คือเราเรียนอยู่ห้องเดียวกับรุ่นพี่ที่ชอบ(เขาดรอปมา)
ช่วงเปิดเทอมเเรกๆเราก็ไม่ได้อะไรเพราะต่างคนต่างยังเป็นเด็กใหม่ไม่รู้จักกัน จนวันนึงพี่เขาแอดเฟสเรามา เเล้วก็คุยๆกันมาเรื่อยๆบวกกับความที่เราเหงาเเละไม่มีใครเราก็คุยกับพี่เขาบ่อยขึ้น จนเราไม่รู้ตัวเลยว่าจากในแชทที่คุยกันก็เหมือนจะมาสนิทกันจริงๆ พี่เขาก็มาเล่นมาคุยด้วยบ่อย จนวันนึงเรารู้สึกอึดอัดมาก อยากบอกชอบพี่เขาไป เราเลยตัดสินบอกชอบพี่เขาไป แต่พี่เขาก็กลับบอกขอโทษ เพราะพี่เขาคุยกับเเฟนเก่าอยู่เเล้วก็ยังมีใจให้อยู่ด้วย หลังจากวันที่บอกชอบไป เราก็เขินบวกกับอารมณ์จุกๆด้วยเลยไม่ค่อยกล้าเข้าไปเล่นด้วย เป็นอย่างนี้เกือบอาทิตย์ พอหลังจากนั้นก็คุยกับพี่เขามาเรื่อยๆเพราะตอนนั้นเรายังรู้สึกชอบอยู่ พี่เขาก็พยายามทำตัวเข้าหาเรา ชวนไปเดินตลาด มาเเหย่มาเเกล้ง มานั่งใกล้ตลอด  มีวันนึงพี่เขามีปัญหากับเเฟนเก่า ดูเหมือนพี่เขารอความชัดเจนจากอีกฝ่าย เราก็เลยถอยออกมาเเบบนิ่งๆ ตัวจริงไม่คุยไม่ทักพี่เขาเลยแต่ในเเชทก็ยังคุยกันอยู่เเต่เรารู้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิม😂 พี่เขาก็ดูนิ่งตามไม่คุยด้วยเลย เป็นแบบนี้เกือบสองอาทิตย์
จนวันนึงพี่เขาทักแชทมาบอกว่าให้เราเปิดกระเป๋าดู เขาเอาของบางอย่างมาให้เราซึ่งของชิ้นนี้เราเคยขอเขาเล่นๆเมื่อตอนเปิดเทอมใหม่ๆเเต่ไม่คิดว่าเขาจะให้เเล้วก็จำได้ มีช่วงนึงเราไม่โอเคมากเรารู้สึกนอยด์ๆ เราก็เพ้อไปในสตอรี่ พี่เขาก็บอกให้เราสู้ๆกับความรู้สึกนี้ เราก็บอกไปว่าจะยอมเเล้ว พี่เขาก็บอกว่าพี่ก็ไม่ได้อยากให้ความหวังใคร
ถ้าคุยเเก้เหงาได้พี่เขาก็จะช่วย เราไม่โอเคมากๆเลยเราสับสนกับความรู้สึกตัวเองมากๆ ตอนนี้ใจนึงเราก็อยากอยู่เฉยๆ แต่อีกใจนึงเราก็ยังรู้สึกชอบเขาอยู่เพราะเขาก็ยังทำเหมือนเดิม แต่น้อยลงกว่าตอนนั้นคือยังมาเล่นกับเรามานั่งใกล้ๆเราเเต่ไม่บ่อย บางครั้งเราแอบมองพี่เขาอยู่แล้วเขาก็เงยหน้าขึ้นมามองเราบ้าง ไม่รู้ว่าคิดไปเองรึเปล่าแต่มันเป็นแบบนี้บ่อย เราควรจะทำยังไงดี😂😂😂