เป็นกันหรือเปล่า สมัยเรียนใช้เงินเต็มที่สายเปย์ตัวเอง แต่พอทำงานแล้วจะควักตังในกระเป๋าคิดแล้วคิดอีก เห็นคุณค่าของเงิน?

สมัยเรียนเราประหยัดมาก ได้เงินจากทางบ้าน4,000บาท (รวมค่าหอพัก ค่าเทอม ค่าหนังสือเรียน ค่าอาหาร เวลาเจ็บไข้ได้ป่วยไปหาหมอ ก็รวมอยู่ในนี้แหล่ะ เราไม่เคยขอเงินจากทางบ้านเพิ่มเลยแม้แต่ครั้งเดียวก็ไม่เคย เท่าที่มีอยู่พยายามใช้ให้พอ) วันไหนไม่มีเรียนไปยืนแจกสินค้าตัวอย่างพวกแชมพูซองๆ โรลออนทาจั๊กกะแร้(สมัยก่อนมีเลอเวียร์โรลออน) ตอนเรียนปี3 ปี4 แปลการ์ตูนญี่ปุ่นด้วย เปิดดิคชันนารี่คันจิ มือเป็นระวิงเลย ฮ่าๆๆ

หลังจ่ายค่าหอพักแล้ว เจียดเงินฝากธนาคารเดือนละ300-500บาท เราเริ่มซื้อสลากออมสินครั้งแรกด้วยเงิน500บาทก็ตอนที่เรียนมหาวิทยาลัยนี่แหล่ะ

เงินที่เหลือแลกเป็นแบงค์ย่อย เป็นธนบัตร20บาททั้งหมด
ถือไปมหาวิทยาลัยวันละ20-60บาททุกวัน เช้า-เที่ยง40บาท +มื้อเย็นร้านรอบๆมหาวิทยาลัยอีก20-40บาท
ไก่เคเอ็ฟซี แม็คโดนัลด์ พิซซ่า เราไม่เคยได้กินหรอกค่ะ ไม่มีตังค์

นี่พูดถึงปีพ.ศ.2534นะ ข้าวราดแกงสองอย่างในมหาวิทยาลัย จานละ12-15บาท