เรากับแม่ไม่ค่อยถูกกันสักเท่าไหร่เข้ากันไม่ได้พูดอะไรนิดหน่อยก็ทะเลาะกันแม่เป็นคนขี้บ่นชอบด่าชอบว่าม่เคยสนับสนุนอะไรเราเลยครอบครัวเรามีพี่น้อง5คนเราเป้นคนที่4 เราป่วยรักษาได้6ปีแล้วเวลาทะเลาะกันหรือแม่ไม่พอใจก็จะชอบด่าล่ะพูดว่าน่าจะตายๆไปเลยเราได้ยินเราก็เสียความรู้สึกทำมแม่ต้องพูดแบบนั้นด้วยมันไม่ใช่ครั้งแรกที่แม่พูด มีอีกหลายๆอย่างที่แม่ทำไห้เรารุ้สึกน้อยใจแต่ครั้งนี้เรารุ้สึกน้อยใจมากๆแม่เอาหลานมายุด้วย เป็นลูกของพี่ชายคนโตหลานคนนี้นิสัยชอบเอาแต่ใจบางทีเราก็รุ้สึกม่ค่อยชอบหลานกลัวทุกคนยกเว้นแม่กับพ่อเราเพราะว่าเค้าตามใจจนเสียนิสัยตั้งแต่มีหลานแม่ก้ม่สนใจเราเอาแต่สนใจหลาน มีแต่พ่อพี่ชายล่ะพี่สใภ้ที่คอยดูแลจะไปรพ.แต่ล่ะครั้งก้มีพี่ชายคอยไปส่งกับข้าวแต่ล่ะมื้อพี่สใภ้ก้ทำไห้กินแม่ม่เคยใส่ใจอะไรเราเลยมีแต่หลานหลานอยากกินอะำรก้ซื้อไห้ทำไห้เราล่ะม่มี แม่ไห้เงินหลานทุกวันเราถ้าม่ขอก้ม่ได้บางทีมีนัดไปฉีดยาแม่ก้ม่เคยรุ้อะไรเลยขนาดเรานอนรพ.พึ่งออกจากICUแม่เฝ้าได้2วันแม่ก้รีบกลับทั้งที่เราอาการยังม่ดีขึ้นเราขอไห้แม่อยุต่ออีกวันแม่ก้ม่อยุปล่อยไห้เราอยุคนเดียว ความรุ้สึกมันน่าน้อยใจมากแต่เราก้ม่รุ้จะพุดให้ใครฟัง ที่เอามาพูดอยากได้ความคิดเห็นว่าควรทำไงดี
ผิดไหมที่รู้สึกน้อยใจแม่ตัวเอง