01. มารู้จักกัน นิสัยส่วนตัว จขกท ที่ยังไม่มีครอบครัว -.-*

เกริ่นอ่ะไรก่อนดี กระทู้แรก.... เติบโตมากับครอบครัวที่พอเพียง สอนให้รู้จักประหยัดไม่ใช้เงินฟุ่มเฟือย เรามีพี่ชาย 1คน (แต่งงานมีลูกแล้ว1ขวบ ตอนนี้เป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว ส่วนเราทำหน้าที่แม่บ้างเป็นครั้งคราว สงสารหลานไม่มีแม่) ครอบครัวเริ่มมีปัญหาตั้งแต่ตอนที่เราเรียนมหาลัย พ่อกับแม่เริ่มทะเลาะกันแทบทุกวัน สาเหตุที่เรามองก็คือ พ่อเรามักจะฟังคนอื่นมากกว่าคนในครอบครัว ใครพูดอ่ะไรกรอกหูมาก็เชื่อ กลับมาทะเลาะกับแม่เรา จริงๆก็มีปัญหากันมา 2-3ปีแล้วคะ แต่แม่บอกอดทนเพื่อลูกคือสิ่งเดียวที่แม่คิด พอพี่ชายเรียนจบ เรากำลังจะขึ้นปี2 ช่วงนั้นพ่อกับแม่ทะเลาะกันหนักมาก *ในขณะที่นั่งร่วมวงกินข้าวพ่อเอ่ยขึ้นมาเหมือนคับแค้นในใจประมาณว่าแม่ยุ่งกับคนอื่น (ก็คงไปฟังคนนอกมาอีกนั่นแหละ เฮ้อ!!) แม่ก็เงียบไม่พูดไร พ่อนี่ยกจานข้าวเขวี้ยงทิ้งเลยจ้า เราอึ้งทำไรไม่ถูกเลยคะ ตอนนั้นคิดอย่างเดียวจะหยุดเรื่องนี้ยังไง แล้วพ่อก็เดินเข้าไปหาแม่ง้างมือจะตบ ด้วยความตกใจเรารีบพุ่งเข้าไปขวางไว้ ยังไม่หยุดลากแม่จะตบตีแม่ให้ได้ ช่วงชุลมุนไม่ทันเห็นว่าตอนนั้นพี่เราวิ่งเข้าห้องไปเอา "ปืน" คะ เราตกใจหนักกว่าเดิมทีนี้ พี่ชายเราจะยิงพ่อจริงๆคะ แม่เรารีบเข้าไปคว้าปืนจากพี่ และไล่พ่อออกจากบ้าน เหตุการณ์สงบลง เราได้แต่นั่งร้องไห้

         ตอนนั้นในใจคิดถี่ถ้วนจึงพูดออกไปว่าแม่ "ไม่ต้องทนแล้ว" ไม่ต้องห่วงอ่ะไรแล้ว หนูดูแลตัวเองได้ เรื่องเรียนหนูจะกู้เงินเรียนเอง ทำงานเสริมไปด้วยแม่จะได้ไม่ลำบาก พูดไปร้องไปตามประสาคะ หลังจากเหตุการณ์นั้น พ่อเราพยายามทุกอย่างเพื่อจะกลับมา แต่แม่เราเป็นคนเข้มเเข็งเด็ดขาด เมื่อตัดสินใจจบแล้ว คือจบ!!! พ่อทำเป็นประชดไปมีเมียเฉยเลย เราสามคนแม่ลูกคุยกันและได้ข้อสรุปว่า "ฟ้องหย่า" หลังจากนั้นไม่นานก็ไปหย่ากันเรียบร้อย พี่ชายเราลาออกจากงาน (ทำงาน บ.ผลิตอ่ะไหล่รถของญี่ปุ่น) เพื่อกลับไปอยู่กับแม่ (ส่วนเราเรียนอยู่กรุงเทพ ทำงานด้วยตอนนั้น เหนื่อยมาก กลับดึกทุกวันแต่ก็สู้คะ) ตอนนั้นเราเป็นห่วงความรู้สึกแม่มากๆๆๆ เพราะพ่อเอาแม่ไปพูดเสียหายๆ

         พ่อพยายามติดต่อเรา โทรมาๆ เราตัดขาดการติดต่อ เปลี่ยนเบอร์โทร (อ่อก่อนเปลี่ยนเบอร์พ่อบอกขอค่าประกันไรนี่ละ 2แสนกว่า เราเลยบอกแม่ว่าให้เขาไปตั้งตัวเถอะ) ตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้เราไม่ติดต่อพ่ออีกเลย ไม่รู้ตอนนี้อยู่ไหน มีคนพูดกันว่าไปมีเมียใหม่แล้ว... เรานี่ก็เด็ดขาดได้แม่เลยเม่าเซย์โน แต่ถึงยังไงเราก็ผ่านจุดนั้นมาได้...

เดี๋ยวมาต่อกระทู้ 02 นะคะ เราจะเล่าเรื่อยๆ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจนจบ

ปล.ไม่ต้องเครียดตามนะคะ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่