สวัสดีครับ
เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อสัก3ปีกว่าๆที่ผ่านมาผมมีแฟนอยู่1คนคบกันได้เรื่องราวของเราผ่านไปด้วยดีพอผ่านไปสักพักแฟนผมก็ท้องแต่ตอนที่แฟนผมท้องผมไม่รู้เรื่องเลยจนกระทั่งผมเลิกกัน ผมพึ่งมารู้ในวันที่เลิกกันว่าแฟนผมท้อง สาเหตุที่เลิกกันเพราะว่าผมมีปัญหากับครอบครัวของแฟนครับ แต่ทางครอบครัวของแฟนก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะเรียกร้องอะไร ใจผมก็อยากกลับไปนะครับแต่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี?
จนผ่านมาได้สักระยะหนึ่งผมก็มีแฟนอีก1คนแล้วก็เหมือนเดิมครับเรามีลูกด้วยกันแต่ครั้งนี้ผมตั้งใจทำงานทำทุกๆอย่างเพื่อครอบครัวแต่สุดท้ายคบกันก็ต้องมีเลิกกันเพราะมีปัญหาหลายอย่างไหนจะเงิน ค่ารถ ค่าต่างๆ และมีปัญหาทางใจกัน. แต่เลิกกันครั้งนี้ผมยังดูแลลูกมาตลอด (ลูกผมอยู่กับทางครอบครัวของแฟนเก่านะครับ) ผมส่งเงินจนกระทั่งผมช็อตผมเลยโทรไปผลัดว่าเดือนนี้ยังไม่ค่อยมีเลยเดี๋ยวเดือนหน้าจะโอนไปแล้วจะไปหาลูกด้วย คำที่ผมได้ยินคือ "ไม่มีหรือไม่ให้ ถ้าคิดจะไม่ให้ก็ไม่ต้องให้เลย แล้วก็ไม่ต้องมาให้ลูกกูเห็นหน้า". ผมตั้นเลยครับผมก็ไม่รู้จะทำไง ผมเลยเลือกที่จะเงียบไว้ดีกว่า
พอเวลาผ่านมาสักพักหนึ่งผมคิดอยากจะกลับไปหาแฟนคนแรกครับอยากกลับไปดูแลในฐานะที่ผมไม่เคยได้ทำหน้าที่ลูกผู้ชายที่ดีมาตลอดในเวลาที่ผ่านมา ผมรู้นะครับว่าความผิดที่ผมได้ทำกับเขามันยากที่จะให้อภัย ผมเลยตัดสินใจทักไป ชวนคุย ทำทุกวิถีทาง แต่เขาก็ไม่มีท่าว่าจะให้โอกาสคนแบบผมเลย
ถ้าเขาผ่านมาอ่านผมขอให้เขาให้โอกาสคนแบบผมอีกสักครั้ง ผมจะไม่ทำพลาดอีก แต่คงไม่มีวันหรอกครับ"
#คนเราถ้าสามารถเลือกโอกาสเองได้คงจะดี.
โอกาสควรจะเกิดกับคนแบบผมมั้ย?
เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อสัก3ปีกว่าๆที่ผ่านมาผมมีแฟนอยู่1คนคบกันได้เรื่องราวของเราผ่านไปด้วยดีพอผ่านไปสักพักแฟนผมก็ท้องแต่ตอนที่แฟนผมท้องผมไม่รู้เรื่องเลยจนกระทั่งผมเลิกกัน ผมพึ่งมารู้ในวันที่เลิกกันว่าแฟนผมท้อง สาเหตุที่เลิกกันเพราะว่าผมมีปัญหากับครอบครัวของแฟนครับ แต่ทางครอบครัวของแฟนก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะเรียกร้องอะไร ใจผมก็อยากกลับไปนะครับแต่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี?
จนผ่านมาได้สักระยะหนึ่งผมก็มีแฟนอีก1คนแล้วก็เหมือนเดิมครับเรามีลูกด้วยกันแต่ครั้งนี้ผมตั้งใจทำงานทำทุกๆอย่างเพื่อครอบครัวแต่สุดท้ายคบกันก็ต้องมีเลิกกันเพราะมีปัญหาหลายอย่างไหนจะเงิน ค่ารถ ค่าต่างๆ และมีปัญหาทางใจกัน. แต่เลิกกันครั้งนี้ผมยังดูแลลูกมาตลอด (ลูกผมอยู่กับทางครอบครัวของแฟนเก่านะครับ) ผมส่งเงินจนกระทั่งผมช็อตผมเลยโทรไปผลัดว่าเดือนนี้ยังไม่ค่อยมีเลยเดี๋ยวเดือนหน้าจะโอนไปแล้วจะไปหาลูกด้วย คำที่ผมได้ยินคือ "ไม่มีหรือไม่ให้ ถ้าคิดจะไม่ให้ก็ไม่ต้องให้เลย แล้วก็ไม่ต้องมาให้ลูกกูเห็นหน้า". ผมตั้นเลยครับผมก็ไม่รู้จะทำไง ผมเลยเลือกที่จะเงียบไว้ดีกว่า
พอเวลาผ่านมาสักพักหนึ่งผมคิดอยากจะกลับไปหาแฟนคนแรกครับอยากกลับไปดูแลในฐานะที่ผมไม่เคยได้ทำหน้าที่ลูกผู้ชายที่ดีมาตลอดในเวลาที่ผ่านมา ผมรู้นะครับว่าความผิดที่ผมได้ทำกับเขามันยากที่จะให้อภัย ผมเลยตัดสินใจทักไป ชวนคุย ทำทุกวิถีทาง แต่เขาก็ไม่มีท่าว่าจะให้โอกาสคนแบบผมเลย
ถ้าเขาผ่านมาอ่านผมขอให้เขาให้โอกาสคนแบบผมอีกสักครั้ง ผมจะไม่ทำพลาดอีก แต่คงไม่มีวันหรอกครับ"
#คนเราถ้าสามารถเลือกโอกาสเองได้คงจะดี.