อาการแบบนี้เขาเรียกโรคซึมเคร้ากันรึเปล่า

เราอายุ 15 ปีเอง เราก็เคยมีความคิดคล้ายๆแบบ  เคยมีอาการที่อยากจะฆ่าตัวตายให้มันตายๆไปซะ ตอนที่ฆ่าตัวตายคงเจ็บไม่นานหรอกแต่ก็พยายามจะมีความคิดดีๆที่ห้ามตัวเองได้ อาการนี้มันจะเกิดตอนที่ทะเลาะกับเพื่อนมาหรืองอนเพื่อนมาจากโรงเรียนแล้วกลับมาบ้านโดนด่านู่นนี่นั่นว่าทำไมไม่ทำงานบ้านหรืออะไรต่างๆ จริงๆก็อยากลุกไปทำๆให้มันเสร็จไปแต่พอโดนพูดแบบนี้ทีไรมันยิ่งไม่อยากทำอะไรเลยอยากนอนหลับอยากพักยาวๆ พอโดนด่าแบบนี้ไม่ได้อยากร้องให้หรอกอยู่ๆความคิดแง่ลบทั้งหลายที่สะสมมามันผุดขึ้นมาในหัวเต็มเลย อยากร้องไห้ดังๆอยากปลดปล่อยแต่ทำแบบนั้นไม่ได้ ได้แค่แอบร้องไห้ในห้องน้ำเบาๆแต่มันก็ไม่รู้สึกดีเหมือนที่เราร้องไห้โฮออกมาใช่มั้ยละ 55 ก่อนออกจากห้องน้ำนี่ต้องปั้นหน้ายิ้มออกมาไม่ให้พ่อกับแม่ว่าเราร้องให้ ถ้ารู้ว่าเราร้องไห้ก็จะถามว่าเป็นอะไรพอเราพูดเรื่องให้ฟังเท่านั้นเเหละก็บอกว่าเราหาแต่เรื่องใส่ตัวอยู่ๆก็ว่าเป็นโรคนั้นโรคนี่อยู่ได้ จริงๆเราก็อยากระบายให้แม่ฟังนะแต่ดูเหมือนจะไม่ค่อยมรใครสนใจเลยอะ บางครั้งไปทำงานบ้านเพื่อนก็นึกอิจฉาเขาว่าครอบครัวเราน่าจะเป็นแบบนั้นบ้างก็ดี 55 เดี๋ยวนี้เราเลยไม่เคยบอกอะไรกับใครเลย คิดว่าเก็บไว้กับตัวเองน่าจะดีกว่าพูดไปก็ไม่มีใครสนใจอยู่แล้วใช่มั้ยละ ก็เป็นแบบนั้นแหละ
ตอนนี้เราเลยชอบอยู่คนเดียวเรามีเพื่อนอยู่ 4 คนถ้าเราได้นับเป็นเพื่อนแล้วละก็เราจะรักพวกเขามากเลยพอขึ้น ม.4ใช่มั้ยเพื่อนสนิทที่สุดของฉันได้แยกกันอยู่คนละห้องเปิดเทอมใหม่ๆก็มาเล่นด้วยอยู่หรอก แต่อาทิตย์ต่อมาเนี่ยสินางได้เพื่อนใหม่เยอะกว่า จากนั้นที่เคยกินข้าวด้วยกัย4คนด็เหลือแค่3คนแล้วช่วงนี้เราเเทบจะไม่ได้คุยกันเลยมั้งเพราะว่าถ้าเรางอนใครมากๆแล้วช่วงนั้นจะเป็นช่วงที่เราจะไม่คุยกับใครเลยก็พูดอยุ๋แค่นิดเดียว เพราะเราคิดว่ายังไงแค่อยู่คนเดียวมานานละกับอีแค่นี้จะเป็นไรไป เวลาวันหยุดเราจะชอบชวนเพื่อนออกไปเที่ยวข้างนอกหรือไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่บ้านมันรู้สึกได้ออกมาที่ๆมันสว่าง ส่วนใหญ่เขาก็อยากจะกลับบ้านกันใช่มั้ยละแต่เราไม่ละไม่อยากจะกลับไปบ้านเลยมันเหนื่อย อยากพักผ่อนอยากนอนอยู่นิ่งๆ วันไหนที่มีความเครียดมากๆหรืออะไรที่ทำให้เราเศร้ามันก็มีวิธีแก้อยู่เราว่าวิธีนี้ใช้ได้ทุกคนมั้งลองหาทำสิ่งที่ตัวเองชอบเช่น ฟังเพลงที่ตัวเองชอบวนซ้ำไปเรื่อยๆมั้ง แตเราจะดูการ์ตูนอะนิเมะและเรื่องที่เราดูแล้วอารมยืดีขึ้ที่สุดเลย นารูโตะ ถ้าใครได้ดูการ์ตูนเรื่องนี้มันมีความหมายมากเลยมันทำให้เรามีความฝันความหวังที่จะอยู่ในเนื้อเรื่องนารูโตะตอนเด็กๆก็จะใช้ชีวิตอยู่ตัวคนเดียวไม่มีเพื่อนแต่เขาพยายามหาทางที่จะให้ทุกคนยอมรับในตัวเขาเป็นเพื่อนกัน ในที่สุดเขาก็ทำได้ใช่มั้ยละ เพื่อนๆที่โรงเรียนบอกว่าเราปัญญาอ่อนอยู่ม.4ละก็ดูการ์ตูนปัญญาอ่อนอยู่อีก คิกๆ ก็ตอนนั้นครูให้เขียนเรื่องไอดอลของฉัน นี่น่าก็เราไม่มีไอดอลที่เป็นคนเลยก็เลยเปลี่ยนเป็นคนเขียนการ์ตูนแทนละกัน 55 กระทู้.นี้เหมือนมาระบายอารมย์เลย ก็เขียนตอนที่กำลังเป็นนี่เเหละจะไดบอกถูก //ไม่รู้ว่านี่เป็นโรคซึมเศร้ามั้ยหรือแคมาระบายอารมย์



ขอคุณล่วงหน้านะคะ