ผมได้ทำตามความฝันแล้ว เย้

ผม!!! เป็นเด็กที่อยู่ในกฏของพ่อแม่ และผมตอนเด็กผมไม่เคยได้ทำอะไรเหมือนกับเพื่อนๆที่โรงเรียน เค้าคุยกันเรื่องเกม เค้าคุยเรื่องไปเที่ยวกับครอบครัว แลกอื่นๆ แต่ตอนนั้นผมฟังเพื่อนคุยกัน บางทีผมแอบไปห้องน้ำ ไปร้องให้อยู่คนเดียว พอผมเข้าเรียน ม.1 ผมต้องอยู่หอ อยู่หอข้างในโรงเรียน และต้องทำตามกฏของโรงเรียนทุกอย่าง และแน่นอน ความฝันที่ผมฝันไว้ มันก็ไม่เป็นจิงสักที ผมฝันว่า อยากอยู่อิสระ อยากเล่นเกม อยากดูหนัง อะไรที่มีความสุข ผมอยากจะทำมันให้ได้ แต่ผมไม่โชคดีขนาดนั้น ตอนผมอยู่ ม.1 ม.2 ม.3 ผมยังเด็ก ผมยังอยู่ใด้ แต่!!! ตอนผมอยู่ ม.4 พ่อกับแม่คุยกัน แล้วบอกว่า ให้ผมขับรถไปที่หอเอง เค้าเหนื่อยที่จะมาส่งบ่อยๆ เพราะไกล ตอนนั้นมันทำให้ผมคิดว่า ผมจะได้ทำตามความฝันแล้ว เย้!!! ตอนนั้น ผมได้ไปเที่ยว ได้ไปดูหนัง ได้เล่นเกม เพราะมีรถ จะไปไหนก็ได้ ตอนนั้นผมโครตดีใจแบบสุดๆ  1ปีเต็ม พอจะขึ้น ม.5 !!! พ่อแม่ผมรู้ ว่าผมไม่ได้ไปเรียน เพราะดูจากเกรดตกทุกวิชา ซึ่งตอนนั้น ผมได้บอกความจิงกับเค้าทั้งคู่ว่า ผมไม่อยากอยู่แบบนี้ ผมอยากอยู่เหมือนคนอื่น ที่ได้ทำอะไรที่ผมอยากจะทำเหมือนคนอื่นบ้าง และพ่อก็ไปเอาเหล็กยาวเพื่อที่จะมาตีผม แต่ แม่เป็นกำแพงให้ผมตอนที่พ่อจะตี และแม่ก็ร้องให้ขอ เพื่อไม่ให้ พ่อมาตีผม และก็หลังจากนั้น ผมคิดในใจว่า ถ้าไม่มีไครอยู่บ้าน ผมจะหนีออกจากบ้านและไปอยู่ที่อื่นคนเดียว และ เวลานั้นมันก็มาจิงๆ ผมได้หนีออกจากบ้าน พร้อมกับบัญชีธนาคารที่ของผมที่เก็บเงินมาตั้งแต่เด็ก ที่มีเงินอยู่ประมาณ 27,000 บาท ซึ่งผมก็ได้ถอนไปประมาณ 13,000บาท เพื่อที่จะเอาเงินไปซื้อ โทรสัพ ใหม่ และเช่าบ้าน หลังจากวันนั้น เฟสผม แทบจะเล่นไม่ได้ เพราะ มีเพื่อนโทมาเป็น10เป็น100ครั้ง ถามผมว่าอยู่ไหน เค้าบอกว่าพ่อแม่ผมเป็นห่วง(ผมอยากจะถามจิงๆว่าเป็นห่วงผมจิงหรอ)และผมอยู่ที่นั่นมาแค่3วัน ผมก็ลองโทรหาแม่ และคุยกันเสร็ด ผมก็กลับบ้านพร้อมน้ำตา และจนถึงทุกวันนี้ อะไรที่ไม่จำเป็นจิงๆ ผมก็ไม่คุยกับพ่อเลย และจนถึงวันนี้ ผมได้ทำอะไรที่ผมต้องการทุกอย่างแล้ว ตอนนี้ผมมีความสุข ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ที่ผมเล่ามาผมอยากจะบอกว่า พ่อแม่ที่รักลูกจิง คุณบอกได้แต่อย่าตัตสินใจแทนเขา ขอขอบคุณที่เข้ามาอ่าน กระทู้ผมครับ

https://www.facebook.com/Afnan15387