คบกันแฟนคนนี้มาจะ4ปีแล้ว  คือในความคิดเราเค้าเอาแต่ใจ เอาความคิดของตัวเองเป็นใหญ่มากๆๆ  จนบางครั้งเรา  งง  กับตัวเองว่าเรารักเค้าตริงๆหรือเพราะเลือกจะทน  เช่น  เราซื้อกับข้าวมาให้เค้า เราให้เค้าหยิบ จาน ช้อนให้  ไปถึงจานช้อนแล้วก็หันมาพูดว่า มาหยิบเองไม่รู้จะใช้อะไรบ้าง  คือเรา ก็เข้าใจว่าเค้าไม่รู้ว่ามีกับข้าวอะไรบ้าง ก็บอกไป พอเราเทข้าวเสร็จ มันมีน้ำจิ้มที่ต้องใส่ถ้วยเล็กเค้ากำลังลุกขึ้นจากคอม มากินข้าว เราบอกให้ช่วยหยิบถ้วยน้ำจิ้มให้หน่อย เค้ายังมาไม่ถึงโต๊ะ เค้าก็ตวาดมา ว่า  ตะกินข้าวจะให้หยิบอะไร คือเราก็บอกว่าเอามาใส่ของให้คัวเอง เค้ากลับมาว่า แล้วกูต้องการไหม มานุ่งอะไร ถ้าจะกินน้ำจิ้มเดี้ยงลุกไปเอง ทำไมชอบชีวิตกรูจัง เราแบบ อึ่งไปเลย  คือมันเยอะมาก  มันผิดที่เราที่เราทำให้เค้าทุกอย่าง ที่บ้านเค้าพ่อแม่ก็คงตามใจ ลูกคนมีเงิน  ตอนนี้ก็มีปัญหากับที่บ้านเค้าเอง เค้าออกมาอยู่คนเดียว คือ ค้องทำงาน แต่ตอนนี้ยังไม่หางาน  นั่งเล่นเกม  ข้าวปลาก็คัองให้เราหหาซื้อมาให้ มันบอกไม่ถูก  เค้ามีความคิดแปลกๆๆ เช่น คนเราไม่จำเป็นต้องทำอะไรให้กันหรอกไม่จำเป็นเลย  คือทะเลาะกันเกือบทุกวัน เรื่องไม่เป็นเรื่อง แล้วชอบไล่เรา ไม่พอใจเราก็ไล่เราออกจากห้อง  บอกเลิกเราบ้างบอกทนเราไม่ไหว คือทนอะไรเราไม่ไหว  บางที่กลับมาจากทำงาน เลิกดึก ฝนคก แต่เราก็ยังนึกถึงเค้า แวะหาอะไรมาฝากแต่เค้าไม่ค่อยมีเพราะอยู่แต่กับเกม เช่น เล่นเล่นเกมแต่เช้าข้าวปลาที่ดินคือที่เราชื้อทิ้งไว้ให้ตอนเช้า  พอเราเลิกงารกลับมาคอน4ทุ่ม ก็บ่นหิว เพราะข้าวกินไปมือเดียว เราก็ยอก/ปหาไรกิสิเราเพิ่งมาเหนื่อยๆ เค้าตอบว่าก็เข้าเกมส์ไปแล้ว คือเลือกเกมส์ยอมกิว จนเราทนไม่ไหวเลยเอาข้าวที่เราซื้อมานิดหน่อย แบ่งให้เค้ากิน คือป้อนให้กินเพราะเค้าไม่เลิกเล่น  บางที่เราก็คิดว่สเพราะเราหรือเปล่าที่ทำให้เค้าเป็นแบบนี้   เราแก่กว่าเค้า3ปี เค้า 27 เรา 30  ตอนนี้ก็ตัดสินใจกลับมาอยู่ห้องตัวเอง เค้าก็ทักมาว่าจะเอาไง เราก็บอกว่าเลิกๆไปเราเบื่อกับเรื่องพวกนี้แล้ว     เราคิดถุกแล้วใช่ไหม  นี้คือคำถามเรา