คือเราเป็นผู้หญิง ปีนี้อายุ23แล้ว แต่ว่ายังเรียนอยู่ปี2 เราเลยยังอยู่บ้านกับครอบครัว เพื่อตั้งใจเรียนให้จบ อยู่มาวันนึง เรานึกอยากตัดผมสั้น อยากมากๆเพราะช่วงนี้ผมเราเสียด้วย แล้วเผอิญเราก็ไม่ใช่ผู้หญิงสาวสวยอยู่แล้ว เรามันสายห้าวมากกว่า เราเลยตัดสินใจเข้าร้านตัดผมทันทีเลย หลังจากเราตัดเสร็จ เราก็เข้าคลาสบ่ายตามปกติต่อ ทีนีชักเริ่มกังวล ว่าเพื่อนจะด่าไหม อาจารย์จะไม่โอเคหรือเปล่า แต่ปรากฏว่าฟีดแบคมันดีมากแก เขาชอบทรงผมเรากันหมดเลย เราก็มั่นใจแล้วว่าทรงนี้เราโอเคว่ะ คราวนี้มาถึงด่านแม่... เรากลับบ้านเวลาปกติ ตอนแรกไม่กล้าเข้าไปคุย เลยทำเป็นสระผมแล้วเอาผ้าคลุมหัวไว้ แล้วแกล้งๆเดินเข้าไปถามแม่ เอารูปในมือถือส่งให้แม่ดู (ทรงที่เราเอาให้ช่างเขาตัด) ถามแม่ว่า หนูอยากตัดทรงนี้ สวยไหม? แม่ก็งงๆ เราเข้าใจว่า

งกับเราว่าเราอยากจะกลับไปไว้ผมสั้นทำไม ตั้งแต่อนุบาลจนถึงม.ปลายเราตัดสั้นตลอด เพิ่งจะไว้ยาวได้ 4-5 ปี เราก็เข้าใจว่าแม่คิดแบบนี้ แต่พอเราเปิดผ้าออกมาเท่านั้นแหละ แม่ถึงกับรับไม่ได้ พร้อมให้เราเก็บข้าวของไปอยู่กับคนอื่น เขาบอกว่าเขาผิดหวัง เขารับไม่ได้ คนอื่นจะมองเขาเป็นคนยังไง (อันที่จริงแม่ด่าเป็นคำหยาบทั้งหมด) เราเลยตอบไปแค่ว่าเราอยากผมสั้น สั้นแบบนี้เลย มันสบายหัวเรามากกว่า เราก็เถียงไปตามประสาคนน้อยใจ อายุเรา 23 แล้ว เราก็อยากเริ่มต้นการสร้างบุคลิกใหม่ให้เราบ้าง อยากเป็นคนใหม่บ้าง แล้วที่เราเศร้าเข้าไปอีก เขาคิดว่าเรายังเรียนอยู่ปี 1 ไม่ควรทำตัวทุเรศแบบนี้ (?) เราเลยย้อนถามแม่ไป ว่าจำอายุหนูได้ไหม ว่าปีนี้หนูอายุเท่าไหร่ แม่ก็เงียบ หลังจากนั้นแม่ก็โทรคุยกับพ่อ เรื่องจะย้ายไปอยู่กับพ่อที่ใต้ เราแค่อยากรู้ว่าเราผิดมากแค่ไหน จนถึงขั้นไล่ออกจากบ้าน เราเครียดมากค่ะ
คือเราไปตัดผมมาค่ะ สั้นมากด้วย สั้นแบบรองทรงชายเลย แล้วแม่โกรธมากจนไล่เราออกจากบ้าน เหตุผลเพราะว่าเราตัดผมทรงที่เขาไม่ชอ