มีคำไวพจน์ที่มีความหมายว่า"มาก เยอะ"กับ"อย่า"บ้างมั้ย??

คือต้องแต่งอินทรวิเชียร แล้วมันเป็นครุ ลหุ แต่มันติดตรงลหุ ประโยค"แสนพิจิตรดังบุปผา" กับ"มิอย่าได้ ร เลยหนา" คิดยังไงก็คิดไม่ออก ช่วยหน่อยค่ะ ไม่อยากโดนแก้แล้ว





ขอบคุณค่ะ