ฉันทะเลาะกับพ่ออย่างรุนแรงและไม่อยากมีพ่อแล้ว

สวัสดีค่ะ วันนี้เราจะมาเราเรื่องราวในชีวิตของเราค่ะ เริ่มมาจากที่เราทะเลาะกับพ่ออย่างรุนแรงทำให้เราไม่อยากมีพ่อคนนี้เป็นพ่อค่ะ ฟังดูรุนแรงใช่มั้ยคะ แต่พ่อทำให้เรารู้สึกแบบนั้นมาตลอดค่ะ เริ่มแรกมาจากการที่แม่ของเรานั้นขายของค่ะขายมาตั้งแต่เรายังเด็กมาก จำความได้แม่ก็ขายของเลยค่ะ พ่อเป็นคนลงทุนให้หนึ่งหมื่นบาทและหลังจากนั้นแม่เราก็ทำเองทั้งหมด พ่อไม่ได้สานต่ออะไรทั้งนั้น เรา พี่และน้องโตขึ้นมาจากการเลี้ยงดูของแม่ พ่อไม่ได้ให้เงินใช้อะไรเลยค่ะมีเพียงแม่ที่คอยดูแลพวกเราทั้งหมดทุกสิ่งทุกอย่างแต่ก็อยู่บ้านเดียวกันนะคะ พ่อเราเป็นคนติดเหล้า สูบบุหรี่ และเล่นการพนันค่ะ เงินเดือนของพ่อทุกหักจากการที่พ่อกู้ออกมาใช้หนี้การพนันและหนี้สินส่วนตัวทำให้ค่าใช้จ่ายทุกอย่างมาตกหนักที่แม่ เช่น ค่าบ้าน ค่ารถ ค่าน้ำ-ไฟ ค่าดอกเบี้ยต่างๆของพ่อ ค่าข้าวของเครื่องใช้ต่างๆในบ้าน รวมไปถึงค่าเทอมและค่ากินไปโรงเรียนของเราทั้งหมดสามคนพี่น้องค่ะ พ่อไม่เคยช่วยเหลืออะไรเลยไม่ว่าจะกำลังกายหรือกำลังทรัพย์ ทำให้เราอดรู้สึกไม่ได้เวลาเห็นพ่อคนอื่นที่เค้าเป็นหัวหน้าครอบครัวที่มีความรับผิดชอบ ทุกวันนี้แม่เราก็ยังขายของนะคะเพราะพวกเรายังเรียนไม่จบ แม่เป็นคนทำเองหมดทุกอย่างค่ะตั้งแต่งานบ้าน ไปส่งพวกเรา ไปขายของ ซึ่งการขายของนั้นเป็นอะไรที่หนักมากเพราะเราไปช่วยแม่เป็นประจำจึงรับรู้ได้ถึงความลำบาก (เราไปช่วยแม่เฉพาะวันหยุดนะคะ ทุกวันแม่ก็ทำเอง) แม่เราต้องไปซื้อผ้าเอง ใส่ไม้แขวนเอง ตั้งร้านเอง และยกของเองค่ะ ซึ่งอากาศตลาดนัดบ้านเรากลางแดดมันร้อนมากอย่างที่ทุกคนรู้ บวกกับยกของหนักด้วย แม่เราอายุมากแล้วจึงมีอาการ ปวดศีรษะอย่างหนัก (ปวดทุกอาทิตย์) มดลูกอักเสบจากการยกของ และเป็นลมแดดค่ะ เราก็เลยอยากให้แม่พักผ่อนแต่เนื่องจากหนี้สินและภาระต่างๆทำให้แม่หยุดไม่ได้ ปัจจุบันแม่เราขายของหนักขึ้นเนื่องจากเป็นฤดูฝนและเศรษฐกิจไม่ดี แม่ต้องออกไปขายตอนเช้าเพิ่มอีก เนื่องจากเป็นวันหยุดเราจึงไปช่วยได้ค่ะ แต่ว่าพี่กับน้องมีเรียนเลยไปช่วยไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้นพ่อเราก็ไม่เคยไปช่วยค่ะ (เคยไปช่วยแต่บอกว่าไม่ได้รับค่าตอบแทนจึงไม่ไป) หลังจากนั้นเราก็มองพ่อแย่ลงเรื่อยๆจากการที่พ่อไม่ส่งเสียเลี้ยงดู ไม่ช่วยทำงาน และพ่อก็มักจะดูถูกการศึกษาของแม่และอีกหลายๆเรื่องให้เราฟังค่ะ(พูดลับหลังแม่) ทำให้เราหลีกเลี่ยงการไปไหนมาไหนกับพ่อ มาถึงจุดที่พีคที่สุดคือเรารู้มาว่าพ่อแอบมีเมียน้อยและเคยให้คนอื่นยืมเงินค่ะ เป็นครั้งแรกที่เราเห็นแม่ร้องให้ เราก็ยิ่งโกรธพ่อทบเรื่องเดิมไปอีกค่ะ แต่เราทำอะไรไม่ได้เลยเพราะคำว่า พ่อ และ คำว่า ผู้ให้กำเนิดมันค้ำคอเรา แต่ก็มีบางครั้งที่ทนไม่ไหวเราเลยทะเลาะกับพ่อทะเลาะกันหลายครั้งด้วยนะคะ พ่อเคยเตะมาที่ก้านคอเราด้วยค่ะ แต่เราไม่กล้าตอบโต้เพราะกลัวพ่อโมโหหนัก (พ่อมีปืนค่ะ กลัวโดนพ่อยิง) เราจึงเก็บความรู้สึกทุกอย่างไว้และเราก็จำมันได้ดีค่ะ มีอีกหลายเรื่องแต่เราขอไม่เล่านะคะ เพราะเราจะรู้สึกแย่มากๆเวลานึกถึง ซึ่งผลจากการที่เรารับสิ่งเหล่านี้เข้ามาในใจแล้วมันทำให้เราเกิดความรู้สึกที่บอกไม่ถูกแต่อธิบายได้ อย่างแรกเลยคือ เรากลัวการมีแฟน มีครอบครัว การแต่งงานค่ะเพราะกลัวเจอผู้ชายแบบพ่อ สองคือเราชอบคิดว่าไม่อยากมีพ่อเป็นคนนี้แล้ว อยากมีแต่แม่ค่ะ สามคือเราจะมีอาการตัวสั่นเล็กน้อยและอยากอาเจียนเวลาเจอคนลักษณะแบบพ่อ ทั้งหมดที่เล่ามาไม่ได้มีเจตนาก่อให้เกิดความเสียหายใดๆนะคะ แค่อยากจะเล่าเรื่องราวที่เราประสบพบเจอมา ยินดีรับฟังทุกคอมเมนต์นะคะ ขอบคุณที่รับฟังค่ะ ขอบคุณค่ะ