ผมไม่รู้ว่าผมเป็นอะไรทำไมถึงชอบคิดว่าถ้าตัวเองไม่อยู่บนโลกแล้วคนอื่นจะมีความสุขตอนนี้ผมอายุ 40 แล้วผมคิดว่าผมเป็นตั้งแต่อายุ 18 ทุกวันนี้มีแต่ความไม่กล้าทำอะไร จะทำไรก้อกลัวใครจะรู้จักหรือเห็น จึงชอบที่จะอยู่ที่ที่ไม่มีใครรู้จัก ผมไม่อยากเป็นแบบนี้ผมรู้ว่ามันทำให้คนในครอบครัวเป็นทุกข์ด้วย เพราะเขาจะเห็นพฤติกรรมตลอด อยากจะรู้จริงๆว่าคนเราเกิดมาเพื่ออะไรผมอยากมีวิธีแนวทางที่ที่ผมจะหายจากความคิดแบบนี้ บอกจริงๆเลยว่ามันทรมานมากที่อยู่บนโลกนี้อันนี้เป็นความคิดของผมนะครับ ผมเหมือนคนอ่อนแอมากในด้านความคิดทั้งที่อายุปูนนี้แล้วรบกวนท่านด้วยครับ ขอโทษนะครับท่านที่ไม่ชอบที่ผมเขียน แต่ผมทรมานจิตใจจริงๆครับ
ทำไมถึงคิดว่าถ้าไม่มีลมหายจะมีความสุข ตลอดเวลาหรือบ่อยมากๆ