คนเราบางทีเมื่อชินกับอะไร ก็มักจะ ไม่รู้สึก ไม่เห็น ไม่ได้ยิน ไม่ห็นความสำคัญ
ยกตัวอย่างเช่น…
หากบ้านเราอยู่ใกล้น้ำตก ได้ยินเสียงน้ำตกทุกวัน นานๆเข้าก็ไม่ได้ยิน
บางคนได้ยินเสียงภรรยาบ่นทุกวัน นานๆเข้าบ่นไปก็ไม่ได้ยิน
บางคนคุยกันแฟนทุกวัน ผ่านไปนานเข้าเลยไม่รู้อยู่ในฐานะอะไร
บางคนเวลาเขาอยู่ติได้ติดีทุกวัน ถึงวันที่เขาจากไป ถึงนึกได้ว่าสำคัญ
:
ทุกวันเห็นท่านนายกฯ ออกทีวี นานมาหลายปีจนตอนนี้เห็นเหมือนไม่ห็น
:
:
:
อะไรที่เราเคยชิน เสียงน้ำตกกระแทกหิน ยังไม่ได้ยินใช่ไหม
แว่นตาที่สวมอยู่ตลอด บางทียังคิดว่าถอด ไปวางไว้ตรงไหน
สติมิอยู่กับเนื้อกับตัว บางทีก็เลยมั่ว ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร
ที่เขียนก็แค่อยากบอก มันมิใช่เรื่องตลก มันธรรมดาของใครๆ
:
:
:
—-ผลึกหิน—-
ปล. เรื่องข้างบน มิใช่เรื่องของตัวเอง แต่ใครๆเขาก็เป็นกัน
@@@ใครๆเขาก็เป็นกัน@@@ —-ผลึกหิน—-
ยกตัวอย่างเช่น…
หากบ้านเราอยู่ใกล้น้ำตก ได้ยินเสียงน้ำตกทุกวัน นานๆเข้าก็ไม่ได้ยิน
บางคนได้ยินเสียงภรรยาบ่นทุกวัน นานๆเข้าบ่นไปก็ไม่ได้ยิน
บางคนคุยกันแฟนทุกวัน ผ่านไปนานเข้าเลยไม่รู้อยู่ในฐานะอะไร
บางคนเวลาเขาอยู่ติได้ติดีทุกวัน ถึงวันที่เขาจากไป ถึงนึกได้ว่าสำคัญ
:
ทุกวันเห็นท่านนายกฯ ออกทีวี นานมาหลายปีจนตอนนี้เห็นเหมือนไม่ห็น
:
:
:
อะไรที่เราเคยชิน เสียงน้ำตกกระแทกหิน ยังไม่ได้ยินใช่ไหม
แว่นตาที่สวมอยู่ตลอด บางทียังคิดว่าถอด ไปวางไว้ตรงไหน
สติมิอยู่กับเนื้อกับตัว บางทีก็เลยมั่ว ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร
ที่เขียนก็แค่อยากบอก มันมิใช่เรื่องตลก มันธรรมดาของใครๆ
:
:
:
—-ผลึกหิน—-
ปล. เรื่องข้างบน มิใช่เรื่องของตัวเอง แต่ใครๆเขาก็เป็นกัน