กวีในดงดาบ : เมื่อหิมะละลาย

หนาวเหมือนมีหิมะ จะเริ่มตก
มาคลุมปกแผ่นดิน ถิ่นทั้งหลาย
สังหรณ์ใจในลาง อย่างมากมาย
เพราะอากาศเย็นกาย สบายดี

   ต้นหญ้าดอกงอกงาม ตามทุกภาค
หยั่งลึกรากฝอยแก้ว แล้วเต็มที่
ต้นเก่าก่อนตอนโดน โค่นย่ำยี
ก็กลับมีสีสัน อันน่าดู

  ลมร้อนรุนแรงราว พายุคลั่ง
ที่ประดังถั่งโถม โหมมาสู่
ราวจะรื้อต้นราก จากฤดู
แต่ยึดอยู่สู้ต่อ เพราะรอคอย

    รอรากเหง้าเข้าสู่ ฤดูฝน
ลมหัวกุดฉุดวน ก็ไม่ถอย
ก้านและต้นทนได้ ไม่สำออย
เพราะเห็นรอยฤดูดี ที่จะมา

  หนาวเหมือนมีหิมะ จะเริ่มตก
มาคลุมปกบ้านนอก ให้ดอกหญ้า
แพรวพราวงามตามก้าน ละลานตา
มีคุณค่าสะพรั่ง ทั้งแผ่นดิน

  บทโศลก ง่าย , งาม ตามความคิด
สัมผัสได้ด้วยจิต ใจทั้งสิ้น
พริ้มตาหลับกับภวังค์ ยังได้ยิน
  เสียงหัวใจถวิล ถึงหิมะ

              .........

   ขอน้อมคารวะ ทุกๆท่านครับ