ถ้าให้คุณ เปรียบเทียบความรัก คุณจะเปรียบกับอะไร

สำหรับผมคงเป็น"ความรักก็เหมือนเกมจับคู่"

คุณเคยเล่นเกมละลายพฤติกรรมไหม
เกมที่มักจะร้องเพลงว่า


'เธอมองฉัน ฉันก็มองเธอ เธอมองฉัน ฉันจ้องมองเธอ'

'ให้จับคู่กับเพศตรงข้าม!!' เสียงคนร้องเพลงออกคำสั่ง

คุณพอจำเหตุการณ์เหล่านั้นได้ไหม
เหตุการณ์มันเลือนลางมากสำหรับผม
ผมรู้ว่าเหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็ว
แต่คุณลองนึกดูดีๆ คิดตามช้าๆ
ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

ใช่แล้ว คุณกำลังเห็นความวุ่นวายท่ามกลางความสับสน 
ผู้คนกระเสื...กกระสนวิ่งหาคู่
บางคนวิ่งมาจากที่แสนไกล
บางคนเอาคนใกล้ตัว
บางคนวิ่งไปหาคนที่เขาหมายตาไว้

คนที่จับคู่ได้แล้วเริ่มพากันนั่งลง
ผู้คนเริ่มบางตา ความวุ่นวายเมื่อครู่ค่อยๆหายไป เสียงวิ่งค่อยๆเบาลง เหลือแต่ความอ้างว้าง จนพบกับคนคนหนึ่งที่ยืนอยู่คนเดียว คนที่ไม่มีใครเอา...
เราจับคู่กับเค้า โดยที่ไม่รู้ว่าเค้าเป็นใครนิสัยเป็นอย่างไร ไม่รู้แม้กระทั่งว่าคนสั่งจะให้ทำอะไรต่อ แต่คุณก็เลือกเขาแล้วคุณคิดว่าแค่มีคู่ตามคำสั่งก็อุ่นใจได้ละหรอ คงไม่ต้องโดนทำโทษมั้ง เหมือนเกมที่เคยเล่นที่ผ่านๆมานั่นแหละ พวกที่หาคู่ไม่ได้จะต้องโดนทำโทษแน่ๆ 
ทำไมพวกคุณให้ปล่อยคนอื่นเข้าในชีวิตมาง่ายจัง อืม..คงเป็นเพราะผมคิดมากเองแหละ คิดจนทำให้ผมยืนอยู่คนเดียวและโดนทำโทษในเกมนี้

พวกคุณคงคิดถูกแล้วละมั้ง มันคงเหมือนความรัก ถ้าความรักสั่งให้เราจับคู่กับคนคนหนึ่งซึ่งเราเองก็ยังไม่รู้คำสั่งที่แน่ชัดก็ต้องจับ

จะมีคนวิ่งมาจากที่แสนไกลเพื่อจับคู่กับใครสักคน
จะมีคนเลือกที่จับคู่กับคนใกล้ตัว
จะมีบางคนเลือกจับคู่กับคนที่หมายตาไว้
และแน่นอน  จะมีคนที่ไม่มีคู่..

คำสั่งก็คือความหมายของคำว่ารักนั่นแหละกลับมาสู่ชีวิตจริงที่ผมเห็นเพื่อนทยอยกันนั่งเหมือนในเกมนี้ และคงเป็นผมที่ยืนอยู่คนเดียว
ผมคงโดนลงโทษอีกสินะ 
แล้วรอบนี้ความรักจะลงโทษอะไรล่ะ..

มันก็เป็นเช่นนั้นหลายๆครั้ง