เราจะผ่านปัญหานี้ไปได้อย่างใรนะ

กระทู้คำถาม
สวัสดีค้ะ  หนูอาจจะอายุน้อย..แต่ปัญหาที่ผ่านเข้ามาในชีวิต มันยิ่งกว่าผู้ใหญ่..หนูเข้าใจแล้วว่าทำไม!! บางคนถึงท้อ..และปล่อยให้งานหลุดหายไป บางคนท้อจนทำร้ายตัวเอง บางคนก็ไม่อยากให้ชีวิตเป็นแบบนี้ด้วยซ้ำ ...แต่ก็อย่างว่า คนเรามันไม่สามารถเลือกเกิดได้... ดังเรื่องที่หนูจะพรรณนาต่อไปนี้
                  บ่ายของวันนี้หนูได้ขึ้นรถเมย์เพื่อจะไปหาเพื่อน เดินขึ้นไปบนรถเห็นที่นั่งว่างอยู่ในเเถวที่3 ตอนแรกก็คิดว่าไม่มีใครจอง พอรถจะออกก็มีผู้หญิงคนหนึ่ง อายุน่าจะประมาณ 35แต่หน้าเด็กมาก แกเป็นคนพม่า แต่พูดไทยได้นะ(พูดเก่ง) เขาก็ยิ้มให้ล่ะบอกว่าที่เขา หนูก็เลยว่าจะลุกขึ้น.. แต่เขาก็บอกว่าไม่เป็นใร เราก็เลยขอนั่งด้วย ก็เลยคุยกันเนอะ...ก็คุยกันข้าม3อำเภออ่ะ 55555555+ เราก็คุยกันไปเรื่อยๆจนรามไปเรื่องครอบครัวอ่ะเนอะ..แกบอกแกมีลูกสามคน ทำงานที่ไทยได้10ปีกว่าๆแล้ว เพิ่งแต่งงาน5ปีที่แล้วเอง แกก็บอก สี่ห้าเดือนกลับบ้านครั้ง เพราะถ้ากลับบ่อยๆก็จะเสียตังค์เยอะ..
     ก็อย่างว่าล่ะเนอะชีวิตคนเราต้องดิ้นรนแหละ..
แต่มันจะดีกว่านี้ใช่มั้ย..ถ้าใครๆที่เราได้รู้จักเขาจะไม่ทำร้ายเรา ...
#พี่ๆพอมีแนวทางในการดำรงชีวิตในแต่ล่ะวันของพี่มั้ยที่แบบทำแล้วไม่มีใครมาแขวะหรือมาเป็นเดือดเป็นร้อนเเทน
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่