ความรักที่ถูกลอยแพ

ผมรักผู้หญิงคนนี่มากยอมทำทุกอย่างเพื่อเขา. แม่เขาอยากได้เงิน...แล้วเขาเลยบอกให้ผมไปสู่ขอ. ผมก็ยอมขอให้แม่ของผมไปสู่ขอ โดยที่ผมก็กลับไปบ้านเขาพร้อมกับเขา  พอไปถึงทางบ้านเขาก็ต้อนรับอย่างดี อยู่ประมาณ วันสองวันผมก็เลยต้องนั่งรถไปหาแม่ที่บ้าน เพื่อจะพาแม่และญาติมาสู่ขอ พอไปถึงบ้าน  คำแรกที่ได้ยินจากแฟน แฟนบอกว่าแม่บอกถ้าไม่มาขอก็ไม่ต้องมาเลยน่ะ  ผมก็ฉุคคิดขึ้นคำนึง  เอ่าแล้วความรักของกูหล่ะ  และความรักของเราแสดงว่าต้องซื้อด้วยเงินหรอ  ไม่มีความหมายอะไรหรอ.....แล้ววันนั้นก็ผ่านไป จนอีก2วันผมก็พาแม่และญาติผมไปสู่ขอ ตกลงกันว่า เงินแปดหมื่นกับทองห้าสิบสตางค์ และได้มัดจำไว้ 30,000บาทเพราะ ทางบ้านสถานะตอนนั้น ค่อนข้างลำบาก เพราะพ่อกับแม่ผมเลิกกันตั้งแตผมยังเล็กๆอยู่ส่วนผมย่าเอามาเลี้ยง อยู่กับพ่อ และแต่พ่อกับมาป่วยและเสียไปตอน ผมอยู่ ม.2. แล้วย่าก็มาเสียไปตอน จบม.6 ส่วนแม่ก็เป็นโรคไต ตั้งแต่ผมอยู่ ม.5. ..ณ.ตอนที่ไปสู่ขอวันนั้น ต้องยืมเงินญาติมาก่อน โดยตกลงกันว่าจะไปหาตังค์มาแต่งด้วยกัน และผมก็จะเลิกร้องเพลง และจะไปหางานโรงงานทำด้วยกัน  พอตกลงกันเรียบร้อย ก็กลับมากรุงเทพได้อาทิตย์นึง  เราถึงรู้ว่ากำลังตั้งท้อง. โอเคร.ผมก็จะพาไปอยู่กับแม่ผมที่บ้านแม่  แต่พอไปได้วันสองเขาก็ร้องไห้บอกคิดถึงแม่เขา  เพราะความรักและสงสารเขาก็เลยพากลับมาที่บ้านเขา และเขาก็อยู่ที่บ้านส่วนผมก็ต้องจกลับมาร้องเพลงที่ กรุงเทพเพื่อหาเงินส่งให้เขาไปฝากท้อง (มีต่อภาค2)ครับ