามเรากลับ แล้วเราว่ายังไง?? พี่พูดตรงๆเลยว่าพี่ก็ไม่อยากทำให้หนูเสียใจ หนูก็รู้ใช่ไหมว่าพี่ชอบ
เราเลยถามเค้ากลับ แล้วสรุปต่อไปนี้เราจะคุยกันแต่เรื่องงานใช่ไหม?? คุยกันปกติไม่ได้แล้วใช่ไหม?? จะมีแต่เรื่องงานใช่ไหม??
เค้าตอบเราว่า... อืม.... คุยได้สิ ก็คุยปกตินั่นแหละ
หลังจากนั้นมา เราก็คุยกับพี่เค้าปกติ คุยกันทุกวัน แต่เราเริ่มเว้นระยะห่างการคุยกับพี่เค้ามากขึ้น เพื่อที่ให้พี่เค้าเริ่มรู้ใจตัวเองจริงๆสักที
แต่ทำไมไม่รู้สิ เราคิดถึงพี่เค้าทีไร เราก็มักจะคิดถึงเรื่องที่พี่เค้ามีคนที่ชอบอยู่แล้วทุกที มันรู้สึกเจ็บ ทุกๆครั้ง
เราควรจะทำยังไงกับสถานะความสัมพันธ์แบบนี้ดี เราควรจะหยุด หรือเราควรเดินหน้าต่อไปดี
ปล. แรกๆที่เราคุยกับพี่เค้า เราแอบคิดว่าคนที่เค้าบอกว่าชอบเป็นเรา แต่ทุกวันนี้เราเริ่มไม่แน่ใจแล้ว ว่ามันใช่เราจริงๆหรือเปล่า
ปล.ที่2 ทำไมถึงคิดว่าเป็นเราน่ะหรอ ก็เพราะว่าพี่เค้าบอกลักษณะนิสัยของคนที่เค้าชอบตรงกับนิสัยเราไปทุกอย่าง
แต่เราจะทำยังไงดีให้มันชัดเจนมากกว่านี้ แล้วความรู้สึกของเรา เราควรจะจัดการยังไงดี
ถ้าพี่เขามีคนคนนั้นจริงๆ เราก็ไม่อยากเป็นตัวเลือกของเค้า...
ใจลึกๆ เราอยากจะออกไปจากชีวิตเค้า เลิกคิดถึงเค้า เลิกติดต่อเค้า
แต่ถ้า พี่เค้าหมายถึงเราหล่ะ??
สถานะความสัมพันธ์แบบนี้เรียกว่าอะไร?? แล้วเราควรไปต่อไหม?? หรือหยุดมันแค่นี้...
แค่เจ้าของกระทู้ไม่รู้จะทำยังไงต่อดี
อันนี้เป็นกระทู้แรกที่ตั้งขึ้นมา ไม่รู้ว่าจะปรึกษาใครดี เลยมาขอปรึกษาเพื่อนๆใน pantip แล้วกัน
คือเรื่องมีอยู่ว่า...
เราแอบชอบพี่ที่ทำงานคนนึง เค้าก็เป็นคนที่หน้าตาดีในระดับนึง
เราอายุ 23 ปี พี่เค้าอายุ 40 ปี เรียกได้ว่าอายุห่างกันพอสมควร เรามีโอกาสได้เจอพี่เค้าโดยบังเอิญ... คืองี้เราทำงานกันคนละแผนก และคนละตึก บังเอิญว่าวันนั้นเราต้องไปส่งงานที่ตึกที่พี่เค้าทำงาน เลยมีโอกาสได้เจอกัน
แล้วเราเอง เป็นคนขอไลน์เค้าเอง ก็บอกแหละว่าจะไว้ปรึกษาเรื่องงาน
หลังจากได้ไลน์ เราก็คุยเล่นกัน คุยกันอยู่เรื่อยๆ
*คุยกันได้ 2 วันแรก เราก็หลอกถาม พี่เค้าว่าคุยกับหนูแบบนี้ไม่กลัวภรรยาว่าหรอคะ
เค้าตอบเราว่า... ถ้าเธออยู่กับแฟนเธอจะคุยกันแบบนี้หรอออ สรุปคือพี่เค้ายังไม่มีแฟน และยังไม่มีครอบครัว จริงๆเรื่องนี้เราแอบรู้มาสักพักแล้ว จากการโดนแซวของเพื่อนที่ทำงานของพี่เค้า
**แต่ประเด็นคือพี่เค้าบอกว่าเค้ามีคนที่ชอบอยู่แล้ว และเพิ่งเริ่มคุยได้สักพักเอง
เราก็ถามเค้านะ ว่าทำงานที่เดียวกับพี่ไหม เค้าก็ตอบมาว่าอยู่แผนกเดียวกับเรา ไม่ได้อยู่แผนกเดียวกับเค้า พอเราถามต่อว่าเป็นใคร...
เค้าไม่ยอมตอบ ตอบเราแบบอ้ำอึ้ง แล้วก็บอกว่าพี่ยังไม่พร้อมจะบอกจริงๆ เอาไว้ที่พร้อมจะบอกเรานะ เราก็เซ้าซี้แหละ อยากจะรู้ให้ได้ พี่เขาก็ขอ บอกว่าขอจริงๆเรื่องนี้ พี่พร้อมจะบอกเราคนแรกเลย...
เราเองก็ไม่อยากจะเซ้าซี้มาก กลัวเขาจะรําคาญ เลยไม่ได้ถามต่อ
หลังจากคุยกันได้สักพัก เราเริ่มโทร LINE คุยกัน คุยกันนานสุดถึง 3 ชั่วโมง คุยเรื่องเรื่อยเปื่อย ประมาณว่าต่างคนต่างทำความรู้จักกันและกัน
แล้วเราก็คุยกันทุกวัน เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอนทุกคืน บางครั้งก็แอบคิดในใจว่าเค้าคุยกับเราเสมือนเชิงจีบเรานะ
เค้าก็หลอกถามเรานะ ว่าเราไม่มีแฟนหรอ...
(เราขอบอกเพื่อนๆตรงๆเลยว่า เรามีคนที่คบอยู่ แต่ใจเราไม่ได้รักเค้าแล้ว แต่เราก็ไม่อยากทำให้เค้าเสียใจ เลยยังไม่ได้เลิกกันจริงจังสักที)
แต่ที่พี่เค้าถามเรา เราไม่ได้บอกหรอกนะ ว่าเรามีคนที่คบแล้ว เราอาจจะนิสัยไม่ดีนะที่โกหก^^
แต่เราตั้งใจไว้แล้วว่าจะเลิกกับเค้า เลยตัดสินใจไม่บอกดีกว่า
ต่อ...
คุยกันได้ ไม่พอ 2 สัปดาห์ เราเริ่มชอบพี่เค้ามากขึ้น เริ่มมีเวลาให้คนที่เราคบน้อยลง
***เริ่มอยากคุยกับพี่เค้ามากขึ้น... และสุดท้ายเราเริ่มเก็บความรู้สึกไม่ไหว วันนั้นเลยไปสารภาพว่าเราแอบชอบพี่เค้าอยู่
พี่เค้าตอบเราว่า...ก็ไม่อยากให้คนที่ชอบเสียใจ แล้วก็คนที่มาชอบเราเสียใจอ่ะ ไม่อยากเป็นคนเห็นแก่ตัวน่ะ เหมือนที่เคยเล่าให้ฟังไง? ว่าถ้าเราทำแบบนั้น สุดท้ายเราก็ไม่เหลือใครเลย สักคนเดียว...
****เราเลยถามต่อว่า แล้วพี่ไม่ได้ชอบหนูใช่ไหม พี่เค้าเงียบ ไปได้ประมาณ 1 นาทีกว่าๆได้ แล้วอ้ำอึ้งอยู่นานมาก
ก่อนจะตอบว่า มีใครบ้างที่คุยกับหนูแล้วไม่ชอบหนู เอาตรงๆนะ พี่ก็ชอบหนูนั่นแหละ
แต่ก็... ไม่อยากทำให้พี่สาวคนนั้นเสียใจ
แล้วเราก็เปลี่ยนเรื่องคุยกัน เพื่อที่ไม่อยากให้บรรยากาศมันตึงเครียดเกินไป...
เราก็คุยกันไปเรื่อยๆ คุยกัน เล่นกัน หยอกกัน เป็นห่วงกันและกัน เป็นแบบนี้ ทุกวัน...
*****แต่แล้ววันนึง เราเริ่มอดใจไม่ไหว อยากให้สถานะมันชัดเจนมากกว่านี้ ...
เราเลยดันโง่ไปถามเค้าตรงๆ โดยตั้งสมมติขึ้นมาว่า... ถ้าวันนึง เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้พี่สาวที่พี่ชอบรู้ว่าพี่คุยกับหนูพี่จะทำยังไง??
พี่เค้าตอบอ้ำอึ้งอีกแล้ว... อืมมมมมมมมมมมม...ก็.... (เงียบ..) อืมมมมมมม... ก็....คง...อืม... พี่ก็คงคุยกับหนูแหละ... ด้วยความที่เรา ก็เป็นคนตรงๆ ก็เลยถามว่า คุยกับหนูว่าอะไร??
แล้วพี่เค้าก็อ้ำอึ้ง... อืมมมมมม ก็คุยประมานว่า ให้คุยกันแค่เรื่องงาน...
ณ วินาทีนั้นอยู่ๆน้ำตาก็ไหล เค้าถามเราว่า หนูโอเคไหม... เราไม่ตอบ แล้วเราก็กดวางสายไป
ประมาณ 5 นาที เรารวบรวมสติ แล้วกดโทรกลับไปหาเค้าอีกครั้ง แล้วโทรกลับไป แล้วพูดว่า...
ถามว่าโอเคไหม ตอบเลยว่า มันก็ไม่โอเค แล้วก็โอเคนั่นแหละ
เราถามพี่เค้าต่อว่า... พี่บอกว่าจะบอกหนูให้คุยกับพี่แค่เรื่องงาน พี่ต้องการแบบนั้นจริงๆหรอ??
พี่เค้าเงียบ แล้วอ้ำอึ้งอีกสักพัก ก่อนจะถามเรากลับ แล้วเราว่ายังไง?? พี่พูดตรงๆเลยว่าพี่ก็ไม่อยากทำให้หนูเสียใจ หนูก็รู้ใช่ไหมว่าพี่ชอบ
เราเลยถามเค้ากลับ แล้วสรุปต่อไปนี้เราจะคุยกันแต่เรื่องงานใช่ไหม?? คุยกันปกติไม่ได้แล้วใช่ไหม?? จะมีแต่เรื่องงานใช่ไหม??
เค้าตอบเราว่า... อืม.... คุยได้สิ ก็คุยปกตินั่นแหละ
หลังจากนั้นมา เราก็คุยกับพี่เค้าปกติ คุยกันทุกวัน แต่เราเริ่มเว้นระยะห่างการคุยกับพี่เค้ามากขึ้น เพื่อที่ให้พี่เค้าเริ่มรู้ใจตัวเองจริงๆสักที
แต่ทำไมไม่รู้สิ เราคิดถึงพี่เค้าทีไร เราก็มักจะคิดถึงเรื่องที่พี่เค้ามีคนที่ชอบอยู่แล้วทุกที มันรู้สึกเจ็บ ทุกๆครั้ง
เราควรจะทำยังไงกับสถานะความสัมพันธ์แบบนี้ดี เราควรจะหยุด หรือเราควรเดินหน้าต่อไปดี
ปล. แรกๆที่เราคุยกับพี่เค้า เราแอบคิดว่าคนที่เค้าบอกว่าชอบเป็นเรา แต่ทุกวันนี้เราเริ่มไม่แน่ใจแล้ว ว่ามันใช่เราจริงๆหรือเปล่า
ปล.ที่2 ทำไมถึงคิดว่าเป็นเราน่ะหรอ ก็เพราะว่าพี่เค้าบอกลักษณะนิสัยของคนที่เค้าชอบตรงกับนิสัยเราไปทุกอย่าง
แต่เราจะทำยังไงดีให้มันชัดเจนมากกว่านี้ แล้วความรู้สึกของเรา เราควรจะจัดการยังไงดี
ถ้าพี่เขามีคนคนนั้นจริงๆ เราก็ไม่อยากเป็นตัวเลือกของเค้า...
ใจลึกๆ เราอยากจะออกไปจากชีวิตเค้า เลิกคิดถึงเค้า เลิกติดต่อเค้า
แต่ถ้า พี่เค้าหมายถึงเราหล่ะ??