เราคิดมากเกินไปรึปล่าวคะ?

กระทู้คำถาม
คือช่วงนี้เป็นช่วงที่เราต้องเคลียงานค่ะเพราะจะสอบแล้วงานค้างเยอะมาก บางทีเราเคลียงานจนไม่ได้ออกไปขายของช่วยแม่เรารู้สึกผิดเอามากๆเลยเพราะแม่ขายคนเดียว เรามักจะเอาตัวเองไปเปรียบกับพี่ พี่เราเป็นคนขยันมากต่างจากเราจริงๆ เราไม่เคยโกรธพี่เลยที่พี่จะได้ดีกว่าเรา เรารักพี่มากถึงขั้นมีอะไรเราจะคุยกับพี่ก่อนค่อยคุยกับแม่ค่ะแต่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้คุยกันเพราะไม่อยากกวนนางนางสอบชิงทุนไปเรียนที่กทม. เกรดเทอมที่เเล้วนางได้ตั้ง3.68แหนะแล้วมาดูเราสิ บางทีเราก็คิดว่าถ้าไม่มีเราแม่จะเหนื่อยเหมือนตอนนี้ไหมเพราะเรามันไม่เอาไหนเกิดมาก็เป็นภาระให้แม่ แม่ต้องทำงานหาเงินจ่ายค่าบ้านค่ารถค่าอื่นๆอีกมากมายอารมณ์เหมือนทุกวันนี้เราผลานตังแม่ไปวันๆการเรียนก็ไม่เอาไหนขี้เกียจก็ขี้เกียจงานถึงได้สุมกระบาลขนาดนี้ เรามันไม่มีอะไรดีเลยอยู่ไปทำให้แม่เหนื่อยปล่าวๆบางเดือนที่แม่ไม่มีเงินส่งให้พี่เราก็รู้สึกผิดเป็นเพราะเรารึปล่าวถ้าไม่มีเราพี่คงจะมีเงินเดือนสิถ้าไม่มีเราแม่ก็ไม่ต้องแบ่งเงินให้ใครพี่ก็จะได้คนเดียวจะได้มีเงินใช้สิ บางทีเราก็คิดอยากจะหายไปจากตรงนี้เผื่ออะไรๆมันจะดีขึ้น แต่เราก็คิดถึงจิตใจแม่เราเหนื่อยมากเราอยากให้มันจบไปเร็วๆ เราพยามเตือนตัวเองว่ายังมีคนที่ยิ่งกว่าเรา ไม่ได้มีแค่เราที่เป็นแบบนี้คนเดียว
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่