คบกับแฟนมา 4 ปี เราท้องตั้งแต่อายุ 19 ตอนนี้อายุ 21 ลูกสาวจะ 2 ขวบแล้ว ส่วนแฟนเราอายุ 21 ติดทหาร จะต้องไปทหารเดือนพฤษจิกายนนี้ !!
เข้าเรื่องเลยนะคะ ด้วยความอายุ 19 ยังเป้นวัยรุ่นยุ คบกับแฟนแรกๆ เขาเป็นผู้ชายที่ดีมาก ดีมากจริงๆ จนไม่มีที่ติเราคบกับเขาได้ปีกว่าๆๆ แล้วเลิกกัน เลิกกันได้เกือบปี เขาตามง้อตามตื้อเราตลอดจนเราใจอ่อนกลับมาคบกับเขา พอ 3 เดือนผ่านไป เราตรวจเจอว่าท้องทั้งๆที่กินยาคุมแต่ในเมื่อมีแล้วเราไม่คิดที่จะเอาเด็กออกทั้งๆที่ยังเรียนไม่จบเราตัดสินใจเก็บเด็กไว้ หลังจากที่เราตั้งท้องได้เกือบ 6-7 เดือน เขาเปลี่ยนไปทุกอย่าง เปลี่ยนเป้นคนละคน (ก่อนท้องเราอยุ่บ้านแฟน พอร็ว่าตัวเองท้องเรากลับมาอยู่บ้านตัวเอง) เค้าไม่สนใจเรา เล่นแต่โทรศัพท์ เป้นเด็กติดเกมส์ เลี้ยงไ่ก่บ้าง งานบ้านไม่เคยทำช่วยทั้งๆที่แต่ก่อนเราอยุ่บ้านเขา เขาเป้นคนทำช่วยเราเกือบทุกอย่าง พอมาอยุ่บ้านเราไม่เคยทำไรช่วยสักอย่างตื่นก็สายเอ้อจากที่เราคิดว่าเขาคงจะเป็นสามีที่ดีตอนนี้เริ่มคิดแล้ว อารมณ์คนท้องขึ้นๆลงๆเนาะ เรานอนร้องไห้เกือบทุกวันแต่เขาไม่สนใจเราเลยจนเราคิดว่ากูเลือกถูกไหมวะที่เลือกอยุ่กับผุ้ชายคนนี้ ตอนร็ว่าตัวเองท้องเราลืมคิดไปเลยว่าเขาจะสามารถดุแลเรากับลุกได้ไหม!!! พึ่งมาคิดได้ มันก้สายไปแล้วเนาะ แต่ก้ยังดีที่เขาทำงาน ก่อนหน้านี้ที่เรายังไม่ท้องเราเป็นคนทำงานหาตังใช้เองพอมีเงินเก้บยุบ้าง เขาทำงานเราไม่เคยได้ใช้ตังเขาสักบาท เงินที่เขาทำงานเขาเอาไปซื้อไก่บ้างเล่นบอลบ้างไม่เคยได้แตะเงินเขาเลยค่ะแต่ด้วยความที่เรายุบ้านตัวเองเรายังมีแม่ที่ยังคอยช่วยเราในเวลาที่เราลำบาก (แต่แรกๆแม่เราเขาไม่โอเคกับผู้ชายคนนี้นะคะ แต่ด้วยความที่ลูกรักใครแม่กต้องรักด้วยอ่ะเนาะ) จนเราเกือบจะคลอดยังไม่มีตังเก็บสักบาทของใช้ลุกก้ไม่มี สุดท้ายก็ต้องเป็นแม่เราที่ต้องซื้อ วันคลอดนะคะเขามาส่งเราที่โรงพยาบาลแล้วกลับบ้านไปนอน แม่เราเป้นคนมาเฝ้า เพราะเขาต้องทำงาน เอาจริงๆนะถ้าเราไม่มีแม่คอยช่วยนี่เราตายแน่ๆ เขามาเฝ้าเราแปปเดียวเราไล่ให้เขากลับไปยอนบ้านเพราะเขาทำงานมาเหนื่อยๆ ด้วยความที่เราเป็ฯห่วง นอนโรงพยาบาล 3วันวส่วนมากจะเป้นแม่ที่อยุ่คอยช่วยเราแม้กระทั่งออกโรงบาลก็มีแต่แม่เราจะคอยซักผ้าคอยดุแลเราหลังคลอดจนเราหายดีส่วนสามีไม่ได้เรื่องเลยค่ะ จนแม่เลี้ยงหลานช่วยเราได้ 4 เดือน แม่เราเสียชีวิต คือมันวูบไปหมดเราทำไรไม่ถูกไม่คิดวว่ามันจะเร้วขนาดนี้เราเสียใจมากตั้งตัวไม่ถุกเรายังทำหน้าที่ลุกได้ยังไม่ดีพอเลย หลังจากที่แม่เราเสียเราย้ายมาอยู๋บ้านเขา เหตุการมันเริ่มจากที่มาอยุ่บ้านหลังนี้ละคะทุกสิ่งทุกอย่างมันเริ่มแย่ล
ทนอยู่เพื่อลูก
เข้าเรื่องเลยนะคะ ด้วยความอายุ 19 ยังเป้นวัยรุ่นยุ คบกับแฟนแรกๆ เขาเป็นผู้ชายที่ดีมาก ดีมากจริงๆ จนไม่มีที่ติเราคบกับเขาได้ปีกว่าๆๆ แล้วเลิกกัน เลิกกันได้เกือบปี เขาตามง้อตามตื้อเราตลอดจนเราใจอ่อนกลับมาคบกับเขา พอ 3 เดือนผ่านไป เราตรวจเจอว่าท้องทั้งๆที่กินยาคุมแต่ในเมื่อมีแล้วเราไม่คิดที่จะเอาเด็กออกทั้งๆที่ยังเรียนไม่จบเราตัดสินใจเก็บเด็กไว้ หลังจากที่เราตั้งท้องได้เกือบ 6-7 เดือน เขาเปลี่ยนไปทุกอย่าง เปลี่ยนเป้นคนละคน (ก่อนท้องเราอยุ่บ้านแฟน พอร็ว่าตัวเองท้องเรากลับมาอยู่บ้านตัวเอง) เค้าไม่สนใจเรา เล่นแต่โทรศัพท์ เป้นเด็กติดเกมส์ เลี้ยงไ่ก่บ้าง งานบ้านไม่เคยทำช่วยทั้งๆที่แต่ก่อนเราอยุ่บ้านเขา เขาเป้นคนทำช่วยเราเกือบทุกอย่าง พอมาอยุ่บ้านเราไม่เคยทำไรช่วยสักอย่างตื่นก็สายเอ้อจากที่เราคิดว่าเขาคงจะเป็นสามีที่ดีตอนนี้เริ่มคิดแล้ว อารมณ์คนท้องขึ้นๆลงๆเนาะ เรานอนร้องไห้เกือบทุกวันแต่เขาไม่สนใจเราเลยจนเราคิดว่ากูเลือกถูกไหมวะที่เลือกอยุ่กับผุ้ชายคนนี้ ตอนร็ว่าตัวเองท้องเราลืมคิดไปเลยว่าเขาจะสามารถดุแลเรากับลุกได้ไหม!!! พึ่งมาคิดได้ มันก้สายไปแล้วเนาะ แต่ก้ยังดีที่เขาทำงาน ก่อนหน้านี้ที่เรายังไม่ท้องเราเป็นคนทำงานหาตังใช้เองพอมีเงินเก้บยุบ้าง เขาทำงานเราไม่เคยได้ใช้ตังเขาสักบาท เงินที่เขาทำงานเขาเอาไปซื้อไก่บ้างเล่นบอลบ้างไม่เคยได้แตะเงินเขาเลยค่ะแต่ด้วยความที่เรายุบ้านตัวเองเรายังมีแม่ที่ยังคอยช่วยเราในเวลาที่เราลำบาก (แต่แรกๆแม่เราเขาไม่โอเคกับผู้ชายคนนี้นะคะ แต่ด้วยความที่ลูกรักใครแม่กต้องรักด้วยอ่ะเนาะ) จนเราเกือบจะคลอดยังไม่มีตังเก็บสักบาทของใช้ลุกก้ไม่มี สุดท้ายก็ต้องเป็นแม่เราที่ต้องซื้อ วันคลอดนะคะเขามาส่งเราที่โรงพยาบาลแล้วกลับบ้านไปนอน แม่เราเป้นคนมาเฝ้า เพราะเขาต้องทำงาน เอาจริงๆนะถ้าเราไม่มีแม่คอยช่วยนี่เราตายแน่ๆ เขามาเฝ้าเราแปปเดียวเราไล่ให้เขากลับไปยอนบ้านเพราะเขาทำงานมาเหนื่อยๆ ด้วยความที่เราเป็ฯห่วง นอนโรงพยาบาล 3วันวส่วนมากจะเป้นแม่ที่อยุ่คอยช่วยเราแม้กระทั่งออกโรงบาลก็มีแต่แม่เราจะคอยซักผ้าคอยดุแลเราหลังคลอดจนเราหายดีส่วนสามีไม่ได้เรื่องเลยค่ะ จนแม่เลี้ยงหลานช่วยเราได้ 4 เดือน แม่เราเสียชีวิต คือมันวูบไปหมดเราทำไรไม่ถูกไม่คิดวว่ามันจะเร้วขนาดนี้เราเสียใจมากตั้งตัวไม่ถุกเรายังทำหน้าที่ลุกได้ยังไม่ดีพอเลย หลังจากที่แม่เราเสียเราย้ายมาอยู๋บ้านเขา เหตุการมันเริ่มจากที่มาอยุ่บ้านหลังนี้ละคะทุกสิ่งทุกอย่างมันเริ่มแย่ล