รักแท้ของเรา!ที่ไม่ใช่ของเล่นไฮโซ

ไม่เคยคิดว่าจะเกิดกับตัวเอง และคนที่ผมรักเค้าจะตอบแทนผมอย่างแสนสาหัสอย่างนี้ ขอท้าวความก่อนนะครับ ผมกับแฟนคบกันมา2ปี ทุกๆวันและที่ผ่านมาผมไปรับส่งเค้าทำงานทุกวันเป๋นเวลา1ปีกว่า อาหารเช้าเย๋นค่ำไม่เคยตกบกพร่อง งานบ้านไม่ค่อยให้ทำส่วนมากผมจะทำแทนหมดเพราะไม่อยากให่เขาลำบาก ดีกับเขาทุกอย่างแต่บ่นในบางเรื่องถ้าผมเหนื่อยมากๆ เพราะต้องทำงานส่วนตัวด้วย แต่เขาอาจจะไม่ชอบในการบ่น ผมกับเขาเคยลำบากกันมากเยอะ เริ้มสร้างเนื้อสร้างตัวซื้อรถผ่อนด้วยกันใช้ชื่อเค้า ซื้อบ้าน  ผมทำงานธุรกิจส่วนตัว แฟนทำงานประจำ จนกรกฎาคมที่ผ่านมากำลังจะครบรอบ2ปีของเรา แฟนกลับบ้านที่กรุงเทพเค้าไปทานข้าวกับเพื่อน ผมบังเอิญไปเจอstory ในไอจีที่พวกเค้าถ่ายกันแบบใช้คางตั้งบนมือ และไปเที่ยวกลางคืนกัน จนเลยเที่ยงคืน ผมเลยโทรไปว่าเค้าว่าอยู่ไหน? ลืมอะไรรึป่าว? จะไปอะไรกันที่ไหนก็ไป เลิกกันดีกว่ามั้ย?(วันนั้นคือวันเกิดและวันครบรอบของเราผมอาจจะงี่เง่านะ เพราะทุกเทศกาลสำคัญผมจะเป็นคนแรกของเขาเสมอ) ตั้งแต่นั้นมาหรือที่ผ่านมาอาจจะร่อยหรอกันมาบ้าง เพราะจะจับได้ว่าเขาคุยกับอื่น แต่ก็เพราะรักจะประชดด้วยการไม่สนใจมากกว่า สุดท้ายสิ่งที่ผมไม่คิดว่าจะเกิดมันก็มาถึง รุ่งเช้าแฟนไลน์บอกว่าจะกลับไปอยู่บ้านที่กรุงเทพแล้ว จะหางานทำที่กรุงเทพ เพราะงานที่ทำอยู่ที่จังหวัดบ้านผมไม่ก้าวหน้า และลดสถานะของเราลงเป็นเพื่อน ให้เหตุผลแค่นี้จริงๆ ตอนนั้นผมตกใจมากร้องไห้เสียใจว่าเป็ยเพราะตัวเองที่ทำให้เขาตัดสินใจอย่างงั้น บางทีก็เข้าใจเขาว่าเขาอาจจะคิดถึงบ้าน อยากไปทำงานที่ก้าวหน้า เราก็บอกให้เขากลับไปก็ได้ เดี๋ยวไว้บินไปหาก็ได้ ให่เขาได่ทำตามความฝันของเค้า พูดในใจตัวเองเสมอว่าคงไม่มีเหตุผลอื่นหรอก อีก4วันเค้าบิรกลับมาที่บ้านผม ผมไปรับเค้าสนามบิน สายตาเค้าเย็นชาไร้ความรู้สึก พูดจาไม่มองหน้า ทำตัวแปลกๆ หมดใจจริงๆแล้ว นอนด้วยกันแต่เค้าใช้ผ้าห่มตัวเหมือนมำมี่มิดชิดมาก ไม่ให้เราแตะตัว เราเลยถามว่าทำไมทำอย่างงี้ ไม่รัก ไม่สนใจกันบ้างหรอ เค้าก็บอกเค้าหมดรักเราแล้ว เค้าอยากมาเคลียร์งานและลาออกจากงาน แต่ขออยู่บ้านเราก่อน ให้เราดูแลเค้าก่อนระหว่างนั้น ผมก็ดูแลเหมือนเดิมทุกอย่าง เพราะในใจคิดเสมอว่าอยากใช้เวลาที่เหลือไม่กี่วันดูแลเค้าให้ดีที่สุด ถึงในใจจะเจ็บปวดมากแค่ไหนก็ตาม ผมนอนไม่หลับต้องกินยานอนหลับ เพราะในหัวจะคิดตลอดว่สทำไมเค้าถึงทิ้งเราไป จนวันนึงเริ่มสังเกตเห็นมือถือเห็นการแจ้งเตือนไลน์และการติดมือถือของแฟน จนได่รู่ว่าแฟนมีคนใหม่ เค้านอนแชทกันข้างๆผมก่อนนอนทุกวัน คุยโทสับต่อหน้าผม ผมเดินไปเค้าบอกแฟนเก่าเดินมาละ แฟนเก่าทำหน้าไม่พอใจละ เค้าบอกเสมอว่าเราเลิกกันแล้วและมีคนคุยใหม่แล้ว ภายในเวลาไม่กี่วันผมควรจะต้องทำใจได้เลยมั้ย ทำไมเค้าถึงต้องมาทำร้ายความรู้สึกของเรา ทำไมคนสองคนถึงกล้าทำกับเราแบบนี้ ทำไมไม่รอกลับกรุงเทพกันก่อน? เค้าทำแบบนี้กันทุกวันไม่โทรก็แชทไลน์ ผมพาไปทานข้าวเค้าก็ถ่ายรูปอาหารส่งให้กัน แฟนนอนบนเตียงผมใช้มือแตะขาเค้าก็เอาเท้าเตะมือผมกระเด็นเลย ผมเสียใจมากและทรมานมากในใจมาเป็นเดือนๆที่เค้าอาศัยอยู่กับผม แต่ผมก็อดทนมาตลอด จนวันๆนั้นผมเริ่มไม่ไหวละทำงานนมาเหนื่อยๆเข้าห้องมาเพิ่งวางมือถือ และเห็นเราเปลี่ยนเป็นแชทต่อเลย ผมเลยถามว่าทำไมคนๆนี้ถึงมีค่าสำหรับคุณขนาดนี้ ทำไมผมไม่ดีตรงไหนหรอ เค้าเข้ามาได้ไม่กี่อาทิตย์ทำไมทำให้คุณเป็นแบบนี้และทิ้งผมไปได้ จนทะเลาะกันรุนแรง แต่ระหว่างทะเลาะกันแฟนผมจะแชทคุยตลอดเลยนะ แต่ปากพูดไปด้วยเหมือนพยายามส่งข่าวตลอด จนตี3จะเช้าแฟนบอกจะออกจากบ้านแล้ว ไม่อยู่แล้ว ผมตกใจมากเค้าเก็บเสื้อผ้า จะออกผมยืนร้องไห้ขอร้องให้เค้าอยู่ แต่เค้าก็ขับรถออกไป จนผมรู้ทีหลังว่าเแฟนใหม่ของเค้าบินมาขับรถกลับกรุงเทพไปด้วยกัน และไปฟิตเนสด้วยกัน อยู่ด้วยกันที่กรุงเทพ ถ่ายรูปลงเฟส เที่ยวกันสนุกให้แคปชันรักกันมาก แฟนเค้าเป็นคนดี แฟนผมเปลี้ยนเป็นนั่งรถหรู ถ่ายอัพบ่อยขึ้น ผมเห็นทุกครั้งรู้สึกแย่รู้สึกน้อยใจ ว่าที่ผ่านมาไม่มีค่าอะไรเลย เราอาจจะมีให้เค้าไม่ได้ ความดีกับความสบายและเงินมันต่างกันนะ ทำไมเค้าถึงยอมทิ้งคนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขมาด้วยกัน มีแฟนใหม่ไม่กี่วันที่บอกเลิกเรา มีความสุขบนความทุกข์ของเรา บางทีก็อยากจะถามมือที่สามนะว่าจิตใจเค้าทำด้วยอะไร รู้ทั้งรู้ว้าเค้าอยู่กับเราบ้านเดียวกัน นอนด้วยกัน มีปัญหากัน แต่เค้สก็เลือกที่จะเข้ามาแทรกให่เรื่องมันจบเร็วขึ้น โดยที่เราไม่สามารถแก้ไขอะไรได้เลย ตอนนี้พยายามรักษาใจ ให่กำลังใจตัวเอง รักตัวเองให่มากกว่ารักเค้า ทำตัวเองยังไงก็ได้ให้อยู่ไหวมากกว่า  แต่บางทีก็เกลียดแค้นในสิ่งที่เค้าสองคนทำกับเรา เพราะความสบายและรถที่หรู บ้านที่ใหญ่ขึ้น ความเป็นอยู่ที่ดี ถึงยอมทิ้งธุรกิจที่ร่วมกันทำมาด้วยกัน ทิ้งความฝัน และทิ้งกันในวันนี้ให้เราเผชิญรับทุกอย่างอยู่คนเดียว แต่เค้ากลับมีความสุขในทุกวันๆกับชีวิตใหม่ ถ้าผ่านมาเห็นเราก็ขอให้เขารักเธอมากกว่าที่ฉันรักนะ ดูแลกันดีๆล่ะ  เราไหวเสมอ  แค่อยากจะบอกว่าพวกคุณย่ำยีจิตใจผมจนไม่เหลืออะไรเลย