พยายามจะลืม แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงใจเย็นไว้...

สวัสดีค่ะทุกคน เราตัดสินใจตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพราะเราตั้งใจที่จะแบ่งบันเรื่องราวความรักและขอคำแนะนำจากเพื่อนๆ
เราขอเท้าความยาวหน่อยนะคะ เราคบกับแฟนมาได้เกือบจะ 7 ปีแล้วค่ะ คบกันตั้งแต่เราอยู่มอต้นจนตอนนี้จะจบมหาวิทยาลัยแล้ว ช่วงที่คบกันมาในช่วงปีสองปีแรกยอมรับเลยค่ะก็มีเรื่องนอกใจกันบ้างคนละครั้งสองครั้ง แต่พอเราคบกันต่อมาเรื่อยๆไม่มีเรื่องของคนที่สามเลยค่ะ ถ้าหากเราจะมีเรื่องทะเราะกันก็จะเป็นเรื่องเวลาไม่ตรงกัน และไม่มีเวลาให้กัน
แต่พอเข้าปีที่ 6 มา มันเริ่มสั่นคลอนกันมาก ก่อนอื่นต้องเล่าก่อนเลยว่าแฟนเราต้องไปต่างประเทศปีละ 3 เดือน ในปีแรกที่แฟนเราไปเราก็ติดต่อกันตลอดสามเดือนจยแฟนเรากลับมา แต่พอปีที่ 2 ซึ่งเป็นปีที่เราคบกันเข้าสู่ปีที่ 6 แฟนเราไปต่างประเทศ พอไปได้ไม่ถึงอาทิตย์แฟนเราตัดสินใจขอห่างกับเรา เนื่องด้วยเหตุผลที่ว่าเราไม่ใส่ใจเขา แต่ในตอนนั้นเรายอมรับเลยว่าเราก็ไม่ได้ใส่ใจแฟนเรา เราเรียนหนักมากไม่มีเวลา กลับมาจากเรื่องก็ค่ำแล้วไหนจะไปกินข้าวกับเพื่อนต่อก็ดึกมากแล้ว บางครั้งก็ต้องออกไปทำงานกลุ่มต่อ พอเรากลับถึงห้องมันก็ดึกมากแล้ว ด้วยเวลาที่ไม่ตรงกันอีกมันเลยทำให้เราไม่มีเวลาให้แฟน หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ติดต่อกันเลย จนพอแฟนเรากลับมาที่ประเทศไทยได้สักประมาณหนึ่งเดือน เราก็กลับมาคุยกับเหมือนเดิมแต่พอกลับมาคุยครั้งนี้มันรู้สึกแปลกๆไม่เหมือนเดิม รหัสเฟสหรือรหัสอะไรต่างๆของกันเราไม่ได้ให้กันได้นานแล้ว จนกระทั่งวันหนึ่งเราเห็นแชทของแฟนเราคุยกับอีกคนหนึ่งที่เป็นรุ่นน้องที่เล่นด้วยกันเวลาที่ไปต่างประเทศ ซึ่งเรารู้ทีหลังว่าเขาคุยกันตั้งแต่ห่างกับเราด้วยสักพักแล้ว ตอนที่เรารู้มันรู้จักจุกมาก ทำอะไรไม่ถูกเลย มันบอกไม่ถูก สั่นไปหมด เราเลยตัดสินใจเลิกไป ตอนนั้นเราถามแฟนว่าเพราะอะไรถึงทำแบบนี้ เขาบอกว่าก็เราไม่สนใจ ไม่ใส่ใจ แล้วพอคนนั้นเข้ามาคุยด้วยพอดีแล้วรู้สึกสบายใจก็เลยคุยด้วยแต่ยังไม่ได้คบกัน แล้วเราก็ถามต่อว่าทำไมไม่กล้าบอกเลิกเราทั้งที่จะไปคุยกับคนนั้น เขาตอบกลับมาว่า เขาไม่กล้าเสียเราไปเพราะเราดีกับเขามาก ตอนที่เขาอยู่ต่างประเทศเราก็ระแวงกับคนนั้นมากว่าจะคุยกันรึป่าว แต่เขาก็บอกว่าพี่น้องเพื่อนกัน สุดท้ายไม่นานมันก็ใจอ่อนเพราะรักเขา เรากลับมาคบกันโดยที่เขาเลิกคุยกับคนนั้นแล้ว เราคบกันต่อมาได้นานเกือบจะปีทุกอย่างโอเคมาก เราแทบไม่ทะเราะกันเลย เพราะเราต่างเจอเหตุการณ์ที่ต้องเสียกันไปมา เราก็ใส่ใจ ให้เวลากับแฟนเราเพราะเรารู้สึกถึงการที่แฟนเราไม่ได้รับการใส่ใจมาในช่วงก่อนหน้านี้ แฟนเราก็ดีกับเรามาทุกอย่าง จนถึงรอบที่ต้องไปต่างประเทศรอบที่ 3 แฟนเราก็ไปได้ประมาณ 1 เดือนกว่าแฟนเราก็ขอห่างอีก แต่เหตุผลนี้เราพอเข้าใจ เพราะตั้งแต่แฟนเราไปถึงที่นู้นตั้งแต่วันแรกเราก็ทะเราะกันทุกวันในเรื่องของคนนั้น เพราะแฟนเรามีเพื่อนที่ประเทศนั้นน้อย ประมาณ 5 คนซึ่งเขาก็คือหนึ่งในนั้น แฟนเราเลยต้องเล่นด้วยกัน เราก็ไม่เข้าใจหาเรื่องทะเราะตลอด เราก็สั่งให้แฟนเราบล็อคเฟสเขา ไม่ให้ไปเล่น ไม่ให้คุย ไม่ให้เจอ ทั้งขอรหัสเฟสแต่ก็ไม่ให้ และสุดท้ายก็ทำได้ยากเพราะเขาไม่มีเพื่อนเล่น ด้วยเหตุผลนี้เราจึงห่างกันจนถึงวันนี้เกือบจะได้ 1 เดือนแล้ว
.....
เวลาที่เราคบกันโดยที่ไมีมีคนที่สาม แฟนเราเป็นคนที่ใส่ใจ ดูแล เทคแคร์เราดีทุกอย่าง จนเรารู้สึกว่าโชคดีมากที่มีเขา
.....
และนี่คือสิ่งที่เราอยากจะปรึกษาเพื่อนๆทุกคน เราก็ผิดที่ไม่เข้าใจในเรื่องที่เขาต้องเล่นด้วยกันเพราะเพื่อนน้อย
เราไม่อยากทะเราะ ไม่อยากทำให้แฟนเราลำบากใจเลย แต่เราก็ทำให้เราไม่คิดไม่ได้ และเขาจะชอบลงสตอรี่อยู่กับแฟนเราเวลาเขาไปเล่นด้วยกัน ชอบแชร์อะไรที่เหมือนทำนองว่าเธอมีเขาแต่ไม่เป็นไรเราเข้าใจ เราพยายามไม่คิดแต่สิ่งที่คนนั้นมันทำให้เราเห็นมันก็ทำให้เราคิด
แต่เรายังเชื่อใจแฟนเรามากว่าเขาไม่ได้ไปคุยกับคนนั้นแล้ว แค่เล่นด้วยกันในฐานะเพื่อน มันบอกอยากว่าทำไมถึงเชื่อใจขนาดนั้น แต่เราก็ยังเลือกที่จะเชื่อ
แต่สิ่งที่เราคิดมากคือ เขาไม่หยุดรู้สึกดีกับแฟนเรา เราควรจะทำยังไงดี ทั้งทีก็รักแฟนอยู่มากด้วยซ้ำ ไม่ได้อยากเลิก แต่เราก็อดคิดว่าเขาจะเกาะเกะอีกไม่ได้ ทุกคนรอบข้างแฟน ทั้งแม่ เพื่อน พี่ ต่างก็ยืนยันว่าเขาไม่ได้คุยกันแล้ว เราก็คิดว่าแฟนเราไม่คุยแล้ว แต่เราจะตัดปัญหาการคิดมากของเราออกไปได้ยังไง


***ต้องขอบคุณทุกคนที่อ่านมาจบจนนะคะ และขอบคุณมากๆนะคะที่ให้คำแนะนำ***
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่