ย้อนไปเมื่อ6-7ปีก่อน ฉันเข้ามาเรียนใน กทม. ทำให้ฉันได้พบรักกับชายในกรม ฟังเหมือนดูดี แต่ความฝันฉันก็สลายลง เมื่อมาทราบภายหลัง ว่าเค้ามีภรรยาอยู่แล้ว
ฉันเจ็บและคิดจะเลิก แต่มือเค้าจับเราไว้ ไปๆ มาๆ ฉันตกเป็นเมียน้อยของเค้า อยู่จนถึงปัจจุบัน
เวลาเราเจอกันคืออาศัยช่วง ฉันเลิกเรียน เขาหาเวลามาหาฉัน มากินข้าว มาทำหน้าที่แฟน จากนั้นเค้าก็กลับไป และเค้ามานอนบ้างบางที มันทำให้ฉันติดและโหยหาอ้อมกอดเขาอยู่เสมอ แต่พักหลังๆมาเค้ามาหาน้อยลง ด้วยเหตุผลหลายๆ อย่าง การเป็นเมียน้อยของคนในกรม ไม่ใช่ได้สิ่งของ อะไรเลย เค้าไม่เคยซื้ออะไรให้ เค้าไม่เคยเซอร์ไพรส์ แถมยังด่าด้วยซ้ำ เวลาอ้อน ฉันก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่อยู่ เพราะรัก หรือเพราะโง่ ทั้งที่เค้าออกปากไล่ ตั้งหลายครั้ง ทุกวันนี้ฉันถามตัวเองฉันมีความสุขจริงๆหรอ กับเศษเวลาที่เขาให้ มีแค่เวลา กับอ้อมกอด 😞
เป็นเมียน้อยมีความสุขหรอ
ฉันเจ็บและคิดจะเลิก แต่มือเค้าจับเราไว้ ไปๆ มาๆ ฉันตกเป็นเมียน้อยของเค้า อยู่จนถึงปัจจุบัน
เวลาเราเจอกันคืออาศัยช่วง ฉันเลิกเรียน เขาหาเวลามาหาฉัน มากินข้าว มาทำหน้าที่แฟน จากนั้นเค้าก็กลับไป และเค้ามานอนบ้างบางที มันทำให้ฉันติดและโหยหาอ้อมกอดเขาอยู่เสมอ แต่พักหลังๆมาเค้ามาหาน้อยลง ด้วยเหตุผลหลายๆ อย่าง การเป็นเมียน้อยของคนในกรม ไม่ใช่ได้สิ่งของ อะไรเลย เค้าไม่เคยซื้ออะไรให้ เค้าไม่เคยเซอร์ไพรส์ แถมยังด่าด้วยซ้ำ เวลาอ้อน ฉันก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่อยู่ เพราะรัก หรือเพราะโง่ ทั้งที่เค้าออกปากไล่ ตั้งหลายครั้ง ทุกวันนี้ฉันถามตัวเองฉันมีความสุขจริงๆหรอ กับเศษเวลาที่เขาให้ มีแค่เวลา กับอ้อมกอด 😞