เรื่องดีๆที่เด็กม.ปลายอยากแชร์

สวัสดีค่ะนี่เป็นกระทู้แรกของเรานะคะ คือตอนนี้เรามีปัญหาเรื่องที่เรียนแล้วก็ค่าเรียนค่ะ มีจุดมุ่งหมายเพื่อแชร์เรื่องราวและทางออกที่ดีสำหรับคนมีปัญหาเดียวกันกับเราค่ะ เริ่มจากช่วงม.ต้นที่เราสนใจเรียนอินทีเรีย(ออกแบบภายใน)ตอนนั้นเราคิดว่าแม่ไม่น่าจะเห็นด้วยกับการเลือกเรียนสายนี้แล้วอีกอย่างค่าเรียนคอร์สนึงก็ใช่ว่าจะถูกๆ เราก็ทิ้งความคิดนั้นไปค่ะจนขึ้นม.4เราสนใจเรียนคณะจิตวิทยาเพราะเราเป็นคนช่างคิดช่างสังเกตุพฤติกรรมของคนอยู่แล้วแถมยังชอบให้คำแนะนำดีๆกับคนอื่น เราก็เริ่มสนใจมาตลอดจนขึ้นม.5มาเราเริ่มกลับมารู้ตัวอีกทีว่าเราชอบวาดรูปออกแบบมากๆเราเลยตัดสินใจบอกแม่ค่ะว่าเราจะเรียนสายนี้ ปรากฎว่าแม่โอเคมากๆเพราะชอบงานออกแบบอยู่แล้วซึ่งเราไม่เคยรู้เลยว่าแม่ชอบ เราเลยหาที่เรียนค่ะตามเว็บต่างๆบ้างจากปากรุ่นพี่บ้างจนไม่เจอที่นึง(ขอไม่เอ่ยชื่อนะคะ) เราก็เริ่มเรียนคอร์สนึงตกเกือบๆ5พัน แม่ก็ถามว่ามันแพงไปมั้ยแต่เขาเห็นว่าเรามีความตั้งใจสูงก็ยอมให้เรียนค่ะ เรียนเดือนละ4ครั้งเต็มวันนะคะ เราก็ว่ามันแพงอยู่ดีสำหรับเราเราเรียนมาได้เกือบเดือนซึ่งมันจะปิดเทอมแล้วก็ได้ตารางเรียนคอร์สปิดเทอมมากลายเป็นว่าค่าใช้จ่ายแพงขึ้นกว่าเดิมเลยค่ะ อันนี้ต้องเข้าใจที่เรียนจริงๆว่ามันต้องแพงขึ้นอยู่แล้วเพราะเป็นคอร์สปิดเทอมเรามาลองคำนวนดูก็ถือว่าถูกอยู่นะแต่ก็แพงอยู่ดีคอร์สนี้ตีไป9พันรับส่วนลดแล้วเหลือ8ค่ะ เราก็ลองมาคุยกับแม่ดูเขาก็ดูท่าว่าจะไม่ไหวจริงๆเราก็เสียดายลงทุนไปแล้วเขาเห็นสีหน้าเราไม่โอเคเลยไปคุยขอผ่อนค่ะขอให้เราไปถามคอร์สที่ถูกกว่านี้เราก็เลยได้คอร์ส6พันมา เขาให้ผ่อนภายในอาทิตย์เดียวค่ะแบ่งจ่าย2พันแรก อีกสุดสัปดาห์ต่อมาอีก4พันซึ่งมันไม่ต่างจากเหมาจ่ายรวดดียวเท่าไหร่เลยค่ะ อันนี้เป็นการเรียนพิเศษครั้งแรกของเรานะคะไม่รู้ว่าที่อื่นเป็นมั้ยกับวิธีผ่อนแบบนี้ถ้าผิดพลาดก็ขออภัยด้วยนะคะ เราก็มาคุยกับแม่บอกแม่ว่ามันก็มีอีกที่นึงนะคอร์สละ2พันนิดๆแต่ไม่รู้ว่าจะเรียนยังไงเรียนละเอียดมั้ย แม่ก็บอกเราว่าเขารับบัตรมั้ยถ้ารับแม่จะไปรูดให้ทีเดียว6พันเลย(ที่เรียนเก่าที่คอร์สละ6พัน)คือเราก็คิดว่า เฮ้ยแม่เราต้องเป็นหนี้ให้เราเรียนเลยหรอแล้วถ้าเราเรียนไปจะมีอะไรการันตีว่าเราจะสอบติดล่ะ เงินที่แม่หามาด้วยแรงทั้งหมดก็เหมือนเอาไปละลายน้ำเลยไม่ใช่หรือไง จากตอนแรกที่เสียดายเราก็เริ่มคิดค่ะถ้าเราไปเรียนอีกที่ที่คอร์สละ2พันถ้าสอนไม่ละเอียดแต่ขยันฝึกก็ไม่ต่างอะไรกับที่เก่าเลย แล้วเขาก็อธิบายว่า ไม่ใช่ว่าไม่อยากให้เรียนนะแต่แม่ก็ไม่ไหวถ้าเขาจะไม่ให้โอกาสเราผ่อนได้มากกว่านี้ระยะเวลามันสั้นมากแค่อาทิตย์เดียวต้องหาเงินมาจ่ายให้ลูก วันที่สิบกว่าๆนี้ค่ารถ ค่าบ้าน ค่าร้าน แล้วค่าเรียนเรา ไหนจะค่าเทอมน้องกับเรา ค่าเทอมน้องเรากินไปแล้ว2หมื่น ค่าเรียนเราอีกเกือบหมื่น ค่าร้านอีก7พัน แม่มีลูกสามคนหาเงินคนเดียวไม่ไหวแต่ถ้ามันมีโอกาสแม่ก็จะให้เรียน ตอนนั้นน้ำตาจะไหลแล้วค่ะ แล้วเขาก็สอนเราค่ะ เขาบอกว่าการทำธุระกิจมันต้องเข้าใจลูกค้าด้วย วันนั้นที่แม่สระไดร์ราคาปกติอยู่ที่250แต่แม่เราปรับราคาลงเหลือ200 ลูกค้าก็ถามว่าทำไมถึงปรับราคาลง เขาก็บอกลูกค้าว่า เงินเดือนรายวันพี่ได้เท่าไหร่ถ้าตกวันละ300หนูเอามาแล้ว250เท่ากับว่าพี่ได้กินเงินตัวเองแค่50บาทแล้วพี่จะกินอะไรถ้าเดินออกจากร้านไปฝนตกใส่ผมพี่เท่ากับว่าเงิน250พี่ละลายหายไปเลยนะคะเท่านั้นแหละค่ะลูกค้าติดแม่เป็นแพเลย แม่เราจะมีคนเอ็นดูเยอะเพราะมีความคิดดีๆทำงานด้วยใจค่ะคนภายนอกอาจจะเห็นว่าเรามีกินมีใช้ใช้ไอโฟนแต่มีใครรู้บ้างคะว่าไอโฟน7ที่ใช้อยู่มันคือของที่ได้มาฟรีเพราะมีลูกค้าเขารักแม่ให้มา(ไม่ได้มีเจตนาอวดแต่อย่างใดนะคะ) ทุกอย่างล้วนเกิดจากความคิดทั้งนั้นเลยค่ะ แล้วพ่อเราก็พูดแทรกมาว่า ลูกไม่เห็นต้องเรียนแพงเลยแค่ขยันเราก็สู้เขาได้เหมือนกับโรงเรียนที่ลูกสอบได้ทั้งสองที่ก็ไม่เห็นว่าต้องเรียนพิเศษเลย กับแค่เรียนอินทีเรียถ้าลูกขยันต่อให้เรียนคอร์สละพันลูกก็สู้คนที่เขาเรียนหมดเป็นแสนได้ดูแม่สิกว่าจะมาเป็นช่างมีร้านเป็นของตัวเองได้เรียนทำผมมั้ยเสียค่าอุปกรณ์ไป3พันในวันนั้นยังไดร์ฟาร่าสวยเหมือนเรียนมาเป็นแสนเลย เราเลยมีความคิดว่าถ้าแม่เราหมดกับเราไปวันนี้แล้ววันหน้าเราสอบไม่ติดมหาลัยนั้นขึ้นมาเงินที่แม่ลงทุนไปก็เสียไปเปล่าๆผิดหวังอีกต่างหาก เราก็คิดค่ะว่าเราอยากทำฝันให้เป็นจริงถ้าเราสอบไม่ติดเราจะดรอปไปหนึ่งปีเพื่อตั้งหลักค่ะ ทำงานเอาเงินไปเรียนพิเศษแล้วปีหน้าค่อยไปสอบใหม่ไม่ติดให้มันรู้ไปเลยค่ะทุกปัญหามีทางออกเสมอ แม่เราไม่มีโอกาสได้เรียนเหมือนคนอื่นจบมาแค่ม.3เพราะที่บ้านไม่มีเงินแต่เงินเดือนเริ่มต้น2หมื่นเผลอๆได้เยอะกว่าคนที่เรียนจบมาอีก แม่เรามีลูก3คนค่ะแต่ก็หาเงินเลี้ยงเองทุกคน เราจะบอกว่าทุกปัญหามันมีทางออกเสมอนั่นแหละค่ะกระทู้นี้ไม่ได้สนับสนุนให้ละการเรียนแล้วหันมาทำงานนะคะ การศึกษาเป็นสิ่งสำคัญมากๆค่ะยังไงเรียนไว้ก่อนก็ต้องดีกว่าอยู่แล้วค่ะแต่เราอยากให้เน้นเรื่องความพยายามแล้วก็ความขยันค่ะทางบ้านเราไม่ได้รวยนะคะออกจะขัดสนด้วยซ้ำไปไม่รู้ว่ากระทู้นี้จะมีคนอ่านจนจบหรือเป็นประโยชน์กับใครได้บ้งเราแค่อยากแชร์ความคิดดีๆของแม่เราที่เรายกย่องว่าเป็นไอดอลของเราให้ทุกคนได้อ่านกันสำหรับคนที่มีปัญหาคล้ายๆกันกับขอบเรา เราก็อยากบอกสู้ๆนะคะทุกปัญหามันมีทางออกเสมออย่าเพิ่งท้อนะคะ
ปล.ถ้าใครอยากมาทำผมกับแม่เราก็ขอไอดีมาคุยกันหลังไมค์ได้นะคะขอขายของนิดนึงง55555555