เรามีเรื่องจะเล่าและอยากปรึกษาทุกคนหน่อยค่ะ
คือ ก่อนหน้านี้เราเคยคบกับแฟนคนนึง เราอายุห่างกัน 11 ปี พี่เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่คบ เขาเป็นคนทำให้เรากลับมารู้สึกกับผู้ชายอีกครั้ง และเป็นรักแรกของเรา เราแอบชอบพี่เขามานานแล้ว แต่ไม่เคยบอกเขาเลย เพราะเราตอนนั้นทั้งอ้วน ทั้งดำ เป็นแค่เด็กกะโปโลคนนึง แต่พี่เขามีหน้าที่การงานที่ดี ทุกอย่างเป็นสิ่งที่เราเคยคิดว่า เราเอื้อมไปหาเขาไม่ถึงหรอก
เมื่อ 3 ปีก่อนเราเลยคิดจะตัดใจ และหายไปจากเขา ซึ่งสรุปว่าตอนนั้น ต่างคนต่างหายไป เพราะพี่เขาก็มีแฟนอยู่แล้ว เป็นพริตตี้ ซึ่งสวยมาก เราเทียบไม่ติดฝุ่นเลย 55555 เวลาผ่านไป 3 ปี วันที่เราอยู่มหาลัยปี 4 เป็นเทอมที่เราต้องไปฝึกงานที่ญี่ปุ่น วันแรกที่เราไปถึง พี่เขาก็ทักไลน์เรามาว่า "ดีครับ ตอนนี้อยู่ไหน" เราทั้งดีใจและตกใจ และมันทำให้เราคุยกันมาตลอด เรารู้ว่าพี่เขาเลิกกับแฟนไปแล้ว และเขาบอกว่ามีเรื่องบางอย่างที่ทำให้ไม่สามารถเปิดเผยว่ามีแฟนได้ เราฟังแล้วก็โอเค เข้าใจ ไม่ได้ว่าอะไร ตอนเราอยู่ญี่ปุ่น เราคุยกันทุกวัน คอลวีดีโอกันบ้าง เสียงบ้าง พี่เขารอเรา 3 เดือน และพอถึงวันที่เรากลับไทย เขาลางาน 1 วันเพื่อมาหา มาเจอเรา นั้นเป็นครั้งแรกที่ได้เจอตัวจริง พี่เขาทำให้เราพยายามเรียนให้ได้เกรดที่ดีขึ้น ทำตัวเองให้ดูดีขึ้น และเราก็ทำได้ เราเรียนจบด้วยเกรด 3 กว่า และดูดีขึ้น (นิดนึงง คิดอยู่ว่าจะแปะรูปดีมั้ย 55555) เราได้คบกับพี่เขาจริงๆ เราเคยเป็นคนที่อารมณ์ร้อน ชอบใช้แต่อารมณ์ เอาอารมณ์ตัดสินทุกอย่าง ไม่ค่อยฟังใคร ไม่ค่อยยอมใครนอกจากครอบครัว แต่พี่เขาทำให้เปลี่ยนไป เรากลายเป็นคนใช้เหตุผลมากขึ่น ใจเย็นขึ้น และรับฟังมากขึ้น ตอนคบกัน เราเข้าใจนะ ว่าทำงานแล้วมันเหนื่อย ไม่ค่อยมีเวลาให้ เราก็ไม่ได้ว่าอะไร ถึงบางครั้งจะน้อยใจ แต่ต้องเก็บไว้ในใจ เราเจอกันหลังเลิกงาน ซึ่งก่อนหน้าที่เราจะได้งาน พี่เขาคอยให้กำลังใจมาตลอด คอยบอกอย่าท้อ เดี๋ยวก็ได้ และเราก็ได้งานทำ อะไรที่เราไม่รู้ หรือทำไม่ได้ พี่เขาก็จะคอยบอกคอยสอนตลอด เรารู้สึกสบายใจเวลาอยู่กับเขา วันหยุดเราไม่เคยเจอกันเลยตั้งแต่คบกันมา มีแต่คุยผ่านไลน์ บางครั้งหายไป 3-4 ชม. เราก็ไม่ว่า เพราะเข้าใจว่าอยากพักผ่อน เล่นเกมส์ ไปหาป๊าม๊า เราก็ไม่เซ้าซี้อะไร ขอแค่บอกกันว่าไปไหน แต่ถ้าเราไม่ถาม เขาก็ไม่บอก ชอบข้ามคำถามที่เราอยู่ตลอด เราไม่สบาย ก็ไม่เคยมาดูแลเลยสักครั้ง บอกให้กินยายังไม่ค่อยมีเลย เราไม่เคยเจอกันข้างนอกเลย จะเจอกันที่ห้องเราตลอด ตั้งแต่คบมาเรารู้เรื่องเกี่ยวกับเขาไม่ถึง 15% ด้วยซ้ำ ใครๆ อาจคิดว่าเราดูโง่นะ ที่ยังอยู่แบบนี้ เข้าใจเลย ถ้าถามว่าพ่อแม่เรารู้มั้ย ว่าคบกัน รู้ค่ะ แต่เขาไม่ยอมคุยกับพ่อแม่เราเลยสักครั้ง และทางบ้านเขาก็ไม่รู้ว่า คบกับเรา ตรงนี้เราจุกมาก ตอนที่เขาบอกกับเราว่า ไม่เต็ม 100% กับเรา เขาไม่เคยมาค้างห้องเรา มาหานานสุดแค่ 2 ชม. หรือบางครั้งแค่ 30 นาทีก็มี เขาบอกว่าต้องรีบกลับบ้าน กลับช้าไม่ได้ เราก็ อืมมมม....
เราเคยผิดที่นัดเขาแล้วสาย เพราะงานเราเข้าด่วน และอีกหนึ่งอย่างคือ เขาโทรมาแล้วมันติดสาย ซึ่งเราคุยกับคนที่เราคิดแค่เพื่อน
และมันมีอีกครั้งที่เราทำผิดพลาดครั้งใหญ่ มันเป็นความผิดที่ร้ายแรงมาก เรารู้ และความผิดครั้งนั้น ทำให้เราเสียเขาไป แต่เขาบอกว่า เขาจะยังอยู่กับเรา ไม่ไปไหน เพราะเขารู้ว่าเราไม่พร้อมที่เลิก เขารู้ว่าเราเจ็บแค่ไหน แต่เมื่อ 2 วันก่อน เขามีคนใหม่ไปแล้ว... แต่เขายังบอกว่า รักเราอยู่
คือเราต้องทำยังไงดี ถามว่าเรายังรักเขามั้ย เรายังรักเขาอยู่ เราขอโอกาสเขา แต่เขาบอกว่าเราทำพังเอง มันสายไปแล้ว ตอนนี้เราเจ็บ เราทรมานมาก เรารู้นะว่าต้องเดินหน้าต่อไป แต่ตอนนี้เราอ่อนแอเกินไป
เราอยากขอคำปรึกษาจากทุกคนหน่อยค่ะ
ว่า เราควรทำยังไงดี ในเมื่อเรายังรักเขาอยู่ ยังคิดถึงเขา แม้ว่าแทบไม่มีโอกาสที่เขาจะกลับมาอีก
เรามีเรื่องจะเล่าและอยากปรึกษาทุกคนหน่อย เรากำลังอ่อนแอ
คือ ก่อนหน้านี้เราเคยคบกับแฟนคนนึง เราอายุห่างกัน 11 ปี พี่เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่คบ เขาเป็นคนทำให้เรากลับมารู้สึกกับผู้ชายอีกครั้ง และเป็นรักแรกของเรา เราแอบชอบพี่เขามานานแล้ว แต่ไม่เคยบอกเขาเลย เพราะเราตอนนั้นทั้งอ้วน ทั้งดำ เป็นแค่เด็กกะโปโลคนนึง แต่พี่เขามีหน้าที่การงานที่ดี ทุกอย่างเป็นสิ่งที่เราเคยคิดว่า เราเอื้อมไปหาเขาไม่ถึงหรอก
เมื่อ 3 ปีก่อนเราเลยคิดจะตัดใจ และหายไปจากเขา ซึ่งสรุปว่าตอนนั้น ต่างคนต่างหายไป เพราะพี่เขาก็มีแฟนอยู่แล้ว เป็นพริตตี้ ซึ่งสวยมาก เราเทียบไม่ติดฝุ่นเลย 55555 เวลาผ่านไป 3 ปี วันที่เราอยู่มหาลัยปี 4 เป็นเทอมที่เราต้องไปฝึกงานที่ญี่ปุ่น วันแรกที่เราไปถึง พี่เขาก็ทักไลน์เรามาว่า "ดีครับ ตอนนี้อยู่ไหน" เราทั้งดีใจและตกใจ และมันทำให้เราคุยกันมาตลอด เรารู้ว่าพี่เขาเลิกกับแฟนไปแล้ว และเขาบอกว่ามีเรื่องบางอย่างที่ทำให้ไม่สามารถเปิดเผยว่ามีแฟนได้ เราฟังแล้วก็โอเค เข้าใจ ไม่ได้ว่าอะไร ตอนเราอยู่ญี่ปุ่น เราคุยกันทุกวัน คอลวีดีโอกันบ้าง เสียงบ้าง พี่เขารอเรา 3 เดือน และพอถึงวันที่เรากลับไทย เขาลางาน 1 วันเพื่อมาหา มาเจอเรา นั้นเป็นครั้งแรกที่ได้เจอตัวจริง พี่เขาทำให้เราพยายามเรียนให้ได้เกรดที่ดีขึ้น ทำตัวเองให้ดูดีขึ้น และเราก็ทำได้ เราเรียนจบด้วยเกรด 3 กว่า และดูดีขึ้น (นิดนึงง คิดอยู่ว่าจะแปะรูปดีมั้ย 55555) เราได้คบกับพี่เขาจริงๆ เราเคยเป็นคนที่อารมณ์ร้อน ชอบใช้แต่อารมณ์ เอาอารมณ์ตัดสินทุกอย่าง ไม่ค่อยฟังใคร ไม่ค่อยยอมใครนอกจากครอบครัว แต่พี่เขาทำให้เปลี่ยนไป เรากลายเป็นคนใช้เหตุผลมากขึ่น ใจเย็นขึ้น และรับฟังมากขึ้น ตอนคบกัน เราเข้าใจนะ ว่าทำงานแล้วมันเหนื่อย ไม่ค่อยมีเวลาให้ เราก็ไม่ได้ว่าอะไร ถึงบางครั้งจะน้อยใจ แต่ต้องเก็บไว้ในใจ เราเจอกันหลังเลิกงาน ซึ่งก่อนหน้าที่เราจะได้งาน พี่เขาคอยให้กำลังใจมาตลอด คอยบอกอย่าท้อ เดี๋ยวก็ได้ และเราก็ได้งานทำ อะไรที่เราไม่รู้ หรือทำไม่ได้ พี่เขาก็จะคอยบอกคอยสอนตลอด เรารู้สึกสบายใจเวลาอยู่กับเขา วันหยุดเราไม่เคยเจอกันเลยตั้งแต่คบกันมา มีแต่คุยผ่านไลน์ บางครั้งหายไป 3-4 ชม. เราก็ไม่ว่า เพราะเข้าใจว่าอยากพักผ่อน เล่นเกมส์ ไปหาป๊าม๊า เราก็ไม่เซ้าซี้อะไร ขอแค่บอกกันว่าไปไหน แต่ถ้าเราไม่ถาม เขาก็ไม่บอก ชอบข้ามคำถามที่เราอยู่ตลอด เราไม่สบาย ก็ไม่เคยมาดูแลเลยสักครั้ง บอกให้กินยายังไม่ค่อยมีเลย เราไม่เคยเจอกันข้างนอกเลย จะเจอกันที่ห้องเราตลอด ตั้งแต่คบมาเรารู้เรื่องเกี่ยวกับเขาไม่ถึง 15% ด้วยซ้ำ ใครๆ อาจคิดว่าเราดูโง่นะ ที่ยังอยู่แบบนี้ เข้าใจเลย ถ้าถามว่าพ่อแม่เรารู้มั้ย ว่าคบกัน รู้ค่ะ แต่เขาไม่ยอมคุยกับพ่อแม่เราเลยสักครั้ง และทางบ้านเขาก็ไม่รู้ว่า คบกับเรา ตรงนี้เราจุกมาก ตอนที่เขาบอกกับเราว่า ไม่เต็ม 100% กับเรา เขาไม่เคยมาค้างห้องเรา มาหานานสุดแค่ 2 ชม. หรือบางครั้งแค่ 30 นาทีก็มี เขาบอกว่าต้องรีบกลับบ้าน กลับช้าไม่ได้ เราก็ อืมมมม....
เราเคยผิดที่นัดเขาแล้วสาย เพราะงานเราเข้าด่วน และอีกหนึ่งอย่างคือ เขาโทรมาแล้วมันติดสาย ซึ่งเราคุยกับคนที่เราคิดแค่เพื่อน
และมันมีอีกครั้งที่เราทำผิดพลาดครั้งใหญ่ มันเป็นความผิดที่ร้ายแรงมาก เรารู้ และความผิดครั้งนั้น ทำให้เราเสียเขาไป แต่เขาบอกว่า เขาจะยังอยู่กับเรา ไม่ไปไหน เพราะเขารู้ว่าเราไม่พร้อมที่เลิก เขารู้ว่าเราเจ็บแค่ไหน แต่เมื่อ 2 วันก่อน เขามีคนใหม่ไปแล้ว... แต่เขายังบอกว่า รักเราอยู่
คือเราต้องทำยังไงดี ถามว่าเรายังรักเขามั้ย เรายังรักเขาอยู่ เราขอโอกาสเขา แต่เขาบอกว่าเราทำพังเอง มันสายไปแล้ว ตอนนี้เราเจ็บ เราทรมานมาก เรารู้นะว่าต้องเดินหน้าต่อไป แต่ตอนนี้เราอ่อนแอเกินไป
เราอยากขอคำปรึกษาจากทุกคนหน่อยค่ะ
ว่า เราควรทำยังไงดี ในเมื่อเรายังรักเขาอยู่ ยังคิดถึงเขา แม้ว่าแทบไม่มีโอกาสที่เขาจะกลับมาอีก