สวัสดีค่ะ ตอนนี้ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยค่ะแต่รู้สึกอึดอัดกับงานที่ทำมาก ถึงขั้นคุยกับแฟนแล้วร้องไห้มาหลายรอบ มันอึดอัดมากจริงๆ ตอนนี้ทำงานมาได้ปีนิดๆแล้ว
เราเป็นคนที่ชอบเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้ตัวเองอยู่เสมอๆ ด้วยหน้าที่การทำงาน พิมใบเสร็จ พิมใบรับประกัน รับโทรศัพท์นิดหน่อย พอถึงสิ้นเดือนก็เอาบิลค่าใช้จ่ายมาลงเอ็กเซล งานที่ว่ามาไม่ได้มีทุกวันนะคะทั้งเดือนเราต้องนั่งเฉยๆไปครึ่งค่อนเดือน ไหนจะความไม่เป็นระบบของงานอีก ไหนจะต้องมาทนกับผู้จัดการเบลอๆ อีก จะทำอะไร จะหยิบจะหาอะไรมันดูยากไปหมด
ส่วนงานออฟฟิศของบริษัทมีกันอยู่2คน เรากับผู้จัดการ รู้สึกแย่นะคะว่าเรามานั่งทำอะไรที่นี่ทุกๆวันจันทร์-ศุกร์ 9.00-19.00น. ทำงาน1ชม. ดูยูทูป8ชม. เราไม่เคยคิดเลยว่าทำงานที่นี่สบายจะตายแต่เราคิดอยู่เสมอว่าเราได้ประสบการณ์อะไรบ้างจากงานที่ทำ ถ้าได้ไปสมัครงานที่อื่นคงไม่กล้าพูดว่าเคยมีประสบการณ์การทำงานมาปีกว่า คงพูดว่ากำลังเรียนต่อและกำลังหางานทำไปด้วย
แต่ด้วยอะไรหลายๆอย่าง เลยทำให้คิดแล้วคิดอีกว่าจะออกหรือไม่ออกดี ด้วยทางบ่านเรามีน้องสาว1คนและมีหลานตัวน้อยแล้วก็พ่อเราซึ่งอายุก็ 50 นิดๆแล้ว น้องสาวเราทำงานคนเดียวเลี้ยงปากท้องทั้งลูกและพ่อ เราที่ขึ้นมาทำงานกรุงเทพฯ เรียนที่กรุงเทพฯ เงินเดือนพอส่งให้พ่อแค่เดือนละ 1,500 บาท
นี่ก็ใกล้จะฝึกงานแล้วเดือนมิถุนายนปีหน้าก็เหลือเวลา 9 เดือนบอกกับทางผู้จัดการไว้ล่วงหน้าแล้วว่าถึงเวลาฝึกงานจะลาออก เพื่อไปหาประสบการณ์ไว้ใช้ในการทำงานในอนาคต งานมีเยอะมากค่ะ เรามีวุฒิปวส.ติดตัวอยู่คงหางานใหม่ได้ไม่ยาก เราไม่กลัวเหนื่อยค่ะ เรากลัวทำงานแล้วเราไม่ได้อะไรกลับมาในเรื่องประสบการณ์และการได้ใช้ความรู้ความสามารถของเราในการทำงานแต่ติดที่คนข้างหลังเราทั้งน้องทั้งหลานทั้งพ่อ เราสงสารน้องมากที่ช่วยได้แค่นี้ อึดอัดมากค่ะอยู่ไปก็ไม่ได้อะไรได้เพียงแค่เงินกับความไม่สบายใจ ความอึดอัด ถอยออกมาคนข้างหลังก็จะแย่กว่าเก่าทั้งที่แย่มากอยู่แล้ว เราวางแผนไว้แล้วว่าก่อนจะฝึกงานเสร็จสักเดือนเราจะะรีบสมัครงานไว้ เพื่อที่จะมีงานรองรับเราไว้เป็นค่าใช้จ่ายให้ครอบครัว แล้วเราก็เรียนอีก1ปีก็จะจบ แต่ก่อนจะฝึกงานอีก9เดือน เราอยากไปจากตรงนี้เราควรทนต่อไปไหม เรารักความก้าวหน้า เราชอบสะสมประสบการณ์ เราชอบที่จะเรียนรู้ในสิ่งที่เราไม่เคยรู้มาก่อน
ทำงานมา 1 ปี 7 เดือน แต่ไม่มีประสบการณ์การทำงาน อยากลาออกแต่ห่วงคนข้างหลัง
เราเป็นคนที่ชอบเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้ตัวเองอยู่เสมอๆ ด้วยหน้าที่การทำงาน พิมใบเสร็จ พิมใบรับประกัน รับโทรศัพท์นิดหน่อย พอถึงสิ้นเดือนก็เอาบิลค่าใช้จ่ายมาลงเอ็กเซล งานที่ว่ามาไม่ได้มีทุกวันนะคะทั้งเดือนเราต้องนั่งเฉยๆไปครึ่งค่อนเดือน ไหนจะความไม่เป็นระบบของงานอีก ไหนจะต้องมาทนกับผู้จัดการเบลอๆ อีก จะทำอะไร จะหยิบจะหาอะไรมันดูยากไปหมด
ส่วนงานออฟฟิศของบริษัทมีกันอยู่2คน เรากับผู้จัดการ รู้สึกแย่นะคะว่าเรามานั่งทำอะไรที่นี่ทุกๆวันจันทร์-ศุกร์ 9.00-19.00น. ทำงาน1ชม. ดูยูทูป8ชม. เราไม่เคยคิดเลยว่าทำงานที่นี่สบายจะตายแต่เราคิดอยู่เสมอว่าเราได้ประสบการณ์อะไรบ้างจากงานที่ทำ ถ้าได้ไปสมัครงานที่อื่นคงไม่กล้าพูดว่าเคยมีประสบการณ์การทำงานมาปีกว่า คงพูดว่ากำลังเรียนต่อและกำลังหางานทำไปด้วย
แต่ด้วยอะไรหลายๆอย่าง เลยทำให้คิดแล้วคิดอีกว่าจะออกหรือไม่ออกดี ด้วยทางบ่านเรามีน้องสาว1คนและมีหลานตัวน้อยแล้วก็พ่อเราซึ่งอายุก็ 50 นิดๆแล้ว น้องสาวเราทำงานคนเดียวเลี้ยงปากท้องทั้งลูกและพ่อ เราที่ขึ้นมาทำงานกรุงเทพฯ เรียนที่กรุงเทพฯ เงินเดือนพอส่งให้พ่อแค่เดือนละ 1,500 บาท
นี่ก็ใกล้จะฝึกงานแล้วเดือนมิถุนายนปีหน้าก็เหลือเวลา 9 เดือนบอกกับทางผู้จัดการไว้ล่วงหน้าแล้วว่าถึงเวลาฝึกงานจะลาออก เพื่อไปหาประสบการณ์ไว้ใช้ในการทำงานในอนาคต งานมีเยอะมากค่ะ เรามีวุฒิปวส.ติดตัวอยู่คงหางานใหม่ได้ไม่ยาก เราไม่กลัวเหนื่อยค่ะ เรากลัวทำงานแล้วเราไม่ได้อะไรกลับมาในเรื่องประสบการณ์และการได้ใช้ความรู้ความสามารถของเราในการทำงานแต่ติดที่คนข้างหลังเราทั้งน้องทั้งหลานทั้งพ่อ เราสงสารน้องมากที่ช่วยได้แค่นี้ อึดอัดมากค่ะอยู่ไปก็ไม่ได้อะไรได้เพียงแค่เงินกับความไม่สบายใจ ความอึดอัด ถอยออกมาคนข้างหลังก็จะแย่กว่าเก่าทั้งที่แย่มากอยู่แล้ว เราวางแผนไว้แล้วว่าก่อนจะฝึกงานเสร็จสักเดือนเราจะะรีบสมัครงานไว้ เพื่อที่จะมีงานรองรับเราไว้เป็นค่าใช้จ่ายให้ครอบครัว แล้วเราก็เรียนอีก1ปีก็จะจบ แต่ก่อนจะฝึกงานอีก9เดือน เราอยากไปจากตรงนี้เราควรทนต่อไปไหม เรารักความก้าวหน้า เราชอบสะสมประสบการณ์ เราชอบที่จะเรียนรู้ในสิ่งที่เราไม่เคยรู้มาก่อน