มหกรรมความเเตกเเยก ที่มีชื่อเรียกว่า "กีฬาสี"?

เราว่ามันควรจะไม่มีจะดีกว่าไหม เค้าบอกทำเพื่อความสามัคคี ออกกำลังกาย บลาๆ เเต่ผลลัพธ์ที่ได้ มันตรงกันข้ามเลยนะ วันนี้จะขอเสนอในมุมของเรานะ เราเป็นพี่ ม.6 ต้องทำหน้าที่ทุกอย่าง ทำสเเตนด์เชียร์ จัดนักกีฬา หาข้าว หาน้ำ เป็นกรรมการ อำนวยความสะดวกให้น้องๆ เเต่ก็ยังไม่วาย โดนเอาเปรียบจากเพื่อนกันเอง บางทีก็มีพูดใส่กันบ้าง เช่น "ช่วยๆกันหน่อยนะ ทำด้วยกัน ก็ต้องเหนื่อยด้วยกัน" ฯลฯ คือเราทำนะ พอเราเสร็จของเรา เรามาพักเเปปเดียว พอเพื่อนเห็นก็ติดว่าเราไม่ช่วย เราเอาเปรียบ บางทีเพื่อนขอให้เราช่วย เราก็ไปช่วยโดยไม่คิดอะไรนะ เราก็ช่วยเพื่อนปกติ เเต่พอเราขอให้ช่วยบ้าง มันกลับตอบว่า "หน้าที่ใครก็รับผิดชอบกันเองสิ ทำเองสิ กูก็มีเรื่องต้องทำนะ"
นี้ยังไม่หมดนะ ไหนจะเรื่องน้องๆเถียงกันเวลาเล่นกีฬาบ้าง โกงกันบ้าง เยอะเเยะ
เราว่านะ เรื่องดีๆของกีฬาสีก็มีเยอะ เเต่ต้องยอมรับเหมือนกันว่าข้อเสียมันเยอะมากกว่า มันกระทบถึงทุกคน เช่น ครูที่ตัดสิน ถ้าตัดสินไม่ถูกใจเด็ก เด็กก็เกลียด รุ่นพี่ (เรา) ถ้าบังคับน้องเกินไป ถ้าทำงานออกมาไม่ดี น้องก็เกลียด เเล้วไหนจะเพื่อนกันเองที่เกลียดกันเพราะกีฬาสีอีกละ มันมีปัญหาเยอะจริงๆนะ