สามีนอกใจ ไปอยู่กับผู้หญิงอีกคน

เรากับสามีคบกันมา4ปี มีลูกสาว1คน ขวบกว่า. ตั้งแต่คบกันมาเค้าก็ดูแลเราดีมาตลอดรักครอบครัว. เรื่องผู้หญิงไม่เคยมีค่ะ. เราก็เลยไว้ใจ แต่ก็ยังมีแอบคิดบ้าง. เดือนกรกฎาคม เค้าได้งานใหม่  เขาเปลี่ยนไป. โทรศัพท์ จากที่เคยวางไว้ไหนก็ได้  ก็ติดตัวตลอดเวลา.ตื่นเช้าเข้าห้องน้ำนานทุกวัน. กินเหล้ากลับดึกตลอด  เมื่อก่อน เลิกงาน เค้าจะกลับตรงเวลา กลับมาพาลูกไปเที่ยวตลอด ใส่ใจเรา น้อยลง  เค้าอายุมากกว่าเรา9ปีค่ะ. เราจะว่าอะไรเค้าไม่ค่อยได้. เราพูดอะไรไปเราผิดหมดทุกอย่างค่ะ ทำให้ทะเลาะกันบ่อยค่ะ  ประมาณต้นเดือน เค้าไม่ไปทำงาน1วัน มีผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเราไม่รู้จัก ส่งข้อความมา  เราถามว่าใคร เค้าก็ตอบ เด็กฝึกงาน ไม่มีอะไร ทักมาเฉย ตอนนั้นเราก็ลืมๆไป.   เค้าก็ยังคงกินเหล้าทุกวันเหมือนเดิม กลับบ้าน4-5ทุ่มทุกคืน  แล้วเริ่มมีสูบบุหรี่ บอกว่าเครียด เราถามเค้ามักไม่พูด กลับมาก็นอน ไม่ยุ่งกับเราเลย เราก็ยอมๆไป เลี้ยงลูกของเราไป เพราะเราไม่อยากทะเลาะ เราร้องไห้ทุกคืน เรารอเค้าตลอด จนพักหลัง ไม่กลับมานอนบ้าน. วันเว้นวัน. กลับเช้ามา เราถาม ไม่เคยได้คำตอบ. แล้วเค้าพูดได้แค่ เค้ามันไม่ดี ทำใจเถอะ เราคิดว่าเค้าคงเครียดอะไรไม่รู้  เราบอกได้แค่ กลับมาบ้านก็ดีแล้ว. จนเราเริ่มกลับมาคิดทบทวนว่าเราควรรู้ได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น เราเหนื่อยมามากทั้งเดือนที่เค้าเป็นแบบนี้  จนวันที่3สิงหาคม เราเจอมือถือเขาชาร์ตแบตซ่อนไว้หลังตู้อย่างดี. เราเปิดดู ช็อคมาก เจอเค้าแชทคุยกันกับเด็กฝึกงานคนนั้นเลย สรรพนาม คือผัวจ๋า เมียจ๋า. ซึ่งผู้หญิงคนนี้รู้อยู่แล้วว่าเขามีครอบครัว ตอนนั้นเราทำใจรับไม่ไ้ด้เหมือนคนบ้า โวยวาย ตลอด1เดือนที่หายไปเพราะแลบนี้เอง เราทุบโทรศัพท์สามีทิ้ง  เค้ามาเห็น เราทะเลาะกันหนัก เค้าบอกมาทำข้าวของของกู  ตอนนั้นเค้าโกรธ เค้าทำร้ายร่างกายเราครั้งแรกเลยค่ะ บอกไม่มีอะไรกัน  แค่คุยกันเฉยๆ.  คุยกันขนาดนี้คิดว่าเราเป็นคนโง่หรือไง. เถียงกันไปเถียงกันมา เค้าเปลี่ยนเสื้อผ้าขับรถออกจากบ้านไปเลย หลังจากนั้นแม่เค้าโทรเรียกเค้าให้มาคุย  เค้าบอกเลยว่าหมดใจกับเราแล้ว แต่ยังยืนยันไม่มีอะไร  ให้เราอยู่เป็นแม่ของลูกไป เขาจะกลับบ้านไม่กลับก็เรื่องของเขา ทนได้ก็ทน ทนไม่ได้ก็ไป  แล้วไม่ต้องให้เค้าไปส่ง ให้เราไปเอง. บ้านเค้าอยู่เชียงราย. เราอยู่เชียงใหม่ค่ะ. แล้วเค้าก็ออกบ้านไปเลย.   แม่ของเค้าไม่ให้เราไปไหน ให้อยู่ที่บ้านเค้า  เราเสียใจมาก ไม่คิดว่าคำพูดแบบนี้จะออกมาจากปากเค้า 4ปีที่คบกันมา นี่ไม่ใช่เค้าที่เรารู้จักเลย หลังจากนั้นเค้าก็ไม่มานอนบ้านเลย. มาตอนเช้าบางวัน เอาเสื้อผ้าไป เราถามเค้า เค้าก็ไม่ตอบ จนถึงตอนนี้ เราก็อยู่บ้านเค้าเลี้ยงลูกไป  ครอบครัวเค้าญาติเค้าดีกับเรามากค่ะ และเหมือนไม่อยากให้เอาหลานไป. เราจะไปก็ไปไม่ได้ ครบเดือนแล้วที่เค้าหายไป ไม่ติดต่อกัน พ่อแม่พี่น้อง โทรไปหาเค้าพูดกับเค้าก็ไม่ฟัง ทุกคนได้แต่บอกว่าให้อดทนปล่อยเค้าไป. ไม่มีใครตามค่ะ. เพราะเค้าไม่ฟังใครเลย  รอลูกไปโรงเรียนแล้วค่อยว่ากันอีกที. แต่เราเสียใจร้องไห้ทุกวัน เพราะเรายังรักเค้าอยู่ ยังหวังว่าเค้าจะกลับมา. ทุกคนบอกเค้ากำลังหลง  เดี๋ยวเค้าก็กลับมา. ให้อดทน.  เราควรทำอย่างไรดีคะ. หากเรียบเรียงคำผิด เราต้องขออภัย มา ณ ที่นี้ด้วย.