๓๗๘. สพฺเพ อมิตฺเต ตรติ โย มิตฺตานํ น ทุพฺภติ.
ผู้ไม่ประทุษร้ายมิตร ย่อมผ่านพ้นศัตรูทั้งปวง.
ขุ. ชา. นวก. ๒๗/๑๕๕.
“ไม่รู้จะกราย เลยกันออกไปทำไม ทั้ง ๆ ที่ว่า พวกเราเป็นพวกหัวด้วน ๆ กันอยู่แบบนี้แหละ ดีแล้ว เพราะยังไม่พบผู้นำที่เหมาะสม, ก็ควรแค่ค้างคา ไว้อย่างเก่า ดีกว่าที่จะยกหัวกระทู้ ออกใหม่ ไปเรื่อย ๆ เราค้างไว้ ดีกว่าจะยัดกระทู้ถาม ถามส่งความแบบสกปรก เหม็นเน่า และทำเล่น ๆ ยกหาหอกนำศัตรูและข้าศึกเข้ามาให้บ้านให้เมืองของเรากันเอง แบบเล่น ๆ, ขาดความรู้ดี รู้เหนือรู้ใต้ อ่านนิทานชาดกกันไม่ขาด ไม่เป็น และไม่รู้จักเทียบไปจากเรื่องพระมหาชนก กันบ้างก่อน
อยู่ดี ๆ แลเอาแต่กลิ่นขี้นก ตกใจแต่กลิ่นขี้หมา ก็ให้ยกอวดปากสากกระเบือ กันออกมาเสียแล้ว “คิดจะตำครก ตกกระไดผี” หวังล่อ หวังเล่น หวังหลอก กันจบไปแต่เพียงแค่นั้น เข้าขั้น “รักดี เรามีขี้นก” เข้าขั้น “รักโลก เราต้องมีขี้หมา” จะให้คนดี ๆ เขาต้องคอยใส่ใจระวัง และรำคาญ, ต้องระวังคนเก่ง บ้าแบบนั้น ทั้งบนฟ้า บนบก, เพราะพวกขี้หมา และขี้นก ที่ยกกันเข้ามาอยู่เรื่อย ๆ นั้น เหม็น! และมีเชื้อโรค มากแท้ จริง ๆ,
แต่ก็เอาเถอะ ฉะนั้น เราจะกระอ่วน จะออก จะยอมยกออกมาตามแท็กของพระพุทธเจ้าของเราต่อ ซึ่งเรื่องอันแต่ไม่ดี มีแต่ทางระคายเคือง แบบนั้น จะได้ไกลออกไปบ้าง, ให้พวกเรา พิจารณายกตาม ตอบบทพุทธภาษิต แก่เหนือใต้ ไปตลอดทั่วทั้งทิศตรงและทิศเฉียง ให้ตลอดเวลาไว้, ไม่ต้องมัวไปกระท่อนกระแท่น ตามเขาอยู่แบบนั้น, จงดีแค่ว่า พวกเราอุ่นใจกับบทพระอรรถกถาจารย์ เราก็อยู่ได้, ซึ่งเขาจะว่า ดีแต่เราอ้างคำของครู แบบสาวก “บู๊ส่ง!” ก็แต่แค่ตามคำอรรถกถา, เข้าใจว่า พวกเราดีแต่อ้าง หลักฐานชั้นรอง บู๊ส่ง กันอยู่แค่นั้น ยังไม่สู้ นิยาย มาเวล กันกะของเขาอะไรไม่ได้เลย ทำไม?พวกเรา ฝั่งเถรวาท ไม่ให้อ้างพระพุทธเจ้า! กันบ้าง
ตอบว่า เขาบู๊ มาได้แค่นั้น เราก็ส่งบู๊ ให้ได้แค่นั้น!, เพราะว่า เขาไม่ศึกษาศาสนาพุทธให้ตลอด ซึ่งปาฏิหาริย์ ที่จะน่าซึ้งใจแลซาบซึ้ง กว่าการบู๊สะบั้นหั่นแหลก ตามแค่บทหนังมาเวลนั้น, เรื่องดีที่สุดของเขา มีมากกว่าแค่ไหน ของพวกเรา มีมาก และจริงแท้ มากมายยิ่งกว่าเขา จนเปรียบกันไม่ได้ จะต้องถึงที่อ้างพระพุทธเจ้าหรือ?,
ดั่งนั้นเป็นเพราะว่า เขาไม่ศึกษาศาสนาพุทธให้ตลอด นั่นเอง ถึงจะมารู้ว่า ปัจจัยนิทานนกฮูกไทย มีดีกว่า วอลท์ดีสนีย์, ปัจจัยนิทานของช่างดอกไม้นายสวน มีดีกว่า นักออกแบบแฟชั่นฝรั่งเศส, ปัจจัยนิทานแม่ทัพทหารผลาญศรัตรูแผ่นดิน มีดีกว่านักรบฮิตเลอร์, และปัจจัยนิทานพี่ชาย ยอมตายก็ไม่ขายน้อง ให้เสียขี้หน้า ก็มีดีกว่า นิทานแห่งชาติอียิปต์คุปโต เป็นไหน ๆ, พวกเด็กปากทารก พวกนั้น ที่ตั้งกระทู้มาสุ่มสี่ สุ่มห้า ไม่รู้จักซึ่งพระพละกำลังของพระพุทธะสมณะโคดม ของเรา ที่ทรงประทานพระพละกำลังผ่านทางพระปัจเจกพุทธเจ้า ทั้งหมดแล้ว ๔ พระองค์, ที่จะให้เกิดอัศจรรย์แก่โลก มากยิ่งเท่าไหร่ก็ได้
โดยที่พวกเรา ไม่ต้องประทุษร้าย โปรยคำถามตอบ นั้นไปถึง คนนอก หรือคนไกล ๆ ในชนิดที่จะพูด และเขียนแสดงไว้ ให้เขาต้องได้รับความเจ็บปวด.”
“รักดี เรามีขี้นก” เข้าขั้น “รักโลก เราต้องมีขี้หมา”
ผู้ไม่ประทุษร้ายมิตร ย่อมผ่านพ้นศัตรูทั้งปวง.
ขุ. ชา. นวก. ๒๗/๑๕๕.
“ไม่รู้จะกราย เลยกันออกไปทำไม ทั้ง ๆ ที่ว่า พวกเราเป็นพวกหัวด้วน ๆ กันอยู่แบบนี้แหละ ดีแล้ว เพราะยังไม่พบผู้นำที่เหมาะสม, ก็ควรแค่ค้างคา ไว้อย่างเก่า ดีกว่าที่จะยกหัวกระทู้ ออกใหม่ ไปเรื่อย ๆ เราค้างไว้ ดีกว่าจะยัดกระทู้ถาม ถามส่งความแบบสกปรก เหม็นเน่า และทำเล่น ๆ ยกหาหอกนำศัตรูและข้าศึกเข้ามาให้บ้านให้เมืองของเรากันเอง แบบเล่น ๆ, ขาดความรู้ดี รู้เหนือรู้ใต้ อ่านนิทานชาดกกันไม่ขาด ไม่เป็น และไม่รู้จักเทียบไปจากเรื่องพระมหาชนก กันบ้างก่อน
อยู่ดี ๆ แลเอาแต่กลิ่นขี้นก ตกใจแต่กลิ่นขี้หมา ก็ให้ยกอวดปากสากกระเบือ กันออกมาเสียแล้ว “คิดจะตำครก ตกกระไดผี” หวังล่อ หวังเล่น หวังหลอก กันจบไปแต่เพียงแค่นั้น เข้าขั้น “รักดี เรามีขี้นก” เข้าขั้น “รักโลก เราต้องมีขี้หมา” จะให้คนดี ๆ เขาต้องคอยใส่ใจระวัง และรำคาญ, ต้องระวังคนเก่ง บ้าแบบนั้น ทั้งบนฟ้า บนบก, เพราะพวกขี้หมา และขี้นก ที่ยกกันเข้ามาอยู่เรื่อย ๆ นั้น เหม็น! และมีเชื้อโรค มากแท้ จริง ๆ,
แต่ก็เอาเถอะ ฉะนั้น เราจะกระอ่วน จะออก จะยอมยกออกมาตามแท็กของพระพุทธเจ้าของเราต่อ ซึ่งเรื่องอันแต่ไม่ดี มีแต่ทางระคายเคือง แบบนั้น จะได้ไกลออกไปบ้าง, ให้พวกเรา พิจารณายกตาม ตอบบทพุทธภาษิต แก่เหนือใต้ ไปตลอดทั่วทั้งทิศตรงและทิศเฉียง ให้ตลอดเวลาไว้, ไม่ต้องมัวไปกระท่อนกระแท่น ตามเขาอยู่แบบนั้น, จงดีแค่ว่า พวกเราอุ่นใจกับบทพระอรรถกถาจารย์ เราก็อยู่ได้, ซึ่งเขาจะว่า ดีแต่เราอ้างคำของครู แบบสาวก “บู๊ส่ง!” ก็แต่แค่ตามคำอรรถกถา, เข้าใจว่า พวกเราดีแต่อ้าง หลักฐานชั้นรอง บู๊ส่ง กันอยู่แค่นั้น ยังไม่สู้ นิยาย มาเวล กันกะของเขาอะไรไม่ได้เลย ทำไม?พวกเรา ฝั่งเถรวาท ไม่ให้อ้างพระพุทธเจ้า! กันบ้าง
ตอบว่า เขาบู๊ มาได้แค่นั้น เราก็ส่งบู๊ ให้ได้แค่นั้น!, เพราะว่า เขาไม่ศึกษาศาสนาพุทธให้ตลอด ซึ่งปาฏิหาริย์ ที่จะน่าซึ้งใจแลซาบซึ้ง กว่าการบู๊สะบั้นหั่นแหลก ตามแค่บทหนังมาเวลนั้น, เรื่องดีที่สุดของเขา มีมากกว่าแค่ไหน ของพวกเรา มีมาก และจริงแท้ มากมายยิ่งกว่าเขา จนเปรียบกันไม่ได้ จะต้องถึงที่อ้างพระพุทธเจ้าหรือ?,
ดั่งนั้นเป็นเพราะว่า เขาไม่ศึกษาศาสนาพุทธให้ตลอด นั่นเอง ถึงจะมารู้ว่า ปัจจัยนิทานนกฮูกไทย มีดีกว่า วอลท์ดีสนีย์, ปัจจัยนิทานของช่างดอกไม้นายสวน มีดีกว่า นักออกแบบแฟชั่นฝรั่งเศส, ปัจจัยนิทานแม่ทัพทหารผลาญศรัตรูแผ่นดิน มีดีกว่านักรบฮิตเลอร์, และปัจจัยนิทานพี่ชาย ยอมตายก็ไม่ขายน้อง ให้เสียขี้หน้า ก็มีดีกว่า นิทานแห่งชาติอียิปต์คุปโต เป็นไหน ๆ, พวกเด็กปากทารก พวกนั้น ที่ตั้งกระทู้มาสุ่มสี่ สุ่มห้า ไม่รู้จักซึ่งพระพละกำลังของพระพุทธะสมณะโคดม ของเรา ที่ทรงประทานพระพละกำลังผ่านทางพระปัจเจกพุทธเจ้า ทั้งหมดแล้ว ๔ พระองค์, ที่จะให้เกิดอัศจรรย์แก่โลก มากยิ่งเท่าไหร่ก็ได้
โดยที่พวกเรา ไม่ต้องประทุษร้าย โปรยคำถามตอบ นั้นไปถึง คนนอก หรือคนไกล ๆ ในชนิดที่จะพูด และเขียนแสดงไว้ ให้เขาต้องได้รับความเจ็บปวด.”