เริ่มเรื่องเลยนะครับ
เรื่องเริ่มต้นเมื่อประมาน2ปีที่แล้วผมพึ่งเรียนจบมาใหม่ๆประสบการณ์ต่างๆไม่มี จึงอยากจะฝึกประสบการณ์ตอนนั้นได้มีโอกาสไปสอบเข้าเป็นลูกจ้างชั่วคราวตำแหน่งหนึ่งละกันใน รพ. ประจำจังหวัดเลยนะ ตอนสอบเราก็มั่นใจมากว่าได้คะแนนเยอะแน่ๆเพราะจำข้อสอบพวกนั้นได้และเอามาเช็คหลังสอบเสร็จผลปรากฎว่าผมได้ที่2ครับคนสอบตำแหน่งนั้นประมาน30-40คน ผลคือรพ เรียกคนที่มีรายชื่อ5อันดับแรกเพื่อไปสัมภาษ ปรากฏว่าคนที่ได้อันดับ1ไม่ไปสัมภาษ เหลือพวกผมอันดับ2-5เข้าไปสัมภาษ ตอนนั้นในใจค่อนข้างมั่นใจว่าติดแน่ๆ พอวันประกาศผล คนที่ได้ที่1รอบข้อเขียนกลับมีชื่อทั้งๆที่วันสะมภาษเขาไม่มานะ เออ ลืมบอกไปว่าตอนสัมภาษตำแหน่งผมกำหนดเวลาที่ 10.00-12.00ถ้ามาช้าถือว่าสละสิทธิ์ซึ่งคนที่ได้กลับไม่มา. ผมก็เข้าใจนะว่าเด็กเส้นแต่แบบน่าเกลียดมาก. อันนี้คือรอยแผลแรกของผม
มารอยแผลที่2คือตอนสอบ กพ. ตอนนั้นยอมรับว่าก็เตรียมตัวระดับหนึ่งนะ มีปัญหาชีวิตบ้างเกี่ยวกับทางบ้าน วันสอบข้อสอบมี2ชุดมั้ง ปรากฏว่าผมเจอใส่ชุดที่ยากอีกอันนี้ไม่ว่านะแต่ผลคืออังกฤษผมได้เกือบเต็ม แต่ความถนัดทั่วไปอีก1ข้อผมจะผ่านแล้วกลับไม่ได่เพราะเจอชุดยากไง คำตอบแบบกำกรวมมาก พอไม่ผ่านจากสนามนั้น พอคนอื่นทราบว่าผมไม่ผ่านทั้งที่คนรู้จักหรือลูกหลานเขาเคยผ่านรอบก่อนๆมาแล้ว. คนเหล่านั้นกลับมองผมโง่ทันทีทั้งที่ถ้าดูคะแนนรวมทั้ง2partผมได้เยอะอยุ่นะ
นี่จึงเป็นบาดแผลที่ผใมรู้จึกเสียใจมากและกลายเป็นกลัวการสอบไปเลย
พี่ๆน้องๆในห้องนี้คิดว่าผมควรทำอย่างไรต่อดีครับ
ปล.จนถึงตอนนี้ก็ครบจะ2ปีละมั้งที่ผมไม่ได้ไปสอบที่ไหนอีกเลย
ใครเคยเจอปัญหาเรื่องสอบแบบผมหรือไม่ ขอเข้ามาฟังความในใจหน่อยนะครับ
เรื่องเริ่มต้นเมื่อประมาน2ปีที่แล้วผมพึ่งเรียนจบมาใหม่ๆประสบการณ์ต่างๆไม่มี จึงอยากจะฝึกประสบการณ์ตอนนั้นได้มีโอกาสไปสอบเข้าเป็นลูกจ้างชั่วคราวตำแหน่งหนึ่งละกันใน รพ. ประจำจังหวัดเลยนะ ตอนสอบเราก็มั่นใจมากว่าได้คะแนนเยอะแน่ๆเพราะจำข้อสอบพวกนั้นได้และเอามาเช็คหลังสอบเสร็จผลปรากฎว่าผมได้ที่2ครับคนสอบตำแหน่งนั้นประมาน30-40คน ผลคือรพ เรียกคนที่มีรายชื่อ5อันดับแรกเพื่อไปสัมภาษ ปรากฏว่าคนที่ได้อันดับ1ไม่ไปสัมภาษ เหลือพวกผมอันดับ2-5เข้าไปสัมภาษ ตอนนั้นในใจค่อนข้างมั่นใจว่าติดแน่ๆ พอวันประกาศผล คนที่ได้ที่1รอบข้อเขียนกลับมีชื่อทั้งๆที่วันสะมภาษเขาไม่มานะ เออ ลืมบอกไปว่าตอนสัมภาษตำแหน่งผมกำหนดเวลาที่ 10.00-12.00ถ้ามาช้าถือว่าสละสิทธิ์ซึ่งคนที่ได้กลับไม่มา. ผมก็เข้าใจนะว่าเด็กเส้นแต่แบบน่าเกลียดมาก. อันนี้คือรอยแผลแรกของผม
มารอยแผลที่2คือตอนสอบ กพ. ตอนนั้นยอมรับว่าก็เตรียมตัวระดับหนึ่งนะ มีปัญหาชีวิตบ้างเกี่ยวกับทางบ้าน วันสอบข้อสอบมี2ชุดมั้ง ปรากฏว่าผมเจอใส่ชุดที่ยากอีกอันนี้ไม่ว่านะแต่ผลคืออังกฤษผมได้เกือบเต็ม แต่ความถนัดทั่วไปอีก1ข้อผมจะผ่านแล้วกลับไม่ได่เพราะเจอชุดยากไง คำตอบแบบกำกรวมมาก พอไม่ผ่านจากสนามนั้น พอคนอื่นทราบว่าผมไม่ผ่านทั้งที่คนรู้จักหรือลูกหลานเขาเคยผ่านรอบก่อนๆมาแล้ว. คนเหล่านั้นกลับมองผมโง่ทันทีทั้งที่ถ้าดูคะแนนรวมทั้ง2partผมได้เยอะอยุ่นะ
นี่จึงเป็นบาดแผลที่ผใมรู้จึกเสียใจมากและกลายเป็นกลัวการสอบไปเลย
พี่ๆน้องๆในห้องนี้คิดว่าผมควรทำอย่างไรต่อดีครับ
ปล.จนถึงตอนนี้ก็ครบจะ2ปีละมั้งที่ผมไม่ได้ไปสอบที่ไหนอีกเลย